Odejście na szpringu dziobowym to manewr wykorzystujący cumę-szpring założoną z dziobu w kierunku rufy na nabrzeżu. Szpring utrzymuje dziób statku przy nabrzeżu, a praca śruby i steru powoduje odchylenie rufy na zewnątrz.
Zasada manewru
Gdy statek stoi lewą burtą przy nabrzeżu, a manewr wykonuje się na szpringu dziobowym, należy spowodować odejście rufy od nabrzeża. W statku dwuśrubowym stosuje się wtedy komendę:
- ster lewo na burtę – ster wychylony w stronę nabrzeża,
- prawa naprzód – pracuje prawa, zewnętrzna śruba.
Wychylenie steru w stronę nabrzeża i praca zewnętrznej śruby naprzód powodują, że strumień zaśrubowy działa na ster i odrzuca rufę od nabrzeża. Dziób pozostaje kontrolowany przez szpring dziobowy.
Dlaczego nie obie śruby?
Użycie obu śrub naprzód mogłoby zwiększyć tendencję statku do ruchu do przodu i utrudnić kontrolę napięcia szpringu. W manewrze chodzi przede wszystkim o obrócenie statku wokół punktu podparcia na szpringu, a nie o ruszenie całym statkiem naprzód.
Ważne zasady bezpieczeństwa
- szpring musi być odpowiednio mocny i dobrze prowadzony,
- należy kontrolować jego napięcie,
- załoga nie może stać w linii naprężonej cumy,
- po odchyleniu rufy należy zwolnić szpring i kontynuować odejście od nabrzeża.