Pytania pomocnicze - AUD.05

Przy kompresji stratnej algorytm usuwa część informacji uznanych za mniej istotne dla słuchacza. Im silniejsza kompresja, tym więcej danych może zostać utraconych, co obniża jakość nagrania.

Kompresja stratna zmniejsza plik przez trwałe usunięcie części danych, np. MP3 lub AAC. Kompresja bezstratna zmniejsza plik bez utraty informacji, np. FLAC.

Nie. Pogorszenie jakości dotyczy kompresji stratnej. Kompresja bezstratna pozwala odtworzyć dźwięk identyczny z oryginałem.

Wyższy bitrate zwykle oznacza lepszą jakość i większy rozmiar pliku. Niższy bitrate oznacza mocniejszą kompresję, mniejszy plik i większe ryzyko pogorszenia brzmienia.

Nie musi. Liczba kanałów, np. mono, stereo lub 5.1, jest osobnym parametrem. Sama kompresja dotyczy głównie sposobu zapisu danych i rozmiaru pliku.

FLAC kompresuje dane audio tak, aby po dekompresji można było odzyskać dokładnie ten sam sygnał. Dzięki temu nie powoduje utraty jakości względem źródła.

Artefakty kompresji to niepożądane zniekształcenia powstałe po zbyt silnej kompresji. Mogą objawiać się jako metaliczne brzmienie, szumy, zanik detali lub nienaturalne wysokie tony.

Adobe Lightroom służy głównie do organizowania, katalogowania i edytowania zdjęć cyfrowych. Pracuje przede wszystkim na grafice rastrowej, czyli obrazach zbudowanych z pikseli.

Lightroom nie tworzy obiektów opisanych matematycznie, takich jak krzywe, ścieżki czy kształty wektorowe. Jego narzędzia dotyczą obróbki zdjęć, np. ekspozycji, kontrastu, kolorów i kadrowania.

Grafika rastrowa składa się z pikseli i traci jakość przy nadmiernym powiększaniu. Grafika wektorowa składa się z obiektów matematycznych, dzięki czemu można ją skalować bez utraty jakości.

Lightroom jest używany do obróbki i katalogowania zdjęć rastrowych. Illustrator służy do tworzenia i edycji grafiki wektorowej, np. logo, ikon i ilustracji.

Tak, Lightroom pozwala edytować zdjęcia, m.in. regulować jasność, kontrast, balans bieli, nasycenie, ostrość oraz kadrować obraz. Są to operacje typowe dla grafiki rastrowej.

Nie. Wektoryzacja polega na zamianie obrazu rastrowego na grafikę wektorową, a Lightroom nie jest do tego przeznaczony.

Jeśli pytanie dotyczy zdjęć, pikseli, retuszu, korekcji barwnej lub obróbki fotografii, najczęściej chodzi o grafikę rastrową. Lightroom jest programem kojarzonym właśnie z obróbką zdjęć.

Obraz rastrowy to obraz cyfrowy zbudowany z siatki pikseli. Przykładami są zdjęcia cyfrowe, skany oraz pliki JPEG, PNG, GIF czy BMP.

Grafika rastrowa składa się z pikseli, a grafika wektorowa ze ścieżek, krzywych i punktów kontrolnych opisanych matematycznie. Rastrowa traci jakość przy powiększaniu, wektorowa może być skalowana bez utraty ostrości.

Ścieżki są elementem grafiki wektorowej, a nie rastrowej. Obraz rastrowy przechowuje informację o kolorze każdego punktu, czyli piksela.

Rozdzielczość w pikselach określa liczbę pikseli w poziomie i pionie, np. 1920 × 1080 px. Im większa liczba pikseli, tym więcej szczegółów może zawierać obraz.

Grafika rastrowa najlepiej sprawdza się w fotografii, skanach i obrazach o płynnych przejściach tonalnych. Jest odpowiednia tam, gdzie ważne są szczegóły kolorystyczne i realistyczny wygląd.

