Zanurzenie statku zależy m.in. od gęstości wody, w której statek pływa. Im większa gęstość wody, tym większa siła wyporu działa na kadłub przy tym samym zanurzeniu.
Woda morska, ze względu na większe zasolenie, ma większą gęstość niż woda słodka lub mniej zasolona. Dlatego statek w wodzie słonej „niesie się” lepiej i ma mniejsze zanurzenie niż w wodzie słodkiej.
Zasada wyporu
Statek pływa, gdy jego ciężar jest równy sile wyporu:
- ciężar statku pozostaje taki sam,
- gęstość wody może się zmieniać,
- objętość wypartej wody musi dostosować się do warunków.
Jeżeli statek przechodzi z akwenu o wyższym zasoleniu do akwenu o niższym zasoleniu, gęstość wody maleje. Aby uzyskać taką samą siłę wyporu, kadłub musi wyprzeć większą objętość wody, czyli statek musi zanurzyć się głębiej.
Wniosek egzaminacyjny
Po przejściu z wody bardziej słonej do mniej słonej:
- zanurzenie statku zwiększa się,
- wolna burta zmniejsza się,
- zapas wody pod stępką maleje,
- należy uwzględnić to przy wejściu na płytkie akweny, do portów i rzek.
Przykład
Statek płynący z morza do rzeki lub portu o wodzie mniej zasolonej może osiąść głębiej, mimo że nie przyjął dodatkowego ładunku. Jest to normalny efekt zmniejszenia gęstości wody.
Nie należy automatycznie zakładać wzrostu przegłębienia na rufie lub dziobie. Podstawowa zmiana dotyczy przede wszystkim zwiększenia zanurzenia statku.