Pytania pomocnicze - AUD.09

Funkcja MUTE służy do szybkiego wyciszenia wybranego kanału lub toru audio bez zmiany ustawień poziomu na faderze. Po ponownym wyłączeniu MUTE sygnał wraca do poprzedniego poziomu.

Ponieważ przełącznik bistabilny utrzymuje jeden z dwóch stanów: wyciszony albo aktywny. Nie wymaga ciągłego przytrzymywania, więc dobrze nadaje się do funkcji MUTE.

Przełącznik bistabilny pozostaje w ustawionej pozycji po naciśnięciu. Przełącznik monostabilny działa tylko podczas nacisku i po puszczeniu wraca do stanu początkowego.

Suwnica potencjometryczna, czyli fader, służy do płynnej regulacji poziomu sygnału w kanale lub sumie. Nie jest podstawowym elementem przełączającym wyciszenie toru.

Potencjometr rotacyjny służy do płynnej regulacji parametrów, takich jak gain, panorama, korekcja barwy lub poziom wysyłki. Nie działa jak typowy przełącznik MUTE.

Oznacza to, że jednym ruchem można przełączać dwa niezależne obwody lub dwie linie sygnałowe. W audio bywa to przydatne np. przy sterowaniu sygnałem stereo albo rozłączaniu dwóch torów jednocześnie.

Wejście LINE IN jest przeznaczone dla sygnałów liniowych, które mają wyższy poziom niż sygnał mikrofonowy. Mikrofon wymaga wejścia mikrofonowego z przedwzmacniaczem, najczęściej XLR.

ST IN to wejście stereofoniczne, używane np. do podłączenia odtwarzacza, komputera lub innego źródła stereo. Nie jest podstawowym wejściem dla mikrofonu.

INSERT służy do wpięcia urządzenia w tor sygnałowy kanału, np. kompresora lub bramki szumów. Nie jest wejściem przeznaczonym do bezpośredniego podłączania mikrofonu.

Sygnał symetryczny jest przesyłany w sposób ograniczający zakłócenia i szumy, szczególnie przy długich przewodach. Dlatego XLR jest standardem w profesjonalnym audio.

Zasilanie phantom +48 V stosuje się głównie do mikrofonów pojemnościowych, które wymagają zasilania do pracy. Mikrofony dynamiczne zazwyczaj go nie potrzebują.

Przewodem XLR podłącza się przede wszystkim mikrofony dynamiczne i pojemnościowe używane w nagraniach, nagłośnieniu i realizacji dźwięku.

Oznacza inicjalizację urządzenia lub przywrócenie jego ustawień początkowych, często fabrycznych. Pozwala rozpocząć konfigurację od neutralnego stanu.

Initialize resetuje urządzenie lub ustawienia do stanu początkowego. Restore zwykle przywraca konfigurację z wcześniej zapisanej kopii lub pliku.

Poprzednie ustawienia mogą wpływać na sygnał, np. przez aktywną korekcję, kompresję, routing lub wyciszenia. Reset ułatwia kontrolę nad całym torem sygnałowym.

Mogą zostać zresetowane ustawienia kanałów, efektów, dynamiki, korekcji, scen, routingu i konfiguracji systemowej. Zakres zależy od modelu konsolety.

Load oznacza wczytanie zapisanej sceny, presetu lub konfiguracji. Nie jest to typowa funkcja przywracania ustawień fabrycznych.

Menu konsolet cyfrowych często jest dostępne po angielsku. Znajomość terminów takich jak initialize, load czy restore pomaga uniknąć błędów podczas pracy.

HP oznacza High Pass, czyli filtr górnoprzepustowy. Przepuszcza wyższe częstotliwości, a tłumi najniższe.

Usuwa głównie dudnienie, drgania mechaniczne, podmuchy wiatru i inne zakłócenia niskoczęstotliwościowe. Jest często używany podczas nagrań wokalu i mowy.

HP, czyli High Pass, przepuszcza wysokie częstotliwości i tłumi niskie. LP, czyli Low Pass, działa odwrotnie: przepuszcza niskie częstotliwości i tłumi wysokie.

Wokal zwykle nie wymaga bardzo niskich częstotliwości, więc można je ograniczyć bez dużej szkody dla brzmienia. Dzięki temu nagranie jest czystsze i mniej podatne na dudnienie.

