Pytania pomocnicze - AUD.05

Służy do ustawiania koloru tła wybranego elementu HTML, np. całej strony, akapitu, sekcji lub przycisku.

`background-color` ustawia kolor tła elementu, a `color` ustawia kolor tekstu znajdującego się w elemencie.

`bgcolor` to dawny atrybut HTML, a nie właściwość CSS. We współczesnym kodzie do ustawiania tła używa się `background-color`.

Kolor można zapisać m.in. nazwą, np. `red`, kodem HEX, np. `#ff0000`, albo funkcją `rgb()`, `rgba()` lub `hsl()`.

Należy użyć dwóch właściwości: `background-color: black;` dla tła oraz `color: white;` dla tekstu.

Reguły CSS można zapisać w zewnętrznym pliku `.css`, w sekcji `<style>` dokumentu HTML albo bezpośrednio w atrybucie `style`, choć najlepszą praktyką jest plik zewnętrzny.

Intro ma formę multimedialną, najczęściej animacji lub filmu, i pojawia się jako wprowadzenie do serwisu. Tekst informacyjny jest zwykłą treścią strony dostępną w jej głównym oknie.

Celem intro jest stworzenie efektownego pierwszego wrażenia, zaprezentowanie marki lub wprowadzenie użytkownika w tematykę serwisu.

Zbyt długie intro może irytować użytkownika i opóźniać dostęp do właściwej treści strony. Może też pogarszać użyteczność serwisu.

Powinien mieć możliwość pominięcia, np. przycisk „Pomiń intro”, aby użytkownik mógł szybko przejść do właściwej zawartości strony.

Menu służy do poruszania się po działach serwisu, natomiast intro jest elementem wprowadzającym, zwykle animowanym lub multimedialnym.

Można użyć HTML5, CSS, JavaScript, SVG, animacji wideo lub bibliotek animacyjnych. Dawniej często stosowano technologię Flash.

Jej celem jest uporządkowanie struktury serwisu i pokazanie, jakie podstrony zawiera witryna oraz jak są ze sobą powiązane.

Mapa witryny pokazuje organizację podstron w całym serwisie. Layout określa rozmieszczenie elementów na konkretnej stronie, np. menu, nagłówka i treści.

Nie. Do sprawdzania poprawności CSS używa się walidatorów CSS, a mapa witryny opisuje strukturę podstron.

Mapa dla użytkownika może być czytelną listą lub schematem podstron. Sitemap XML jest plikiem technicznym przeznaczonym głównie dla robotów wyszukiwarek.

Najlepiej przygotować ją na etapie planowania serwisu, przed projektowaniem layoutu i tworzeniem podstron.

Pozwala zobaczyć hierarchię treści i zaplanować menu tak, aby użytkownik mógł szybko dotrzeć do najważniejszych podstron.

Pokazuje wyszukiwarkom, że strona jest aktywna, aktualna i może zawierać przydatne informacje. Aktualne treści lepiej odpowiadają na bieżące potrzeby użytkowników.

Nie. Treści powinny być zgodne z tematyką strony i wartościowe dla użytkownika. Teksty przypadkowe lub niezwiązane z tematem mogą pogorszyć ocenę witryny.

Atrybut alt opisuje zawartość obrazu, dzięki czemu wyszukiwarki i czytniki ekranowe lepiej rozumieją grafikę. Wpływa to na dostępność strony i może wspierać jej widoczność.

Ułatwia użytkownikowi znalezienie informacji i pomaga robotom wyszukiwarek w indeksowaniu podstron. Skomplikowana nawigacja może pogorszyć użyteczność witryny.

Powinna być aktualna, zgodna z tematem strony, czytelna, unikalna i przydatna dla odbiorcy. Ważne są też logiczne nagłówki oraz odpowiednie słowa kluczowe.

Znaczenie mają m.in. szybkość ładowania, responsywność, HTTPS, poprawna struktura HTML, linkowanie wewnętrzne oraz dostępność strony.

Służą m.in. do zapamiętywania logowania, ustawień użytkownika, zawartości koszyka, statystyk odwiedzin oraz personalizacji treści.

Nie. Cookies to pliki tekstowe z danymi, a nie programy wykonywalne.

Ciasteczka sesyjne zwykle znikają po zamknięciu przeglądarki, a trwałe pozostają zapisane przez określony czas.

Ponieważ cookies mogą dotyczyć prywatności użytkownika, np. śledzenia aktywności lub personalizacji reklam. Przepisy wymagają informowania o ich użyciu.

Tak. Po usunięciu cookies strona może zapomnieć ustawienia użytkownika, wylogować go lub wyczyścić koszyk zakupowy.

W ustawieniach przeglądarki internetowej można usuwać, blokować lub ograniczać zapisywanie cookies.

Hosting to usługa polegająca na udostępnieniu miejsca i zasobów serwera, aby strona internetowa była dostępna w sieci.

Baza danych jest potrzebna do działania stron dynamicznych, systemów CMS, sklepów internetowych i formularzy zapisujących dane użytkowników.

MySQL może przechowywać treści strony, konta użytkowników, komentarze, zamówienia, ustawienia CMS i inne dane potrzebne aplikacji internetowej.

Strona statyczna składa się głównie z gotowych plików HTML, CSS i obrazów. Strona dynamiczna generuje treść na bieżąco, często korzystając z języka skryptowego i bazy danych.

