Instalacja wody zaburtowej doprowadza wodę pobieraną spoza kadłuba statku do urządzeń wymagających chłodzenia. W siłowni okrętowej jest jednym z podstawowych układów pomocniczych, szczególnie ważnym dla pracy silników głównych, zespołów prądotwórczych i wymienników ciepła.
Zadania instalacji
Woda zaburtowa służy głównie do odbioru ciepła z innych obiegów, np.:
- obiegu wody słodkiej chłodzącej silnik,
- chłodnic oleju smarowego,
- chłodnic powietrza doładowującego,
- skraplaczy i innych wymienników ciepła.
W nowoczesnych układach woda zaburtowa zwykle nie chłodzi bezpośrednio silnika, lecz przepływa przez wymiennik ciepła. Dzięki temu ogranicza się korozję, osadzanie soli i zanieczyszczeń w kanałach chłodzących silnika.
Typowe elementy układu
Instalacja wody zaburtowej obejmuje najczęściej:
- zawory denne lub burtowe,
- kosze ssawne i filtry,
- pompy wody zaburtowej, zwykle wirowe,
- rurociągi doprowadzające wodę do chłodnic,
- zawory odcinające i zwrotne,
- przewody zrzutowe za burtę.
Rozpoznawanie na schemacie
Na schematach siłowni rurociągi wody zaburtowej często są prowadzone od burty lub dna statku, przez filtr i pompę, następnie do chłodnic/wymienników, a potem z powrotem za burtę. Jeżeli przewód łączy chłodnice zespołów prądotwórczych z poborem i zrzutem za burtę, najczęściej płynie nim woda zaburtowa.
Znaczenie eksploatacyjne
Niedostateczny przepływ wody zaburtowej powoduje wzrost temperatury chłodzonych obiegów, alarmy temperatury, a w skrajnym przypadku zatrzymanie silnika lub agregatu prądotwórczego.