Pytania pomocnicze - AUD.02
Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Każde pytanie ma krótką odpowiedź, która pomaga utrwalić wiedzę i przygotować się do egzaminu. Łącznie: 4862.
Strona 41 z 77.
Na czym polega plan amerykański w fotografii?
To kadr pokazujący postać mniej więcej od głowy do kolan. Dzięki temu widać twarz, gesty, sylwetkę i część otoczenia.
Dlaczego w planie amerykańskim kadruje się postać do kolan?
Taki kadr wywodzi się z westernów, gdzie chciano pokazać twarz bohatera, ręce i pas z bronią. Granica kadru wypadała więc mniej więcej na wysokości kolan.
Czym plan amerykański różni się od planu pełnego?
W planie pełnym widoczna jest cała postać od stóp do głowy. W planie amerykańskim dolna granica kadru znajduje się około kolan.
Czym plan amerykański różni się od półzbliżenia?
Półzbliżenie pokazuje zwykle postać od klatki piersiowej lub pasa w górę. Plan amerykański jest szerszy, bo obejmuje sylwetkę aż do kolan.
Jakie błędy można popełnić przy kadrowaniu postaci w planie amerykańskim?
Najczęstsze błędy to ucięcie postaci zbyt wysoko, zbyt nisko albo dokładnie w niekorzystnym miejscu stawu. Trzeba też pilnować odpowiedniej ilości przestrzeni nad głową.
W jakich rodzajach fotografii można wykorzystać ujęcie amerykańskie?
Sprawdza się w portrecie, fotografii modowej, reportażowej i sytuacyjnej. Pozwala pokazać zarówno osobę, jak i jej gesty oraz fragment otoczenia.
Czym jest dystorsja beczkowata?
To zniekształcenie geometryczne, w którym proste linie wyginają się na zewnątrz kadru. Najczęściej występuje przy obiektywach szerokokątnych i ultraszerokokątnych.
Dlaczego obiektyw 10 mm może powodować efekt beczki?
Ogniskowa 10 mm daje bardzo szeroki kąt widzenia, przez co obraz przy brzegach kadru jest silnie rozciągany i zniekształcany. Efekt ten jest typowy dla obiektywów ultraszerokokątnych.
Czy obiektyw 50 mm zwykle powoduje dystorsję beczkowatą?
Nie. Obiektyw 50 mm jest uznawany za standardowy i zwykle daje obraz o niewielkich zniekształceniach geometrycznych.
Jakie cechy mają obiektywy długoogniskowe, takie jak 200 mm i 500 mm?
Mają wąski kąt widzenia i służą do fotografowania odległych obiektów. Zamiast efektu beczki częściej kojarzy się je z kompresją perspektywy.
Czym różni się dystorsja optyczna od zniekształcenia perspektywy?
Dystorsja optyczna wynika z konstrukcji obiektywu i wygina linie obrazu. Zniekształcenie perspektywy zależy głównie od odległości aparatu od fotografowanego obiektu.
Jak można skorygować dystorsję beczkowatą na zdjęciu?
Można użyć korekcji obiektywu w programie graficznym, np. profilu obiektywu w Lightroomie lub Photoshopie. Program prostuje linie i kompensuje zniekształcenia.
Na czym polega winietowanie w fotografii?
Winietowanie to spadek jasności obrazu przy krawędziach i w narożnikach kadru. Środek zdjęcia jest wtedy jaśniejszy niż brzegi.
Dlaczego winietowanie często pojawia się przy obiektywach szerokokątnych?
Obiektywy szerokokątne rejestrują obraz pod dużym kątem, przez co do narożników kadru może docierać mniej światła. Efekt nasila się przy dużym otworze przysłony.
Czym winietowanie różni się od dystorsji beczkowatej?
Winietowanie dotyczy nierównomiernej jasności obrazu, a dystorsja beczkowata zniekształca geometrię, powodując wybrzuszenie prostych linii na zewnątrz kadru.
Czym winietowanie różni się od aberracji komatycznej?
Winietowanie powoduje przyciemnienie brzegów obrazu. Aberracja komatyczna zniekształca punktowe źródła światła przy krawędziach kadru, nadając im kształt podobny do przecinka lub komety.
