Pytania pomocnicze - AUD.07

Służy do komunikacji realizatora z muzykami lub obsługą sceny. Ułatwia przekazywanie poleceń bez konieczności podchodzenia na scenę.

Ponieważ są to komunikaty techniczne przeznaczone dla wykonawców, a nie dla publiczności. Trafienie talkbacku na PA mogłoby być nieprofesjonalne i zakłócić wydarzenie.

Najczęściej do torów odsłuchowych AUX, monitorów scenicznych, systemów IEM lub interkomu. Wysyłka zależy od konfiguracji konsolety i potrzeb realizacyjnych.

Mikrofon talkback służy do komunikacji głosowej. Mikrofon pomiarowy służy do analizy i kalibracji systemu elektroakustycznego.

Najczęściej korzysta z niego realizator FOH lub realizator monitorów. Czasem używa go także stage manager lub technik odpowiedzialny za komunikację sceniczną.

Pozwala realizatorowi FOH szybko porozumiewać się z artystami na scenie, zwłaszcza podczas próby dźwięku. Jest to narzędzie organizacyjne, a nie element nagłośnienia dla publiczności.

Są małe, dyskretne i nie przeszkadzają w kadrze. Pozwalają prowadzącemu oraz gościom swobodnie mówić bez trzymania mikrofonu.

Najczęściej przypina się go do klapy marynarki, kołnierza, koszuli lub krawata. Powinien znajdować się możliwie blisko ust, ale tak, aby nie ocierał się o ubranie.

Najczęstsze problemy to szelest ubrania, uderzenia przewodu, zbyt niski lub zbyt wysoki poziom sygnału oraz zakłócenia w systemach bezprzewodowych.

Wymaga trzymania w ręku lub przekazywania między osobami. Może wyglądać mniej naturalnie w kadrze i ograniczać gestykulację rozmówców.

Mikrofony kontaktowe rejestrują głównie drgania przenoszone przez powierzchnię. Nie są przeznaczone do naturalnego zbierania mowy z ust uczestników debaty.

Należy stosować bliskie omikrofonowanie, poprawnie ustawić poziomy wzmocnienia i wyciszać kanały osób, które aktualnie nie mówią. Pomaga też właściwe rozmieszczenie uczestników.

Tak. W telewizji często stosuje się wersje bezprzewodowe, ponieważ dają większą swobodę ruchu i ograniczają widoczność okablowania.

Po dwóch kapsułach ustawionych bardzo blisko siebie i rozchylonych pod kątem, zwykle około 90°–135°. Mikrofony nie są szeroko rozstawione, lecz tworzą układ punktowy.

Ponieważ kapsuły znajdują się prawie w tym samym miejscu, więc między kanałami występują minimalne różnice czasowe. Zmniejsza to ryzyko przesunięć fazowych po zsumowaniu do mono.

W XY mikrofony są blisko siebie i stereo wynika głównie z różnic poziomu. W AB mikrofony są oddalone, a obraz stereo powstaje głównie dzięki różnicom czasu dotarcia dźwięku.

Najczęściej stosuje się mikrofony kardioidalne. Ich osie są skierowane pod kątem na lewą i prawą stronę sceny lub źródła dźwięku.

Pozwala uzyskać stabilne nagranie stereofoniczne przy małej konstrukcji urządzenia. Dodatkowo ogranicza problemy fazowe i jest prosta w użyciu.

XY używa dwóch mikrofonów kierunkowych ustawionych pod kątem i daje od razu sygnał lewy-prawy. MS wykorzystuje mikrofon Mid i Side, a do uzyskania stereo potrzebne jest dekodowanie sygnału.

Większy kąt zwykle daje szerszy obraz stereo, ale może zmniejszać stabilność środka. Mniejszy kąt daje węższe, bardziej zwarte stereo.

IEM oznacza In-Ear Monitoring, czyli monitorowanie douszne. Jest to system odsłuchu realizowany przez słuchawki douszne.

Monitor sceniczny emituje dźwięk z głośnika na scenie, a IEM przekazuje odsłuch bezpośrednio do słuchawek dousznych wykonawcy. IEM zmniejsza hałas na scenie i ryzyko sprzężeń.

Najczęściej są to: wyjście monitorowe z miksera, nadajnik, odbiornik bodypack oraz słuchawki douszne. Sygnał jest wysyłany radiowo do wykonawcy.

Ponieważ odsłuch nie jest odtwarzany przez głośnik na scenie, lecz przez słuchawki. Mikrofony sceniczne zbierają więc mniej dźwięku z monitorów.

Zbyt wysoki poziom sygnału w słuchawkach może uszkodzić słuch. Dlatego ważne jest stosowanie rozsądnych poziomów głośności i limiterów.

Pozwala wykonawcy słyszeć dokładnie te źródła, które są mu potrzebne, np. własny głos, instrument, metronom lub resztę zespołu w odpowiednich proporcjach.

Katedra ma dużą kubaturę, wysokie sklepienia i twarde powierzchnie odbijające dźwięk. Powoduje to powolne wygaszanie odbić i długi ogon pogłosu.

Delay daje słyszalne, oddzielne powtórzenia dźwięku. Pogłos składa się z wielu gęstych odbić, które tworzą wrażenie przestrzeni.

Najczęściej jest to parametr decay time, reverb time albo time. Określa on, jak długo zanika ogon pogłosu.

Dla małych pomieszczeń typowe są krótkie czasy pogłosu, często poniżej 1 sekundy. Dają one wrażenie bliskiej, suchej akustyki.

Zakres 1–2 sekundy bardziej odpowiada mniejszym salom lub umiarkowanie pogłosowym pomieszczeniom. Katedra wymaga znacznie dłuższego czasu pogłosu.

