Wydajność bunkrowania to ilość paliwa podawana na statek w jednostce czasu podczas załadunku paliwa, czyli bunkrowania. W praktyce odnosi się przede wszystkim do wydajności pompy przesyłającej paliwo na statek.
Najczęściej wyraża się ją w:
- m³/h — metrach sześciennych na godzinę,
- t/h — tonach na godzinę,
- l/min — litrach na minutę, rzadziej przy mniejszych instalacjach.
Co oznacza w pytaniach egzaminacyjnych?
Jeżeli w pytaniu pojawia się określenie „wydajność pompowania” lub „wydajność bunkrowania”, należy kojarzyć je z natężeniem przepływu paliwa, czyli z tym, jak szybko pompa tłoczy paliwo do zbiorników statku.
Nie należy mylić tego pojęcia z:
- całkowitą ilością załadowanego paliwa,
- gęstością paliwa,
- zawartością wody w paliwie,
- jakością paliwa.
Prosty przykład
Jeżeli w ciągu 2 godzin załadowano 200 m³ paliwa, to średnia wydajność bunkrowania wynosi:
200 m³ / 2 h = 100 m³/h
Oznacza to, że instalacja bunkrowania podawała średnio 100 m³ paliwa na godzinę.
Od czego zależy wydajność?
Na rzeczywistą wydajność bunkrowania wpływają m.in.:
- wydajność pompy bunkrowej,
- lepkość i temperatura paliwa,
- średnica i długość przewodów,
- opory przepływu w instalacji,
- dopuszczalne ciśnienie w rurociągach i zbiornikach,
- uzgodnienia bezpieczeństwa między statkiem a dostawcą paliwa.
W eksploatacji statku wydajność bunkrowania musi być kontrolowana, aby uniknąć przepełnienia zbiorników, nadmiernego ciśnienia w instalacji oraz rozlewów paliwa.