Jak można ograniczyć winietowanie podczas fotografowania?
Można przymknąć przysłonę, zdjąć zbyt grube filtry, użyć odpowiedniej osłony przeciwsłonecznej lub zastosować obiektyw lepiej dopasowany do formatu matrycy.
Kiedy winietowanie może być efektem zamierzonym?
Winietowanie bywa stosowane celowo w obróbce zdjęć, aby przyciemnić brzegi kadru i skierować uwagę odbiorcy na główny motyw w centrum.
Jak można skorygować winietowanie w programie graficznym?
Najczęściej używa się korekcji profilu obiektywu lub ręcznej regulacji jasności narożników. Taką funkcję mają m.in. Adobe Lightroom i Adobe Photoshop.
Co oznacza skala odwzorowania 5:1 w fotografii?
Oznacza, że obraz obiektu na filmie lub matrycy jest pięć razy większy niż sam obiekt w rzeczywistości. Jest to bardzo duże powiększenie typowe dla makrofotografii.
Dlaczego do fotografowania małych obiektów w dużym powiększeniu stosuje się obiektyw makro?
Obiektyw makro umożliwia ostrzenie z małej odległości i uzyskanie dużej skali odwzorowania. Zwykły obiektyw lub teleobiektyw nie zapewnia takiego powiększenia bez dodatkowych akcesoriów.
Dlaczego do wykonania kolorowych slajdów używa się filmu barwnego odwracalnego?
Film barwny odwracalny po wywołaniu daje obraz pozytywowy, czyli slajd/diapozytyw. Film negatywowy wymagałby wykonania odbitki lub dodatkowego procesu pozytywowego.
Czym różni się film barwny odwracalny od filmu negatywowego barwnego?
Film odwracalny daje bezpośrednio pozytywowy obraz do projekcji lub oglądania. Film negatywowy daje obraz o odwróconych jasnościach i barwach, przeznaczony głównie do wykonywania odbitek.
Dlaczego obiektyw długoogniskowy nie jest najlepszym wyborem do skali 5:1?
Obiektyw długoogniskowy przybliża odległe obiekty, ale sam w sobie nie zapewnia dużej skali odwzorowania małych przedmiotów. Do skali 5:1 potrzebny jest układ makro.
Jakie cechy ma analogowa lustrzanka przydatna w makrofotografii?
Lustrzanka pozwala obserwować obraz przez obiektyw, co ułatwia precyzyjne kadrowanie i ustawianie ostrości. Jest to szczególnie ważne przy bardzo małej głębi ostrości w makrofotografii.
Co to jest diapozytyw?
Diapozytyw to pozytywowy obraz na materiale transparentnym, przeznaczony np. do projekcji jako slajd. Powstaje najczęściej na materiale odwracalnym.
Czym różni się światło rozproszone od światła skupionego?
Światło rozproszone jest miękkie, równomierne i daje łagodne cienie. Światło skupione jest kierunkowe, bardziej kontrastowe i oświetla mniejszy obszar.
Dlaczego softbox nadaje się do uzyskania oświetlenia rozproszonego?
Softbox zwiększa powierzchnię świecącą i przepuszcza światło przez materiał dyfuzyjny. Dzięki temu cienie są łagodniejsze, a światło bardziej miękkie.
Jaką funkcję pełni blenda w fotografii studyjnej?
Blenda odbija światło i pozwala doświetlić zacienione partie obiektu. Może zmniejszyć kontrast i pomóc uzyskać bardziej równomierne oświetlenie.
Do czego służy parasolka fotograficzna?
Parasolka służy do odbijania lub przepuszczania światła, przez co zwiększa jego rozproszenie. Jest prostym modyfikatorem do uzyskania miękkiego oświetlenia.
Kiedy warto użyć strumienicy w studio?
Strumienicy używa się wtedy, gdy trzeba precyzyjnie skierować światło na mały fragment sceny, np. włosy, tło lub detal produktu.
Dlaczego strumienica nie jest dobrym wyborem do miękkiego oświetlenia portretu?
Strumienica zawęża wiązkę światła i zwiększa kontrast, więc może tworzyć ostre cienie. Do miękkiego portretu lepszy jest softbox, parasolka lub światło odbite.
