Pozycja z dwóch namiarów to klasyczna metoda określania pozycji statku w żegludze przybrzeżnej. Polega na wykonaniu dwóch namiarów na dwa różne, rozpoznane obiekty nawigacyjne, a następnie wykreśleniu ich na mapie. Punkt przecięcia linii namiarowych wyznacza pozycję statku.
Na czym polega namiar?
Namiar to kierunek z miejsca obserwatora, czyli statku, na wybrany obiekt. Obiektem może być np. latarnia morska, charakterystyczny budynek, stawa, wieża, znak brzegowy albo inny dobrze widoczny i naniesiony na mapę punkt.
Dlaczego dwa namiary jednoczesne?
Do określenia pozycji potrzebne są co najmniej dwie linie pozycyjne. Jeden namiar daje tylko informację, że statek znajduje się gdzieś na jednej linii. Dopiero przecięcie dwóch linii namiarowych daje konkretny punkt pozycji.
Namiary powinny być wykonane możliwie jednocześnie, ponieważ statek cały czas się porusza. Zbyt duży odstęp czasu między pomiarami może spowodować błąd pozycji.
Zastosowanie w żegludze przybrzeżnej
Metoda ta jest szczególnie przydatna, gdy statek znajduje się w pobliżu brzegu i dostępne są widoczne obiekty nawigacyjne. Wymaga:
- rozpoznania obiektów w terenie,
- odnalezienia ich na mapie,
- wykonania namiarów,
- wykreślenia linii namiarowych,
- odczytania punktu przecięcia.
Ważne na egzaminie
W żegludze przybrzeżnej pozycję statku określa się na podstawie dwóch namiarów jednoczesnych. Odpowiedzi dotyczące przebytej drogi, kursu, poprawek na wiatr i prąd odnoszą się raczej do zliczenia drogi, a nie do bezpośredniego wyznaczenia pozycji z obserwacji.