Kwalifikacja: ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych

Czujniki hallotronowe są specyficznymi urządzeniami wykrywającymi pola magnetyczne, a nie zmiany oporów cieczy, naprężeń wewnętrznych czy sił skręcających. W przypadku oporów przepływu cieczy, używane są zazwyczaj czujniki oparte na pomiarach hydraulicznych lub elektrycznych, które analizują zmiany w oporze elektrycznym w zależności od przepływu cieczy. To podejście jest całkowicie odmienne od zasad działania czujników hallotronowych, które nie mogą bezpośrednio mierzyć takich parametrów. Z kolei naprężenia wewnętrzne w materiałach są zazwyczaj badane przy użyciu tensometrów, które działają na zasadzie pomiaru deformacji materiału pod wpływem obciążenia. Zastosowanie czujników hallotronowych do tego celu jest nieadekwatne, ponieważ ich konstrukcja nie umożliwia pomiaru mechanicznych właściwości materiałów. Zmiany wartości sił skręcających również nie są wykrywane przez czujniki hallotronowe. W tym przypadku konieczne jest zastosowanie specjalistycznych urządzeń, takich jak czujniki momentu obrotowego, które są zaprojektowane do pomiaru skręcania. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi technologiami jest kluczowe dla efektywnego projektowania systemów pomiarowych oraz doboru odpowiednich czujników do konkretnej aplikacji, aby uniknąć błędów w interpretacji danych oraz zapewnić wiarygodne wyniki pomiarów.