Znak ograniczonej wysokości prześwitu informuje, jaka jest dostępna wysokość pod przeszkodą nad lustrem wody, najczęściej pod mostem, kładką, przewodem lub inną konstrukcją nad szlakiem żeglownym.
Na znaku podaje się wartość liczbową, np. 3,70 m, która oznacza dopuszczalny prześwit pionowy. Znak taki jest szczególnie ważny dla statków, których najwyższy punkt konstrukcji, maszt, antena, sterówka lub ładunek mogą przekraczać dostępną wysokość.
Do jakiego stanu wody odnosi się znak?
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest zapamiętanie, że znak określający ograniczoną wysokość prześwitu odnosi się do ustalonego stanu wody, po którego przekroczeniu żegluga jest zabroniona.
Oznacza to, że przy wzroście poziomu wody rzeczywisty prześwit pod mostem maleje. Jeżeli poziom wody przekroczy stan graniczny, przejście statku pod przeszkodą nie jest bezpieczne i żegluga w tym miejscu nie powinna być kontynuowana.
Znaczenie praktyczne dla kierownika statku
Przed przejściem pod mostem należy porównać:
- wysokość statku nad wodą,
- wysokość ładunku lub wyposażenia wystającego ponad pokład,
- aktualny stan wody,
- wartość prześwitu podaną na znaku,
- ewentualny zapas bezpieczeństwa.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nie należy mylić tego znaku z informacją o najniższym stanie wody. Znak nie oznacza minimalnego poziomu wody na szlaku, lecz odnosi się do poziomu ustalonego jako graniczny dla bezpiecznej żeglugi pod daną przeszkodą.