Od czego zależy miękkość światła w fotografii?
Miękkość światła zależy głównie od wielkości źródła światła względem obiektu oraz od jego odległości. Duże i bliskie źródło daje bardziej miękkie światło.
Dlaczego do wywoływania małoobrazkowego negatywu potrzebny jest koreks?
Koreks jest światłoszczelnym zbiornikiem, w którym film można bezpiecznie obrabiać chemicznie przy świetle dziennym po wcześniejszym załadowaniu w ciemności.
Jaką funkcję pełni wywoływacz podczas obróbki czarno-białego negatywu?
Wywoływacz zamienia obraz utajony w widoczny obraz negatywowy, redukując naświetlone związki srebra.
Po co stosuje się utrwalacz w procesie wywoływania filmu?
Utrwalacz usuwa nienaświetlone halogenki srebra z emulsji, dzięki czemu negatyw nie ciemnieje po wystawieniu na światło.
Dlaczego termometr jest ważny przy chemicznej obróbce filmu?
Temperatura roztworów wpływa na tempo działania chemii fotograficznej. Zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura może zmienić kontrast i gęstość negatywu.
Do czego służy menzurka w ciemni fotograficznej?
Menzurka służy do dokładnego odmierzania wody i koncentratów chemicznych, aby przygotować roztwory o właściwym stężeniu.
Dlaczego powiększalnik nie jest potrzebny do wywołania negatywu?
Powiększalnik służy do wykonywania odbitek z negatywu na papierze fotograficznym. Nie bierze udziału w samym procesie chemicznego wywoływania filmu.
Do czego używa się klipsów po zakończeniu obróbki filmu?
Klipsy umożliwiają zawieszenie negatywu do suszenia. Często jeden z nich obciąża dolny koniec filmu, aby zapobiec zwijaniu się taśmy.
Dlaczego do wykonania pozytywu w skali 1:1 używa się kopiarki stykowej?
Ponieważ w kopiarce stykowej negatyw przylega bezpośrednio do papieru fotograficznego. Obraz nie jest powiększany ani pomniejszany, więc zachowuje rozmiar negatywu.
Czym różni się kopiowanie stykowe od pracy z powiększalnikiem?
Kopiowanie stykowe daje odbitkę w rozmiarze negatywu. Powiększalnik rzutuje obraz przez obiektyw i pozwala zmieniać skalę odbitki.
Co oznacza określenie pozytyw w fotografii analogowej?
Pozytyw to obraz o prawidłowym układzie tonów lub barw, czyli taki, który wygląda naturalnie dla widza. Powstaje m.in. przez naświetlenie papieru fotograficznego przez negatyw.
Dlaczego aparat wielkoformatowy nie jest właściwym urządzeniem w tym zadaniu?
Aparat wielkoformatowy służy do rejestracji obrazu na materiale światłoczułym, a nie do wykonywania pozytywów z istniejących negatywów.
Kiedy używa się powiększalnika z głowicą filtracyjną?
Powiększalnik z głowicą filtracyjną stosuje się głównie do wykonywania odbitek o zmienionej skali oraz do korekcji barwnej lub kontrastowej podczas kopiowania.
Jakie wymiary będzie miał pozytyw wykonany z negatywu 10 × 15 cm w skali 1:1?
Będzie miał takie same wymiary jak negatyw, czyli 10 × 15 cm.
Dlaczego barwniki w materiale barwnym powstają podczas wywoływania?
Podczas wywoływania halogenki srebra są redukowane do srebra metalicznego. Utleniony wywoływacz reaguje z kopulantami barwnymi, tworząc barwniki.
Jaką rolę pełnią halogenki srebra w materiale fotograficznym?
Halogenki srebra są substancją światłoczułą. Po naświetleniu tworzą obraz utajony, który można ujawnić w procesie wywoływania.
Czym różni się wywoływanie od utrwalania?
Wywoływanie ujawnia obraz i w procesie barwnym prowadzi do powstawania barwników. Utrwalanie usuwa niewywołane halogenki srebra, aby obraz stał się trwały i niewrażliwy na światło.
