Olejarka ręczna to proste narzędzie warsztatowe służące do podawania niewielkich ilości oleju smarowego do punktów smarnych maszyn i urządzeń. Składa się zwykle ze zbiorniczka na olej, pompki uruchamianej dźwignią lub spustem oraz długiej, często wygiętej rurki dozującej.
Zastosowanie na statku
W siłowni okrętowej olejarka ręczna może być używana do smarowania miejsc, które nie są objęte centralnym lub obiegowym układem smarowania. Dotyczy to m.in.:
- sworzni i przegubów mechanizmów,
- drobnych łożysk ślizgowych,
- cięgien, dźwigni i zawiasów,
- mechanizmów pomocniczych wymagających okresowego oliwienia.
Długa rurka pozwala dotrzeć do miejsc trudno dostępnych bez demontażu osłon lub elementów maszyny.
Ważne zasady eksploatacji
Przed użyciem należy upewnić się, że w olejarce znajduje się właściwy olej smarowy, zgodny z dokumentacją techniczną urządzenia. Nie wolno mieszać przypadkowych olejów ani stosować oleju zanieczyszczonego wodą, opiłkami lub pyłem.
Podczas smarowania należy podać odpowiednią ilość oleju. Zbyt mała ilość powoduje wzrost tarcia i zużycia, a nadmiar może przyciągać zanieczyszczenia, wyciekać na podłogę i stwarzać zagrożenie poślizgnięcia.
Rozpoznanie na egzaminie
Na rysunkach egzaminacyjnych olejarkę ręczną rozpoznaje się po metalowym zbiorniczku, uchwycie z dźwignią oraz cienkiej, wydłużonej rurce wylotowej. Nie jest to narzędzie do pobierania próbek, badania spalin ani wydmuchiwania zanieczyszczeń.