Metoda powiększonej szerokości jest stosowana w nawigacji morskiej do obliczania drogi statku, szczególnie na większych szerokościach geograficznych, zwykle powyżej 60°. Wynika to z faktu, że na wysokich szerokościach geograficznych południki szybko się zbiegają, a proste metody obliczeniowe, np. metoda średniej szerokości, dają coraz większe błędy.
Na czym polega metoda?
Metoda wykorzystuje tzw. szerokości powiększone, czyli wartości związane z odwzorowaniem Merkatora. W tym odwzorowaniu loksodroma, czyli linia przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem, jest przedstawiona jako linia prosta. Dzięki temu można wygodnie obliczać kurs i drogę statku.
W praktyce korzysta się z tablic nawigacyjnych lub programów nawigacyjnych, które podają wartości powiększonych szerokości dla danych szerokości geograficznych.
Kiedy stosować?
Metodę powiększonej szerokości stosuje się przede wszystkim:
- przy obliczeniach na mapach Merkatora,
- na dużych szerokościach geograficznych,
- gdy trasa przebiega w rejonach powyżej około 60° szerokości geograficznej,
- gdy wymagana jest większa dokładność niż w metodzie średniej szerokości.
Ważne do egzaminu
Jeżeli w pytaniu pojawia się informacja o obliczaniu trasy statku w rejonach geograficznych powyżej 60°, prawidłową odpowiedzią jest zwykle metoda powiększonej szerokości.
Nie należy mylić jej z metodą średniej szerokości, która nadaje się głównie do obliczeń na mniejszych szerokościach i krótszych odcinkach trasy.