Po dużym powiększeniu obraz rastrowy może stracić ostrość, a pojedyncze piksele stają się widoczne. Ten efekt często nazywa się pikselozą.

Edytor tekstu służy do tworzenia i modyfikowania dokumentów tekstowych. Program do prezentacji służy do projektowania slajdów i pokazów multimedialnych.

LibreOffice Impress służy głównie do tworzenia prezentacji multimedialnych. Można w nim wpisywać tekst, ale tekst jest tylko jednym z elementów slajdu.

LibreOffice Writer służy do tworzenia i edycji dokumentów tekstowych, takich jak pisma, raporty, CV czy prace.

Notepad++ to rozbudowany edytor tekstu i kodu źródłowego. Jest często używany do pracy z plikami HTML, CSS, JavaScript i innymi formatami tekstowymi.

Notatnik jest prostym edytorem zwykłego tekstu bez zaawansowanego formatowania. LibreOffice Writer pozwala tworzyć sformatowane dokumenty z nagłówkami, tabelami, obrazami i stylami.

Program do prezentacji kojarzy się ze slajdami, pokazem, animacjami i przejściami. Przykładami są LibreOffice Impress i Microsoft PowerPoint.

To obraz przedstawiający ruch, złożony z wielu kolejnych klatek wyświetlanych w czasie. Przykładem jest film wideo, animacja GIF lub sekwencja klatek animacji.

Współczesne aparaty cyfrowe często mają funkcję nagrywania filmów. Dzięki temu zapisują nie tylko pojedyncze zdjęcia, ale także ruchomy obraz cyfrowy.

Smartfon ma wbudowaną kamerę, która umożliwia nagrywanie wideo. Może więc rejestrować ruch i zapisywać go jako plik cyfrowy.

Skaner rejestruje nieruchome materiały, takie jak dokumenty, zdjęcia lub rysunki. Nie nagrywa ruchu w czasie, więc służy głównie do obrazów statycznych.

Aparat cyfrowy jest projektowany głównie do zdjęć, choć często nagrywa też filmy. Kamera wideo jest przeznaczona przede wszystkim do ciągłego rejestrowania obrazu ruchomego.

Kolorymetr mierzy parametry barwy, np. podczas kalibracji monitora. Nie tworzy zdjęć ani filmów, więc nie służy do rejestrowania obrazu.

Liczba klatek na sekundę, czyli FPS, określa płynność ruchu w filmie lub animacji. Im więcej klatek w ciągu sekundy, tym ruch wydaje się płynniejszy.

Style warstwy służą do dodawania efektów wizualnych do warstw, np. obrysu, cienia, poświaty lub nakładki koloru. Efekty te można później edytować bez trwałej zmiany zawartości warstwy.

Należy zaznaczyć warstwę z obiektem, wybrać menu Warstwa, następnie Styl warstwy i efekt Obrys. Alternatywnie można użyć ikony fx w panelu Warstwy.

Rasteryzowanie zamienia warstwę, np. tekstową lub kształtu, na zwykłą warstwę rastrową. Nie dodaje ono obrysu ani innego efektu warstwy.

Styl warstwy dodaje efekt do konkretnej warstwy, np. obrys lub cień. Warstwa dopasowania służy do korekcji obrazu, np. jasności, kontrastu, barwy lub nasycenia.

Można ustawić między innymi grubość, kolor, położenie obrysu, tryb mieszania i krycie. Dzięki temu obrys można dopasować do projektu graficznego.

Tak. Styl warstwy jest efektem niedestrukcyjnym, więc można go w każdej chwili zmienić, ukryć lub usunąć.

JPEG dobrze kompresuje zdjęcia i grafiki z wieloma kolorami oraz przejściami tonalnymi. Dzięki temu plik ma mały rozmiar i szybko ładuje się w przeglądarce.

GIF sprawdza się przy prostych grafikach, małej liczbie kolorów oraz krótkich animacjach. Może być używany także do statycznych banerów o prostej kolorystyce.

