Przy wykonywaniu komory paleniskowej nie wolno łączyć cegieł piecowych z cegłami szamotowymi ze względu na ich
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - zdun (BUD.26).
Cegieł piecowych nie łączy się z cegłami szamotowymi w komorze paleniskowej ze względu na różny stopień rozszerzalności cieplnej. Podczas nagrzewania i stygnięcia każdy z tych materiałów zmienia wymiary w innym stopniu, więc połączone ze sobą pracowałyby nierówno i powstałyby pęknięcia oraz nieszczelności.
Reguła do zapamiętania: w miejscach narażonych na wysoką temperaturę łączy się materiały o zbliżonej rozszerzalności cieplnej, a między materiałami o różnej rozszerzalności pozostawia się szczelinę dylatacyjną.
Nieszczelna komora paleniskowa może przepuszczać spaliny do pomieszczenia, co grozi zatruciem tlenkiem węgla, dlatego tej zasady przestrzega się bezwzględnie. Wkład z szamotu muruje się na zaprawie szamotowej i oddziela od obudowy pieca.
Wybór różnych wymiarów, kolorystyki albo ciężaru właściwego wynika z myślenia o wyglądzie i wygodzie murowania, a nie o pracy materiału w wysokiej temperaturze. Różnice wymiarów cegieł można wyrównać grubością spoin albo docięciem cegieł - nie byłoby to powodem bezwzględnego zakazu łączenia.
Kolorystyka komory paleniskowej nie ma żadnego znaczenia, bo jest ukryta wewnątrz pieca i nikt jej nie ogląda. Ciężar właściwy materiałów wpływa na masę pieca i jego zdolność do magazynowania ciepła, ale sam w sobie nie powoduje uszkodzeń połączenia.
Prawdziwym powodem jest różny stopień rozszerzalności cieplnej. Materiały, które przy tej samej temperaturze wydłużają się w różnym stopniu, rozrywają łączącą je spoinę, a w komorze paleniskowej oznacza to pęknięcia i wydostawanie się spalin. Zapamiętaj: przy wysokiej temperaturze kluczowe jest dopasowanie rozszerzalności cieplnej, a nie wyglądu czy wymiarów cegieł.