Oznakowanie brzegowe szlaku żeglownego informuje sternika o przebiegu toru wodnego względem brzegów rzeki, kanału lub innej śródlądowej drogi wodnej. Stosuje się je szczególnie tam, gdzie sam układ koryta nie wystarcza do bezpiecznej oceny, którędy prowadzi najdogodniejsza i najbezpieczniejsza droga dla statków.
Szlak bliżej prawego brzegu
Jeżeli szlak żeglowny przebiega bliżej prawego brzegu, oznacza się go tablicą:
- czerwoną z białymi poziomymi pasami u góry i u dołu, albo
- tablicą w czerwonej ramie.
To właśnie ta zasada jest kluczowa w pytaniach egzaminacyjnych: prawy brzeg = kolor czerwony.
Szlak bliżej lewego brzegu
Dla porównania, przebieg szlaku bliżej lewego brzegu oznacza się kolorem zielonym. Dzięki temu sternik może szybko rozpoznać, po której stronie akwenu znajduje się właściwy tor żeglowny.
Jak zapamiętać?
- prawy brzeg → czerwony znak,
- lewy brzeg → zielony znak,
- białe pasy lub kolorowa rama są elementami graficznymi tablicy, ale najważniejsze jest skojarzenie strony z kolorem.
Znaczenie praktyczne
Znaki brzegowe pomagają:
- utrzymać statek w granicach szlaku żeglownego,
- ominąć płycizny i przeszkody,
- bezpiecznie prowadzić jednostkę przy ograniczonej widoczności koryta,
- poprawnie interpretować przebieg drogi wodnej na zakolach i odcinkach regulowanych.
Na egzaminie należy zwracać uwagę nie tylko na kolor tablicy, ale też na kierunek pasów. W pytaniu o szlak bliżej prawego brzegu poprawna jest odpowiedź: czerwona tablica z białymi poziomymi pasami u góry i dołu albo czerwona rama.