Całkowita długość statku to wymiar określający odległość między najbardziej wysuniętym punktem dziobu a najbardziej wysuniętym punktem rufy. Obejmuje więc całą długość kadłuba oraz stałe elementy konstrukcyjne wystające poza zasadniczy obrys, jeżeli są częścią statku.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać prostą zasadę: całkowitą długość mierzy się między skrajnymi punktami dziobu i rufy statku.
Czego nie należy mylić z długością całkowitą?
Całkowita długość statku nie jest tym samym co:
- długość między pionami – mierzona między pionem dziobowym a pionem rufowym,
- długość na linii wodnej – mierzona na poziomie wodnicy,
- szerokość statku – mierzona poprzecznie, często w rejonie owręża,
- wymiar w płaszczyźnie owręża – dotyczy przekroju poprzecznego statku, a nie jego długości.
Znaczenie praktyczne
Całkowita długość statku jest ważna przy:
- określaniu możliwości postoju przy nabrzeżu,
- planowaniu manewrów w porcie, śluzie lub kanale,
- klasyfikacji jednostki według przepisów,
- doborze miejsca cumowania,
- ocenie bezpieczeństwa przejścia przez ograniczone akweny.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pytanie brzmi: Całkowita długość statku mierzona jest..., poprawna odpowiedź to: między skrajnymi punktami dziobu i rufy statku.
To odróżnia ją od długości konstrukcyjnych stosowanych w dokumentacji technicznej, takich jak długość między pionami lub długość na linii wodnej.