Świt to okres przed wschodem Słońca, gdy niebo zaczyna się rozjaśniać. W nawigacji wyróżnia się kilka rodzajów świtu zależnie od położenia Słońca pod widnokręgiem. Najczęściej spotykane w rocznikach astronomicznych są: świt cywilny i świt nawigacyjny.
Świt cywilny
Świt cywilny zaczyna się, gdy środek tarczy Słońca znajduje się około 6° pod widnokręgiem, i trwa do wschodu Słońca. W tym czasie jest już na tyle jasno, że można rozróżniać przedmioty bez sztucznego oświetlenia.
Świt nawigacyjny
Świt nawigacyjny zaczyna się wcześniej, gdy Słońce znajduje się około 12° pod widnokręgiem. Jest ważny dla nawigacji astronomicznej, ponieważ w tym okresie często można jeszcze obserwować gwiazdy, a jednocześnie widnokrąg staje się widoczny.
Znaczenie w roczniku astronomicznym
W tabelach rocznika astronomicznego czasy świtu mogą być podawane dla różnych szerokości geograficznych. Przy dużych szerokościach, np. około 66°N, w okresie letnim mogą występować zjawiska nietypowe:
- brak pełnej nocy,
- bardzo długi zmierzch lub świt,
- brak oddzielnego świtu nawigacyjnego lub cywilnego,
- dzień polarny w wyższych szerokościach.
Uwaga egzaminacyjna
Jeżeli w tabeli zamiast godziny świtu pojawia się specjalne oznaczenie, nie wolno automatycznie zakładać, że świt wystąpił. Należy odczytać znaczenie symbolu zgodnie z legendą tabeli lub kontekstem danych.