Metoda średniej szerokości
Słownik kwalifikacji TWO.07 - Pełnienie wachty morskiej i portowej
Metoda średniej szerokości to metoda obliczeń nawigacyjnych stosowana przy wyznaczaniu drogi statku na krótkich odcinkach, szczególnie gdy jednostka płynie krótkimi i często zmieniającymi się kursami.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać: jeżeli statek wykonuje wiele krótkich odcinków trasy, właściwa jest metoda średniej szerokości.
Na czym polega metoda?
Zakłada się, że na krótkim odcinku można uprościć obliczenia, przyjmując szerokość średnią między pozycją początkową i końcową. Dzięki temu można obliczać zmianę szerokości geograficznej, zboczenie nawigacyjne oraz zmianę długości geograficznej.
Podstawowe wielkości:
- D – droga przebyta przez statek,
- K – kurs,
- Δφ – różnica szerokości geograficznej,
- Zb – zboczenie nawigacyjne,
- φśr – średnia szerokość geograficzna,
- Δλ – różnica długości geograficznej.
Kiedy ją stosować?
Metodę średniej szerokości stosuje się:
- przy krótkich odcinkach drogi,
- przy częstych zmianach kursu,
- w obliczeniach zliczeniowych,
- gdy nie jest wymagana dokładność typowa dla długich tras oceanicznych.
Dlaczego nie metoda powiększonej szerokości?
Metoda powiększonej szerokości jest związana z obliczeniami na mapie Merkatora i loksodromą, szczególnie przy dłuższych odcinkach. Przy krótkich, zmiennych kursach wygodniejsza i właściwa egzaminacyjnie jest metoda średniej szerokości.
Zapamiętaj
Jeżeli w treści pytania pojawia się sformułowanie: krótkie i często zmieniające się kursy, odpowiedzią jest zwykle metoda średniej szerokości.