Technika wytwarzania części zegarów i zegarków przedstawiona na rysunku, to

Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - zegarmistrz (MEP.04).
Rysunek przedstawia zgrzewanie, a dokładniej zgrzewanie punktowe. Widać dwie miedziane elektrody, między którymi pracownik umieszcza blachę. Elektrody dociskają łączone elementy i przepuszczają przez nie prąd o dużym natężeniu.
Prąd nagrzewa metal w miejscu styku, które ma największy opór elektryczny. Pod naciskiem elektrod nagrzany materiał łączy się, tworząc zgrzeinę, bez dodawania spoiwa. Proces trwa ułamek sekundy, dlatego zgrzewanie punktowe dobrze nadaje się do łączenia cienkich blach w produkcji seryjnej, np. obudów i elementów zegarów.
Do zapamiętania: zgrzewanie = docisk i ciepło z oporu prądu, bez spoiwa; spawanie = stopienie brzegów i zwykle spoiwa łukiem lub płomieniem; lutowanie = spoiwo o niższej temperaturze topnienia niż łączone metale. Elektrody zgrzewarki wymagają chłodzenia, stąd przewody doprowadzone do ramion maszyny.
Rozpoznając technikę na zdjęciu, szukaj narzędzia, które tworzy połączenie. Klejenie wymaga nałożenia kleju i dociśnięcia części, ale nie potrzebuje elektrod ani zasilania prądem - na zdjęciu widać maszynę z dwoma ramionami zakończonymi elektrodami.
Spawanie polega na stopieniu brzegów łączonych części łukiem elektrycznym lub płomieniem, zwykle z dodatkiem spoiwa. Spawacz pracuje w masce z filtrem, a na zdjęciu nie ma uchwytu spawalniczego ani łuku.
Lutowanie łączy części za pomocą roztopionego lutu o niższej temperaturze topnienia niż łączone metale. Używa się do tego lutownicy lub palnika i topnika, a maszyna ze zdjęcia nie dostarcza spoiwa.
Pomaga też spojrzenie na kształt narzędzia: dwa przeciwległe ramiona z elektrodami to znak rozpoznawczy zgrzewarki punktowej.
Łatwo pomylić zgrzewanie ze spawaniem, bo w obu przypadkach używa się prądu. Na zdjęciu elektrody dociskają blachę z dwóch stron i nie ma spoiwa - to zgrzewanie punktowe.