Front atmosferyczny to strefa graniczna między dwiema masami powietrza o różnych właściwościach, głównie temperaturze i wilgotności. Na mapach synoptycznych fronty oznacza się liniami z dodatkowymi znakami graficznymi. Umiejętność ich rozpoznawania jest ważna podczas wachty morskiej, ponieważ fronty często wiążą się ze zmianą wiatru, widzialności, opadów i stanu morza.
Front ciepły
Front ciepły oznacza się linią z półkolami umieszczonymi po jednej stronie linii. Półkola wskazują kierunek przemieszczania się frontu.
Typowe zjawiska przy froncie ciepłym:
- stopniowy wzrost zachmurzenia,
- opady ciągłe, często wielogodzinne,
- pogorszenie widzialności,
- wzrost temperatury po przejściu frontu.
Na rysunku z pytania widoczne są właśnie półkola, dlatego poprawna odpowiedź to front ciepły.
Front zimny
Front zimny oznacza się linią z trójkątami po jednej stronie. Trójkąty wskazują kierunek ruchu frontu.
Często powoduje:
- gwałtowne opady,
- burze i szkwały,
- szybki spadek temperatury,
- nagłą zmianę kierunku i siły wiatru.
Front okluzji
Front okluzji oznacza się linią z naprzemiennie ułożonymi półkolami i trójkątami po tej samej stronie linii. Powstaje, gdy front zimny dogania front ciepły.
Front stacjonarny
Front stacjonarny oznacza się półkolami i trójkątami ułożonymi naprzemiennie po przeciwnych stronach linii. Taki front przemieszcza się bardzo wolno lub prawie wcale.
Jak zapamiętać symbole?
- półkola = front ciepły,
- trójkąty = front zimny,
- półkola i trójkąty po tej samej stronie = okluzja,
- półkola i trójkąty po przeciwnych stronach = front stacjonarny.