Koła ratunkowe – wymagania SOLAS

Koła ratunkowe według SOLAS

Koło ratunkowe jest podstawowym środkiem ratunkowym służącym do szybkiego podania wyporności osobie, która wypadła za burtę. Wymagania dotyczące ich rozmieszczenia i wyposażenia określa konwencja SOLAS, rozdział III.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

Zgodnie z SOLAS co najmniej połowa kół ratunkowych na statku musi być wyposażona w pławki świetlne, czyli samoczynne światła ułatwiające odnalezienie koła i rozbitka, szczególnie w nocy lub przy ograniczonej widzialności.

To oznacza, że w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest: pławki świetlne.

Dodatkowe wyposażenie kół ratunkowych

Koła ratunkowe mogą być wyposażone m.in. w:
- pławki świetlne – świecą po wrzuceniu do wody lub po aktywacji,
- pławki dymne – wytwarzają dym, ułatwiając lokalizację w dzień,
- linkę ratunkową – umożliwia przyciągnięcie osoby do burty lub jednostki.

Wymagania SOLAS przewidują również, że co najmniej dwa koła z pławkami świetlnymi powinny mieć także samoczynne sygnały dymne i możliwość szybkiego zwolnienia, np. z mostka.

Czego nie mylić?

Koła ratunkowe nie są standardowo wyposażane w:
- transpondery radarowe SART – służą do lokalizacji rozbitków lub jednostek ratunkowych na radarze,
- radiopławy EPIRB – nadają sygnał alarmowy przez system satelitarny,
- wyłącznie pławki dymne – dym dotyczy części wyposażenia, ale nie połowy wszystkich kół.

Zapamiętaj

Połowa kół ratunkowych = pławki świetlne.
Pławki dymne dotyczą tylko wybranych kół i są pomocniczym środkiem lokalizacji dziennej.