Napęd strugowodny

Słownik kwalifikacji TWO.08 - Planowanie i prowadzenie żeglugi po śródlądowych drogach wodnych i morskich wodach wewnętrznych

Napęd strugowodny to rodzaj napędu statku, w którym ruch jednostki powstaje przez zasysanie wody spod kadłuba i wyrzucanie jej z dużą prędkością przez dyszę rufową. Zasada działania opiera się na odrzucie strumienia wody: woda wyrzucona do tyłu powoduje ruch statku do przodu.

Główne elementy

  • kanał dolotowy – doprowadza wodę spod kadłuba do urządzenia napędowego,
  • wirnik/pompa – zwiększa energię i prędkość przepływu wody,
  • dysza wylotowa – kieruje strumień wody za rufę,
  • deflektor lub odchylana dysza – umożliwia sterowanie i często także ruch wsteczny.

Jak rozpoznać na rysunku?

Na schematach napęd strugowodny zwykle przedstawia się jako układ z kanałem dolotowym pod kadłubem oraz dyszą na rufie. Nie widać klasycznej śruby napędowej wystającej poza kadłub ani kół łopatkowych po bokach statku.

Zalety

  • dobra manewrowość,
  • możliwość pracy na płytkich akwenach,
  • brak odsłoniętej śruby, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń i zagrożenie dla ludzi w wodzie,
  • dobre właściwości przy większych prędkościach.

Zastosowanie

Napęd strugowodny stosuje się m.in. w szybkich łodziach motorowych, jednostkach ratowniczych, patrolowych, promach szybkich oraz jednostkach pływających po płytkich wodach.