Łącznik Kentera to specjalny element służący do łączenia odcinków łańcucha kotwicznego. W pytaniach egzaminacyjnych z zakresu wyposażenia kotwicznego najważniejsza informacja brzmi: elementy łańcucha kotwicznego są ze sobą zespolone właśnie łącznikiem Kentera.
Budowa i zasada działania
Łącznik Kentera ma kształt zbliżony do ogniwa łańcucha, ale składa się z kilku części, które można rozłączyć i ponownie zmontować. Po złożeniu tworzy wytrzymałe połączenie, które może pracować w windzie kotwicznej i przechodzić przez kluzy oraz gniazda koła łańcuchowego.
Typowo łącznik Kentera składa się z:
- dwóch połówek korpusu,
- elementu dystansowego lub rozpierającego,
- sworznia/zabezpieczenia,
- ołowianego lub mechanicznego zabezpieczenia przed samoczynnym rozłączeniem.
Zastosowanie
Łącznik Kentera stosuje się głównie do:
- łączenia przęseł lub odcinków łańcucha kotwicznego,
- wymiany uszkodzonego fragmentu łańcucha,
- montażu i demontażu łańcucha podczas przeglądów,
- zachowania ciągłości i wymaganej wytrzymałości układu kotwicznego.
Różnica względem szakli i krętlika
W odpowiedziach egzaminacyjnych mogą pojawić się podobne elementy, ale pełnią one inne funkcje. Szakla służy do łączenia elementów osprzętu, np. kotwicy z łańcuchem, natomiast krętlik umożliwia obrót i ogranicza skręcanie łańcucha. Nie są one podstawowym elementem zespalającym odcinki łańcucha kotwicznego.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie brzmi: „Elementy łańcucha kotwicznego są ze sobą zespolone…”, poprawna odpowiedź to łącznikiem Kentera.