W żegludze śródlądowej stosuje się skrótowe oznaczenia typów jednostek. Symbol zwykle informuje o rodzaju statku, sposobie napędu oraz często o jego wielkości lub nośności.
Najważniejsza zasada
W oznaczeniach egzaminacyjnych trzeba zwracać uwagę na litery:
- litera związana z typem jednostki, np. barka, holownik, statek,
- litera określająca sposób poruszania się, np. jednostka motorowa albo pchana,
- liczba określająca klasę wielkości, nośność lub moc, zależnie od typu jednostki.
Przykłady interpretacji
- BM500 – jednostka towarowa z własnym napędem, przeznaczona do przewozu drobnicy i ładunków masowych.
- BP500 – barka pchana, czyli jednostka bez własnego napędu, pracująca w zestawie pchanym.
- HM150 – oznaczenie kojarzone z jednostką holowniczą/motorową, a nie barką motorową do przewozu ładunków.
Na co uważać w zadaniach?
W pytaniach egzaminacyjnych często różnica między odpowiedziami polega tylko na jednej literze. Szczególnie ważne są oznaczenia:
- M – jednostka motorowa, czyli z własnym napędem,
- P – jednostka pchana, czyli wymagająca pchacza,
- liczba, np. 500, która nie zastępuje informacji o napędzie.
Zapamiętaj
Jeżeli opis mówi o statku z napędem do przewozu ładunków, należy szukać symbolu z literą M, a nie P. W przypadku jednostki do przewozu drobnicy i ładunków masowych poprawnym oznaczeniem jest BM500.