Zwykle nie. Automatyczne reklamy są częściej kojarzone z darmowymi usługami hostingowymi, natomiast hosting płatny daje większą kontrolę nad witryną.

Typowy hosting obsługuje HTML, CSS, JavaScript, często także PHP oraz bazy danych, np. MySQL lub MariaDB.

Limit transferu określa ilość danych przesłanych między serwerem a użytkownikami strony w danym okresie, najczęściej w miesiącu.

JPEG dobrze kompresuje zdjęcia i grafiki z dużą liczbą kolorów, dzięki czemu plik ma mały rozmiar. Nie obsługuje przezroczystości i stosuje kompresję stratną.

PNG warto wybrać, gdy baner zawiera logo, tekst, płaskie kolory, ostre krawędzie lub przezroczystość. Format ten stosuje kompresję bezstratną.

RAW to format surowych danych z aparatu, przeznaczony do obróbki zdjęć, a nie bezpośredniej publikacji na stronach WWW. Pliki RAW są duże i nie są standardowo wyświetlane przez przeglądarki.

BMP zwykle tworzy bardzo duże pliki i nie jest zoptymalizowany pod szybkie ładowanie stron internetowych. W praktyce zastępuje się go formatami JPEG, PNG lub WebP.

Tak, GIF może być używany w internecie, zwłaszcza do prostych animacji. W pytaniu jednak para „RAW i GIF” jest błędna, ponieważ RAW nie nadaje się do publikacji internetowej.

Kompresja stratna, np. w JPEG, zmniejsza plik kosztem częściowej utraty jakości. Kompresja bezstratna, np. w PNG, zachowuje pełną jakość obrazu, ale często daje większy plik.

Im mniejszy plik, tym szybciej ładuje się strona internetowa. Ma to znaczenie dla wygody użytkownika, pozycjonowania strony i ograniczenia transferu danych.

Należy pomnożyć bitrate przez czas trwania materiału. Następnie trzeba zamienić bity na bajty, dzieląc wynik przez 8.

Ponieważ nośnik musi mieć pojemność co najmniej równą obliczonemu rozmiarowi. Jeśli 2,4 GB nie ma w odpowiedziach, wybiera się najmniejszą większą wartość, czyli 2,7 GB.

Mb oznacza megabit, a MB megabajt. Jeden bajt ma 8 bitów, więc 8 Mb to 1 MB.

Bitrate jest podawany najczęściej w jednostkach na sekundę, np. Mb/s. Aby poprawnie obliczyć rozmiar, czas również musi być wyrażony w sekundach.

Nie. 8 Mb/s to 8 megabitów na sekundę, czyli 1 megabajt na sekundę.

Nie. Zależy także od bitrate'u, kodeka, rozdzielczości obrazu, liczby klatek na sekundę, jakości dźwięku i sposobu kompresji.

Rzeczywisty plik może zawierać dodatkowe dane, np. metadane lub narzut kontenera. Poza tym część pojemności nośnika zajmuje system plików.

JPEG nie zapisuje kanału alfa ani informacji o przezroczystości pikseli. Przezroczyste obszary zostaną zastąpione kolorem tła, najczęściej białym.

Przezroczystość obsługują m.in. PNG, GIF i PSD. PNG obsługuje także płynną przezroczystość dzięki kanałowi alfa.

GIF obsługuje prostą przezroczystość, zwykle piksel jest albo widoczny, albo niewidoczny. PNG może zapisywać częściową przezroczystość, czyli różne poziomy krycia.

Kanał alfa przechowuje informację o przezroczystości pikseli. Dzięki niemu obraz może mieć obszary całkowicie lub częściowo przezroczyste.

PNG warto wybrać dla logotypów, ikon, grafik z tekstem, zrzutów ekranu i obrazów wymagających przezroczystości. JPEG lepiej sprawdza się przy zdjęciach bez potrzeby zachowania tła transparentnego.

PSD zachowuje warstwy, maski, efekty i przezroczystość, więc pozwala dalej edytować projekt. Do publikacji zwykle eksportuje się kopię w formacie PNG, JPEG lub PDF.

Przezroczystość zostanie utracona. Obszary bez tła zostaną wypełnione kolorem, co może spowodować widoczny prostokąt wokół logo.

Diapozytyw jest materiałem przezroczystym, więc musi być skanowany światłem przechodzącym przez film. Skaner refleksyjny jest przeznaczony głównie do materiałów nieprzezroczystych, np. papieru.

Skaner transparentny rejestruje światło przechodzące przez materiał, a refleksyjny światło odbite od powierzchni. Dlatego transparentny stosuje się do slajdów i negatywów, a refleksyjny do dokumentów i odbitek.

To zdolność skanera do odwzorowania szczegółów w najjaśniejszych i najciemniejszych częściach obrazu. Im wyższy zakres dynamiki, tym lepsza reprodukcja tonów.

Zakres 3,6 pozwala zarejestrować więcej szczegółów w cieniach i światłach. Zakres 2,0 jest zbyt niski dla wymagających materiałów fotograficznych, takich jak diapozytywy.

Skanuje się nim diapozytywy, slajdy, negatywy fotograficzne i folie. Są to materiały, przez które musi przechodzić światło.

Obraz może stracić szczegóły w ciemnych lub jasnych partiach. Cienie mogą stać się jednolicie czarne, a światła pozbawione detali.

Ważne są: typ skanera dopasowany do materiału, wysoka rozdzielczość optyczna, duży zakres dynamiki i poprawne odwzorowanie barw.