Pędnik cykloidalny
Słownik kwalifikacji TWO.06 - Organizacja i wykonywanie prac związanych z eksploatacją maszyn, urządzeń i instalacji okrętowych
Pędnik cykloidalny to rodzaj pędnika okrętowego, w którym zespół pionowych łopatek obraca się wokół osi pionowej. Najbardziej znaną odmianą jest pędnik typu Voith-Schneider. Łopatki podczas obrotu zmieniają swój kąt ustawienia, dzięki czemu można płynnie regulować kierunek i wartość siły naporu.
Cechy rozpoznawcze
Pędnik cykloidalny zwykle znajduje się pod kadłubem jednostki i ma postać pionowego zespołu łopatek. Na rysunkach technicznych lub fotografiach jednostek można go rozpoznać po charakterystycznych pionowych elementach wystających pod dnem, a nie po klasycznej śrubie napędowej.
Zasada działania
Podczas pracy łopatki obracają się po torze kołowym. Ich kąt natarcia zmienia się cyklicznie, co powoduje wytwarzanie siły naporu w zadanym kierunku. Dzięki temu jednostka może bardzo szybko zmieniać kierunek ruchu bez stosowania klasycznego steru.
Zastosowanie
Pędniki cykloidalne stosuje się tam, gdzie wymagana jest bardzo dobra manewrowość, np. w:
- holownikach,
- promach,
- jednostkach portowych,
- statkach specjalistycznych,
- jednostkach pracujących na ograniczonych akwenach.
Najważniejsza zaleta egzaminacyjna
Pędnik cykloidalny zapewnia napór w dowolnym kierunku w płaszczyźnie poziomej, co daje bardzo dużą zwrotność jednostki. W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać go od pędnika azymutalnego, który ma obracaną gondolę ze śrubą, oraz od pędnika wodnoodrzutowego, który wyrzuca strumień wody.