Kotwica o zwiększonej sile trzymania
Słownik kwalifikacji TWO.07 - Pełnienie wachty morskiej i portowej
Kotwica o zwiększonej sile trzymania to kotwica zaprojektowana tak, aby przy stosunkowo niewielkiej masie uzyskiwać dużą siłę zaczepienia w dnie morskim. W praktyce egzaminacyjnej najczęściej rozpoznaje się ją po szerokich, płaskich łapach, które głęboko wcinają się w grunt.
Cechy charakterystyczne
- duże, płaskie łapy zapewniające dużą powierzchnię pracy,
- dobra skuteczność na dnie piaszczystym i mulistym,
- większa siła trzymania w stosunku do masy niż w wielu kotwicach klasycznych,
- często spotykana w formie zbliżonej do kotwicy Danfortha.
Rozpoznawanie na rysunkach
Na schematach kotwica o zwiększonej sile trzymania zwykle ma:
- dwie szerokie, trójkątne lub trapezowe łapy,
- poprzeczną belkę lub konstrukcję stabilizującą,
- prosty trzon pośrodku,
- wygląd „płaski”, odmienny od kotwicy Halla lub admiralicji.
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżnić ją od:
- kotwicy Halla – klasycznej kotwicy patentowej ze składanymi łapami,
- kotwicy admiralicji – z poprzeczką i zakrzywionymi ramionami,
- kotwicy składanej/grapnel – małej kotwicy z kilkoma ramionami.
Zapamiętaj
Kotwica o zwiększonej sile trzymania to najczęściej kotwica typu Danforth lub podobna konstrukcja z dużymi płaskimi łapami. W przedstawionym pytaniu odpowiada jej rysunek 3.