Liny cumownicze służą do utrzymywania statku przy nabrzeżu, kei, dalbie lub innym obiekcie cumowniczym. Ich nazwa zależy od miejsca zamocowania na statku oraz kierunku, w którym lina biegnie względem kadłuba.
Podstawowe rodzaje lin cumowniczych
- Cuma dziobowa – biegnie z dziobu statku do przodu, utrzymuje dziób przy nabrzeżu.
- Cuma rufowa – biegnie z rufy statku do tyłu, utrzymuje rufę przy nabrzeżu.
- Brest dziobowy – lina poprzeczna z dziobu, prowadzona mniej więcej prostopadle do nabrzeża; dociska dziób do kei.
- Brest rufowy – lina poprzeczna z rufy, dociska rufę do nabrzeża.
- Szpring dziobowy – lina prowadzona z dziobu skośnie w kierunku rufy; ogranicza ruch statku wzdłuż nabrzeża.
- Szpring rufowy – lina prowadzona z rufy skośnie w kierunku dziobu; również ogranicza przesuwanie statku wzdłuż nabrzeża.
Jak rozpoznawać liny na rysunku?
Najpierw należy ustalić, gdzie znajduje się dziób i rufa statku. Następnie sprawdza się, z którego miejsca wychodzi lina i w którą stronę jest prowadzona. Jeśli lina wychodzi z dziobu i biegnie skośnie ku rufie, jest to szpring dziobowy. Jeśli wychodzi z rufy i biegnie skośnie ku dziobowi, jest to szpring rufowy.
Znaczenie w manewrach
Prawidłowe użycie lin cumowniczych pozwala bezpiecznie przytrzymać statek przy brzegu, ograniczyć jego przesuwanie pod wpływem wiatru, prądu lub falowania oraz wykonywać manewry odejścia i dojścia do nabrzeża.