Dryf wiatrowy to odchylenie rzeczywistej drogi statku od kierunku jego kursu spowodowane działaniem wiatru. Wiatr nie tylko oddziałuje na żagle, ale również na kadłub, nadbudówki i ładunek pokładowy, powodując znoszenie jednostki.
Kierunek wiatru
W nawigacji kierunek wiatru podaje się jako kierunek, z którego wiatr wieje. Przykład: wiatr NE oznacza, że wieje z północnego wschodu w kierunku południowego zachodu.
Dryf na prawą lub lewą burtę
Aby zastosować dryf w obliczeniach, trzeba określić, czy statek jest znoszony:
- na prawą burtę – wtedy dryf zwykle dodaje się do kursu,
- na lewą burtę – wtedy dryf zwykle odejmuje się od kursu.
Przykład: statek idzie kursem około południowo-wschodnim, a wiatr wieje z NE. Wiatr działa w kierunku SW, więc znosi statek w prawo względem jego kursu. W takim przypadku dryf zwiększa wartość kąta drogi po wodzie.
Znaczenie praktyczne
Nieuwzględnienie dryfu powoduje, że statek nie znajdzie się tam, gdzie wynikałoby to z samego kursu kompasowego. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych dryf jest ważnym elementem przejścia od kursu rzeczywistego do kąta drogi po wodzie.