Na mapach synoptycznych kierunek i prędkość wiatru przedstawia się za pomocą tzw. chorągiewki wiatrowej lub strzałki wiatru. Symbol składa się z trzonu oraz kresek lub trójkątów oznaczających prędkość.
Kierunek wiatru
Kierunek wiatru określa się jako kierunek, z którego wiatr wieje, a nie dokąd wieje. Jeżeli symbol oznacza wiatr SW, oznacza to wiatr wiejący z południowego zachodu w stronę północnego wschodu.
Na mapie trzon symbolu ustawia się zgodnie z kierunkiem napływu powietrza. Dlatego przy odczycie należy najpierw ustalić, z której strony świata „przychodzi” wiatr.
Prędkość wiatru
Prędkość oznaczają elementy dorysowane do trzonu:
- krótka kreska — 5 węzłów,
- długa kreska — 10 węzłów,
- trójkąt — 50 węzłów.
Elementy sumuje się. Przykład: jedna długa kreska i jedna krótka kreska oznaczają:
10 kt + 5 kt = 15 kt
W zadaniach egzaminacyjnych często stosuje się przeliczenie przybliżone:
1 węzeł ≈ 0,5 m/s
Zatem:
15 kt ≈ 7,5 m/s
Typowy błąd egzaminacyjny
Najczęstszy błąd polega na odczytaniu kierunku jako tego, dokąd wiatr wieje. W meteorologii i nawigacji kierunek wiatru zawsze oznacza stronę, z której wiatr nadchodzi.
Jeżeli więc symbol wskazuje wiatr SW o jednej długiej i jednej krótkiej kresce, poprawny odczyt to: kierunek SW, prędkość 7,5 m/s.