Stany wody żeglownej to charakterystyczne poziomy wody w rzece, kanale lub innym akwenie śródlądowym, istotne dla bezpiecznego prowadzenia żeglugi. Na schematach i materiałach nawigacyjnych mogą być oznaczane skrótami, np. WWŻ, ŚWŻ, NWŻ.
Najważniejsze oznaczenia
- WWŻ – wysoka woda żeglowna: wysoki stan wody, przy którym żegluga jest jeszcze dopuszczalna lub graniczna. Powyżej tego poziomu mogą wystąpić silny nurt, zalewanie brzegów, ograniczona manewrowość i zagrożenie dla obiektów hydrotechnicznych.
- ŚWŻ – średnia woda żeglowna: przeciętny, typowy poziom wody przyjmowany jako odniesienie w warunkach normalnej żeglugi.
- NWŻ – niska woda żeglowna: niski stan wody, przy którym żegluga jest jeszcze możliwa, ale należy szczególnie kontrolować głębokość tranzytową i zapas wody pod stępką.
Znaczenie dla żeglugi
Znajomość stanów wody pozwala określić, czy statek może bezpiecznie przejść danym odcinkiem drogi wodnej. Ma to wpływ na:
- dopuszczalne zanurzenie statku,
- zapas głębokości pod dnem jednostki,
- możliwość przejścia pod mostami,
- siłę nurtu i warunki manewrowe,
- decyzję o ograniczeniu lub wstrzymaniu żeglugi.
Jak rozpoznać w pytaniu egzaminacyjnym?
Jeżeli na rysunku widać przekrój koryta rzeki oraz poziomy oznaczone skrótami typu WWŻ, ŚWŻ, NWŻ, chodzi o stany wody żeglownej, a nie o szerokość szlaku, wysokość brzegu ani przeszkody podwodne.