Ładunki niebezpieczne to towary, które ze względu na swoje właściwości mogą stwarzać zagrożenie dla ludzi, statku, innych ładunków lub środowiska morskiego. Mogą być łatwopalne, wybuchowe, toksyczne, żrące, promieniotwórcze albo reagować niebezpiecznie z wodą lub innymi substancjami.
Dlaczego ładuje się je na końcu?
W praktyce egzaminacyjnej przyjmuje się, że ładunki niebezpieczne powinny być umieszczane na statku pod koniec procesu załadunku. Wynika to z kilku powodów:
- ogranicza się czas przebywania ładunku niebezpiecznego w porcie i na statku przed wyjściem,
- łatwiej kontrolować jego rozmieszczenie i zabezpieczenie,
- zmniejsza się ryzyko przypadkowego uszkodzenia podczas dalszych prac przeładunkowych,
- w razie potrzeby łatwiejszy jest dostęp do ładunku lub jego szybkie wyładowanie.
Podstawowe zasady postępowania
Przy ładunkach niebezpiecznych należy zwracać uwagę na:
- prawidłowe oznakowanie i dokumentację,
- zgodność z wymaganiami Kodeksu IMDG,
- segregację od ładunków niezgodnych chemicznie,
- właściwe mocowanie i wentylację,
- ochronę przed źródłami zapłonu, wilgocią lub uszkodzeniem opakowań.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie brzmi: „Na końcu procesu załadunku powinny być umieszczane na statku ładunki…”, poprawna odpowiedź to ładunki niebezpieczne.
Nie należy wybierać automatycznie ładunków masowych, płynnych ani kontenerowych, ponieważ są to określenia formy przewozu, a nie bezpośrednio poziomu zagrożenia.