Wąż bunkrowy to elastyczny przewód używany do transportu paliwa podczas bunkrowania statku, czyli pobierania paliwa z bunkierki, cysterny lub instalacji lądowej. Musi być przystosowany do rodzaju paliwa, ciśnienia roboczego, temperatury oraz warunków pracy na statku.
Typowe zagrożenia dla węża bunkrowego
Podczas prawidłowego bunkrowania wąż może zostać uszkodzony głównie mechanicznie, np. przez:
- ocieranie o ostre krawędzie relingu, nadburcia lub pokładu,
- zagięcie poniżej dopuszczalnego promienia gięcia,
- przygniecenie przez elementy wyposażenia,
- niewłaściwe podwieszenie lub brak odciążenia,
- kontakt z gorącymi powierzchniami.
W pytaniach egzaminacyjnych szczególnie ważne jest rozróżnienie uszkodzenia mechanicznego od parametrów procesu. Jeśli bunkrowanie odbywa się prawidłowo, to sama wydajność przepływu, temperatura paliwa czy ładunek elektrostatyczny nie powinny uszkodzić węża. Realnym zagrożeniem pozostaje natomiast tarcie o krawędzie konstrukcji statku.
Zasady bezpiecznego prowadzenia węża
Aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia węża bunkrowego, należy:
- prowadzić go tak, aby nie ocierał się o ostre krawędzie,
- stosować podkładki, rolki, osłony lub maty ochronne,
- zapewnić odpowiednie podwieszenie i luz kompensujący ruch statku,
- kontrolować stan złączy, kołnierzy i uszczelek,
- przed rozpoczęciem bunkrowania wykonać oględziny węża.
Znaczenie eksploatacyjne
Uszkodzenie węża bunkrowego może doprowadzić do wycieku paliwa, pożaru, skażenia środowiska oraz przerwania operacji bunkrowania. Dlatego ochrona węża przed przetarciem jest jednym z podstawowych obowiązków załogi nadzorującej bunkrowanie.