TIFF jest formatem stosowanym głównie w druku, skanowaniu i archiwizacji obrazu wysokiej jakości. Pliki TIFF są zwykle duże i nie są standardowym formatem publikacji grafiki na WWW.

JPEG obsługuje miliony kolorów i dobrze nadaje się do zdjęć. GIF używa palety maksymalnie 256 kolorów, dlatego lepiej sprawdza się w prostych grafikach.

PDF i EPS są częściej używane do dokumentów, projektów do druku lub grafiki wektorowej. Nie są podstawowymi formatami bitmapowych banerów wyświetlanych bezpośrednio na stronach WWW.

Liczy się zgodność z przeglądarkami, mały rozmiar pliku, odpowiednia jakość obrazu oraz szybkie ładowanie strony. Format powinien być dopasowany do rodzaju grafiki.

IF oznacza Internal Focusing, czyli ogniskowanie wewnętrzne. Ostrość jest regulowana przez ruch elementów wewnątrz obiektywu.

Ponieważ podczas ustawiania ostrości przesuwają się tylko wewnętrzne grupy soczewek. Zewnętrzny tubus obiektywu pozostaje nieruchomy.

IF opisuje konstrukcję obiektywu i sposób ostrzenia bez zmiany długości. AF oznacza Auto Focus, czyli automatyczne ustawianie ostrości.

W obiektywach IF przednia część obiektywu zwykle się nie obraca. Dzięki temu ustawienie filtra polaryzacyjnego lub połówkowego nie zmienia się podczas ostrzenia.

Kluczowe sformułowanie to regulacja ostrości bez zmiany fizycznej długości obiektywu. Taki opis wskazuje na ogniskowanie wewnętrzne, czyli IF.

Obiektyw jest bardziej stabilny, ponieważ nie wysuwa się podczas ostrzenia. Zmniejsza to także ryzyko dostawania się kurzu do wnętrza konstrukcji.

Standard CD-Audio wykorzystuje częstotliwość próbkowania 44,1 kHz i rozdzielczość 16 bitów na próbkę. Dźwięk jest zwykle zapisany w stereo.

Oznacza to, że w ciągu jednej sekundy wykonywanych jest 44 100 pomiarów sygnału dźwiękowego. Im wyższa częstotliwość próbkowania, tym wyższe częstotliwości można poprawnie zapisać.

Każda próbka dźwięku jest zapisana z dokładnością 16 bitów. Pozwala to odwzorować dużą liczbę poziomów amplitudy sygnału.

Wynika to z twierdzenia Nyquista: aby zapisać dźwięki do około 20 kHz, trzeba próbkować z częstotliwością ponad dwukrotnie większą. 44,1 kHz zapewnia taki zapas.

Częstotliwość próbkowania określa, ile próbek pobiera się w sekundzie. Rozdzielczość bitowa określa, jak dokładnie zapisywana jest wartość każdej próbki.

Dla CD-Audio stereo bitrate wynosi 44 100 × 16 × 2, czyli 1 411 200 bit/s, około 1411 kb/s.

Nie. Takie parametry oznaczają znacznie niższą jakość niż CD-Audio, mniejsze pasmo przenoszenia i słabszą dynamikę.

HTML oznacza HyperText Markup Language, czyli hipertekstowy język znaczników. Służy do tworzenia struktury stron internetowych.

HTML opisuje elementy strony, takie jak nagłówki, akapity, obrazy, listy, linki czy formularze. Określa strukturę treści, ale nie odpowiada głównie za jej wygląd.

HTML tworzy strukturę i treść strony, natomiast CSS odpowiada za jej wygląd, np. kolory, układ, marginesy i kroje pisma.

Ponieważ wykorzystuje znaczniki, np. <h1>, <p>, <img>, do opisywania roli poszczególnych fragmentów treści na stronie.

Hipertekst to tekst zawierający odsyłacze, czyli linki prowadzące do innych dokumentów, stron lub zasobów.

Nie. HTML jest językiem znaczników, ponieważ opisuje strukturę dokumentu, ale nie zawiera logiki programistycznej typowej dla języków programowania.