Znak wolnej burty to znak naniesiony na burtę statku, który określa dopuszczalne zanurzenie jednostki w różnych warunkach pływania. Jest związany z bezpieczeństwem statku: nie wolno załadować statku tak, aby linia wodna przekroczyła właściwy znak ładunkowy.
Najbardziej rozpoznawalnym elementem jest tzw. znak Plimsolla: okrąg przecięty poziomą linią. Obok niego umieszcza się pionową linię z dodatkowymi kreskami oznaczającymi dopuszczalne zanurzenie dla różnych akwenów i pór roku.
Co oznaczają typowe skróty?
Na znakach wolnej burty mogą występować oznaczenia, np.:
- L / S – letnia linia ładunkowa / summer load line,
- Z / W – zimowa linia ładunkowa / winter load line,
- T – tropikalna linia ładunkowa,
- S / F – woda słodka / fresh water,
- ZAP / WNA – zimowa północnoatlantycka linia ładunkowa.
Układ oznaczeń może zależeć od przyjętego języka i wzoru stosowanego w dokumentacji, ale zasada jest taka sama: wskazują one maksymalną dopuszczalną linię zanurzenia.
Po co stosuje się znak wolnej burty?
Znak wolnej burty zapewnia, że statek zachowa odpowiedni zapas pływalności, stateczność i bezpieczeństwo na morzu. Zbyt duże zanurzenie zwiększa ryzyko zalewania pokładu, pogorszenia stateczności oraz przeciążenia konstrukcji kadłuba.
Jak rozpoznać na egzaminie?
Jeżeli rysunek przedstawia okrąg przecięty poziomą linią oraz obok zestaw krótkich poziomych kresek z literami typu T, L, Z, ZAP, jest to znak wolnej burty, a nie znak klasyfikacyjny, znak statku towarowego ani symbol steru strumieniowego.