Klasa II drogi wodnej

Słownik kwalifikacji TWO.08 - Planowanie i prowadzenie żeglugi po śródlądowych drogach wodnych i morskich wodach wewnętrznych

Klasa II drogi wodnej to jedna z klas technicznych śródlądowych dróg wodnych o znaczeniu regionalnym. Klasa drogi wodnej określa, jakie statki mogą bezpiecznie i zgodnie z przepisami poruszać się po danym odcinku.

W klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych uwzględnia się m.in.:
- maksymalne wymiary statku lub zestawu,
- szerokość szlaku żeglownego,
- głębokość tranzytową,
- prześwity pod mostami,
- dopuszczalne zanurzenie statku.

Zanurzenie maksymalne w klasie II

Dla drogi wodnej o znaczeniu regionalnym klasy II maksymalne zanurzenie statku wynosi:

1,6 m

Jest to wartość egzaminacyjna, którą należy kojarzyć bezpośrednio z klasą II. Oznacza ona, że statek o większym zanurzeniu nie powinien być planowany do żeglugi na takiej drodze wodnej bez sprawdzenia rzeczywistych warunków głębokościowych i ograniczeń lokalnych.

Znaczenie praktyczne

Zanurzenie statku musi być mniejsze od dostępnej głębokości drogi wodnej z zachowaniem odpowiedniego zapasu wody pod stępką. W praktyce uwzględnia się również:
- aktualny stan wody,
- zamulenie koryta,
- lokalne wypłycenia,
- falowanie i przegłębienie statku w ruchu,
- komunikaty administracji drogi wodnej.

Zapamiętaj

Na egzaminie pytanie o klasę II i zanurzenie maksymalne najczęściej wymaga wskazania wartości:

klasa II = 1,6 m zanurzenia maksymalnego.