Szekla transportowa to element osprzętu dźwignicowego i pokładowego służący do łączenia lin, łańcuchów, zawiesi, haków oraz uchwytów ładunkowych. Jest często stosowana podczas prac przeładunkowych, transportowych, cumowniczych i montażowych na statku.
Podstawowe części szekli
Typowa szekla składa się z kilku charakterystycznych elementów:
- kabłąk – główna, wygięta część szekli w kształcie litery U lub omega,
- sworzeń – poprzeczny element zamykający szeklę; przechodzi przez otwory w końcach kabłąka,
- nakrętka – element zabezpieczający sworzeń przed wysunięciem w szeklach śrubowych,
- zawleczka – dodatkowe zabezpieczenie nakrętki lub sworznia przed samoczynnym odkręceniem albo wypadnięciem.
W pytaniach egzaminacyjnych strzałka często wskazuje właśnie sworzeń, czyli prosty element łączący oba końce kabłąka.
Zastosowanie
Szekle wykorzystuje się do szybkiego i pewnego połączenia elementów pracujących pod obciążeniem, np. zawiesia z hakiem żurawia pokładowego lub liny z uchwytem ładunku.
Zasady bezpieczeństwa
Przed użyciem szekli należy sprawdzić:
- czy nie ma pęknięć, deformacji ani nadmiernej korozji,
- czy sworzeń jest prawidłowo dokręcony i zabezpieczony,
- czy dopuszczalne obciążenie robocze WLL nie jest przekroczone,
- czy obciążenie działa zgodnie z przeznaczeniem szekli, bez bocznego wyginania kabłąka.
Uszkodzona lub nieprawidłowo zabezpieczona szekla nie może być używana, ponieważ grozi rozłączeniem zawiesia i upadkiem ładunku.