Pędnik azymutalny to okrętowe urządzenie napędowo-sterowe, w którym śruba napędowa znajduje się w obrotowej gondoli lub kolumnie pod kadłubem jednostki. Cały zespół może obracać się wokół osi pionowej, zwykle o 360°, dzięki czemu strumień wody może być kierowany w dowolną stronę.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunkach i zdjęciach pędnik azymutalny rozpoznaje się po:
- śrubie umieszczonej w dolnej, podkadłubowej części zespołu,
- masywnej obrotowej kolumnie lub gondoli,
- braku klasycznego steru za śrubą,
- możliwości kierowania ciągu przez obrót całego pędnika.
Zastosowanie
Pędniki azymutalne stosuje się m.in. na:
- holownikach,
- promach,
- statkach offshore,
- jednostkach wymagających dużej manewrowości,
- statkach z systemem dynamicznego pozycjonowania.
Zalety
Najważniejszą zaletą jest bardzo dobra manewrowość. Jednostka może szybko zmieniać kierunek ruchu, obracać się niemal w miejscu i precyzyjnie utrzymywać pozycję. Pędnik azymutalny łączy funkcję napędu i sterowania.
Różnica względem innych pędników
Nie należy mylić go z pędnikiem wodnoodrzutowym, który wyrzuca strumień wody przez dyszę, ani z pędnikiem cykloidalnym, który ma pionowe łopatki obracające się wokół osi pionowej. W pędniku azymutalnym podstawowym elementem roboczym jest klasyczna śruba w obrotowej gondoli.