Do czego służy odbielanie w obróbce materiałów barwnych?
Odbielanie przekształca srebro metaliczne w związki, które mogą zostać usunięte w dalszej obróbce. Dzięki temu w gotowym obrazie pozostają barwniki.
Co tworzy końcowy obraz w fotografii barwnej po obróbce chemicznej?
Końcowy obraz tworzą głównie barwniki powstałe w warstwach materiału. Srebro, które brało udział w procesie, jest usuwane podczas odbielania i utrwalania.
Czym są kopulanty barwne?
Kopulanty barwne to związki chemiczne znajdujące się w warstwach materiału barwnego. Reagują z utlenionym wywoływaczem i tworzą barwniki.
Dlaczego odpowiedzi „utrwalanie” i „odbielanie” są błędne w tym pytaniu?
Ponieważ te etapy nie służą do tworzenia barwników. Utrwalanie usuwa niewywołane halogenki srebra, a odbielanie przygotowuje srebro metaliczne do usunięcia.
Jaką funkcję pełni siarczyn sodu w wywoływaczu fotograficznym?
Siarczyn sodu działa jako substancja konserwująca. Chroni składniki wywoływacza przed szybkim utlenianiem i wydłuża trwałość roztworu.
Dlaczego wywoływacz fotograficzny wymaga środowiska zasadowego?
Środowisko zasadowe umożliwia skuteczne działanie substancji wywołujących. Zapewniają je zwykle związki takie jak węglany lub wodorotlenki.
Czym różni się substancja konserwująca od substancji alkalizującej w wywoływaczu?
Substancja konserwująca spowalnia utlenianie roztworu, a substancja alkalizująca reguluje pH. Siarczyn sodu jest konserwantem, natomiast węglan sodu lub wodorotlenek sodu zwiększają zasadowość.
Co dzieje się z wywoływaczem, gdy ulega utlenieniu?
Utleniony wywoływacz traci aktywność i może działać słabiej lub nierównomiernie. Może to prowadzić do obniżenia gęstości obrazu i pogorszenia jakości wywołania.
Jakie czynniki wpływają na przebieg wywoływania filmu fotograficznego?
Najważniejsze czynniki to czas wywoływania, temperatura roztworu, skład chemiczny wywoływacza, mieszanie oraz stopień zużycia kąpieli.
Dlaczego węglan sodu nie jest poprawną odpowiedzią na pytanie o substancję konserwującą?
Węglan sodu pełni głównie funkcję alkalizującą, czyli zapewnia odpowiednio zasadowe środowisko. Substancją konserwującą w wywoływaczu jest siarczyn sodu.
Jak obliczyć skalę powiększenia obrazu przy skanowaniu?
Skalę powiększenia oblicza się, dzieląc wymiar końcowy przez odpowiadający mu wymiar oryginału. Dla 40 cm z 10 cm skala wynosi 4 razy.
Dlaczego w tym zadaniu należy pomnożyć 150 dpi przez 4?
Ponieważ obraz końcowy jest cztery razy większy liniowo od oryginału. Aby zachować 150 dpi po powiększeniu, skan musi mieć 4 razy większą rozdzielczość próbkowania.
Co oznacza uniknięcie interpolacji danych?
Oznacza to, że program nie musi sztucznie dopisywać nowych pikseli. Wszystkie potrzebne piksele pochodzą bezpośrednio ze skanowania oryginału.
Czym różni się rozdzielczość skanowania od rozdzielczości druku?
Rozdzielczość skanowania określa, ile próbek pobiera skaner z jednego cala oryginału. Rozdzielczość druku określa, z jaką gęstością obraz ma być odtworzony na wydruku.
Dlaczego nie wystarczy zeskanować oryginału w 150 spi?
Przy powiększeniu 4 razy rozdzielczość efektywna spadłaby czterokrotnie. Skan 150 spi dałby po powiększeniu tylko około 37,5 dpi.
Czy przy obliczaniu rozdzielczości trzeba sprawdzać oba wymiary obrazu?
Tak, należy sprawdzić szerokość i wysokość. W tym przypadku oba wymiary zwiększają się proporcjonalnie 4 razy, więc obliczenie jest jednoznaczne.