Kierunki interkardynalne to kierunki pośrednie między głównymi kierunkami świata, czyli między kierunkami kardynalnymi: N, E, S, W.
W nawigacji służą do dokładniejszego określania położenia, kierunku obserwacji, ruchu statku lub położenia obiektów na horyzoncie obserwatora.
Kierunki kardynalne
Podstawowe kierunki świata to:
- N — North, północ
- E — East, wschód
- S — South, południe
- W — West, zachód
Kierunki interkardynalne
Kierunki interkardynalne leżą pomiędzy kierunkami głównymi:
| Skrót | Nazwa angielska | Nazwa polska | Położenie |
|---|---|---|---|
| NE | North East | północny wschód | między N i E |
| SE | South East | południowy wschód | między S i E |
| SW | South West | południowy zachód | między S i W |
| NW | North West | północny zachód | między N i W |
Jak zapamiętać skróty?
W oznaczeniach międzynarodowych używa się języka angielskiego. Pierwsza litera oznacza jeden kierunek główny, druga litera doprecyzowuje kierunek pośredni.
Przykład:
- S = South = południe
- W = West = zachód
- SW = South West = południowy zachód
Znaczenie w żegludze
Znajomość kierunków kardynalnych i interkardynalnych jest potrzebna przy:
- opisie położenia obiektów względem statku,
- pracy z mapą nawigacyjną,
- określaniu kierunku wiatru lub prądu,
- interpretacji poleceń i komunikatów nawigacyjnych,
- korzystaniu z róży wiatrów i kompasu.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, że skróty kierunków są zwykle podawane w języku angielskim.