Bardzo długi pogłos może obniżyć zrozumiałość mowy i zamazać rytm muzyki. W nagłośnieniu stosuje się go ostrożnie, głównie jako efekt specjalny.

Wysoka dobroć Q oznacza wąskie pasmo działania filtra. Dzięki temu można wyciąć konkretną problematyczną częstotliwość bez dużego wpływu na sąsiednie pasma.

Tłumienie obniża poziom wybranego zakresu częstotliwości, a wzmocnienie go podbija. Przy eliminacji rezonansu stosuje się tłumienie, nie wzmocnienie.

Często stosuje się metodę przemiatania: ustawia się wąskie pasmo, chwilowo podbija gain i przesuwa częstotliwość, aż rezonans stanie się wyraźny. Następnie zamiast podbicia wprowadza się tłumienie.

Niska dobroć oznacza szerokie działanie filtra. Taki filtr wycinałby zbyt duży fragment pasma, pogarszając brzmienie całego źródła.

Filtr parametryczny może działać jak wąski filtr pasmowozaporowy, jeśli ustawimy wysoką dobroć i duże tłumienie. W praktyce jest to używane do usuwania rezonansów i sprzężeń.

Nie zawsze. Tłumienie powinno być wystarczające do usunięcia problemu, ale nie większe niż potrzeba, aby nie zubożyć brzmienia źródła.

Reguluje się częstotliwość środkową, poziom wzmocnienia lub tłumienia oraz dobroć Q, czyli szerokość pasma działania filtra.

Kabel głośnikowy znajduje się za wzmacniaczem mocy i zasila głośnik o niskiej impedancji. Do uzyskania dużej mocy potrzebny jest znaczny prąd.

Kabel głośnikowy ma grubsze żyły i przenosi dużą moc. Kabel gitarowy jest kablem sygnałowym, zwykle ekranowanym, przeznaczonym do małych poziomów sygnału.

Nie powinno się tego robić. Kabel instrumentalny ma zbyt mały przekrój żył i może powodować straty mocy, przegrzewanie oraz ryzyko uszkodzenia wzmacniacza.

Im mniejsza impedancja głośnika przy tej samej mocy, tym większy prąd musi dostarczyć wzmacniacz. Dlatego zestawy 4 Ω obciążają wzmacniacz bardziej niż 8 Ω.

Można użyć zależności I = √(P/R), gdzie P to moc, a R to impedancja. Dla 400 W i 4 Ω prąd wynosi około 10 A.

Mikrofon generuje bardzo mały sygnał napięciowy, który trafia do przedwzmacniacza. Nie zasila on obciążenia dużą mocą, więc prąd jest niewielki.

Najważniejsze są przekrój żył, długość kabla, rezystancja przewodu, moc zestawu oraz impedancja głośnika. Zbyt cienki lub zbyt długi kabel zwiększa straty.

Oznacza to, że pasmo audio jest podzielone na cztery zakresy częstotliwości, kierowane do osobnych torów, wzmacniaczy lub głośników.

Aby uzyskać cztery pasma, trzeba wykonać trzy granice podziału. Każdy podział zwiększa liczbę pasm o jedno.

Zwrotnica monofoniczna obsługuje jeden kanał audio, a stereofoniczna dwa kanały: lewy i prawy.

Dla systemu n-drożnego potrzeba n-1 zwrotnic dwudrożnych na jeden kanał.

Najpierw oblicza się liczbę zwrotnic dla jednego kanału, a następnie mnoży przez 2, ponieważ stereo ma kanał lewy i prawy.

To częstotliwość, przy której następuje podział sygnału między dwa pasma, np. między głośnik niskotonowy i średniotonowy.

Subwoofery są ustawione i zestrojone tak, aby bas sumował się z przodu, a częściowo znosił z tyłu. Dzięki temu mniej niskich częstotliwości trafia na scenę.

Pojedynczy subwoofer promieniuje niskie częstotliwości prawie dookólnie. Do uzyskania kierunkowości potrzebny jest układ kilku głośników i odpowiednie relacje fazowe.

Zmniejsza dudnienie, poprawia słyszalność monitorów i ogranicza przedostawanie się niskich częstotliwości do mikrofonów. Ułatwia to pracę muzykom i realizatorowi.

Kardioida basowa dotyczy kierunkowego promieniowania głośników w przestrzeni. Procesor dynamiki zmienia poziom sygnału w czasie, np. kompresuje lub ogranicza głośność.

Delay pozwala ustawić właściwe opóźnienie między subwooferami. Dzięki temu fale mogą się sumować w jednym kierunku i wygaszać w przeciwnym.

Niskie częstotliwości mają długie fale, dlatego odległości między głośnikami silnie wpływają na sumowanie i znoszenie dźwięku. Właściwe ustawienie pozwala kontrolować kierunek promieniowania basu.

Przesterowanie oznacza, że sygnał jest zbyt silny dla danego elementu toru audio. Powoduje to zniekształcenia dźwięku i utratę jego jakości.

Kolor czerwony jest standardowo używany jako ostrzeżenie przed przekroczeniem bezpiecznego poziomu. W mikserze oznacza ryzyko lub wystąpienie przesterowania.

Należy obniżyć wzmocnienie wejściowe, czyli GAIN/TRIM, albo zmniejszyć poziom sygnału ze źródła. Pomocne może być też użycie tłumika PAD.

Zielony zwykle oznacza bezpieczny poziom pracy sygnału. Czerwony informuje o zbyt wysokim poziomie i możliwości przesterowania.

Pojedyncze krótkie mignięcie może nie być krytyczne, ale częste lub stałe świecenie oznacza konieczność zmniejszenia poziomu sygnału. W nagłośnieniu należy unikać pracy w czerwonym zakresie.