Trzeba uważać przy instrumentach basowych, stopie perkusyjnej i źródłach, których brzmienie opiera się na niskich częstotliwościach. Zbyt mocne odcięcie dołu może osłabić pełnię dźwięku.

Nie. HI odnosi się zwykle do regulacji wysokich tonów, a MID do regulacji środka pasma. Do eliminacji niskich zakłóceń służy HP lub HPF.

Klasyczny system AB wykorzystuje dwa mikrofony: lewy i prawy. Jest to technika stereofoniczna.

Obraz stereo powstaje głównie dzięki różnicom czasu dotarcia dźwięku do dwóch mikrofonów. Dźwięk dociera do każdego mikrofonu z nieco innym opóźnieniem.

Najczęściej stosuje się dwa mikrofony o charakterystyce dookólnej. W praktyce można jednak używać także innych charakterystyk, zależnie od sytuacji nagraniowej.

Ponieważ mikrofony są od siebie oddalone, ten sam dźwięk dociera do nich w różnym czasie. Może to powodować przesunięcia fazowe i problemy po zsumowaniu nagrania do mono.

Większy rozstaw mikrofonów daje szerszy obraz stereo, ale zwiększa ryzyko problemów fazowych. Mniejszy rozstaw daje bardziej stabilny i bezpieczny obraz.

Nagranie jednym mikrofonem jest monofoniczne i nie oddaje szerokości przestrzennej. Technika AB używa dwóch mikrofonów, dzięki czemu pozwala uzyskać efekt stereo.

To częstotliwości, przy których fale dźwiękowe wzmacniają się lub wygaszają przez odbicia od granic pomieszczenia. Nazywa się je także modami własnymi pomieszczenia.

Powstają między dwiema przeciwległymi powierzchniami i zwykle mają największą energię. Najmocniej wpływają na podbicia i zaniki niskich częstotliwości.

Najczęściej w niskich częstotliwościach, ponieważ długości fal basowych są porównywalne z wymiarami pomieszczenia. Dlatego problem jest szczególnie istotny w małych studiach.

Mogą powodować fałszywe wrażenie nadmiaru lub braku basu. Realizator może wtedy błędnie skorygować miks, który poza tym pomieszczeniem zabrzmi nieprawidłowo.

Stosuje się pułapki basowe, materiały pochłaniające, odpowiednie ustawienie monitorów i miejsca odsłuchowego oraz właściwe proporcje pomieszczenia.

Rezonans dotyczy wzmacniania konkretnych częstotliwości, szczególnie niskich. Pogłos to ogólne zanikanie dźwięku w czasie po wielu odbiciach.

Położenie monitorów decyduje o tym, jak silnie pobudzane są konkretne mody pomieszczenia. Złe ustawienie może zwiększyć nierównomierność basu.

W technice ORTF używa się dwóch mikrofonów kardioidalnych. Ich charakterystyka kierunkowa pomaga uzyskać różnice poziomu między kanałami stereo.

Standardowa odległość między kapsułami wynosi 17 cm. Wraz z kątem 110° tworzy to klasyczne ustawienie ORTF.

Ponieważ wykorzystuje jednocześnie różnice czasu dotarcia dźwięku do mikrofonów oraz różnice poziomu sygnału. Dzięki temu panorama stereo jest naturalna.

W technice AB mikrofony są rozstawione szerzej i zwykle nie są ustawione pod kątem 110°. ORTF ma konkretny rozstaw 17 cm i kąt 110°, co daje lepszą kontrolę obrazu stereo.

ORTF dobrze sprawdza się przy nagraniach akustycznych, chórach, zespołach kameralnych, orkiestrach i ambiensach. Pozwala uchwycić źródło dźwięku razem z akustyką pomieszczenia.

Oznacza to, że mikrofony są blisko siebie, ale ich kapsuły nie znajdują się dokładnie w tym samym punkcie. Dzięki temu pojawiają się zarówno różnice poziomu, jak i niewielkie różnice czasu.

Należy zapamiętać, że w technice ORTF kąt między mikrofonami wynosi 110°. To najważniejsza liczba w tego typu pytaniu.

Większe pochłanianie oznacza, że mniej energii dźwiękowej odbija się od ścian, sufitu i podłogi. Dźwięk szybciej zanika, więc czas pogłosu jest krótszy.

Pochłanianie zmniejsza energię fali dźwiękowej, zamieniając jej część np. w ciepło. Odbijanie powoduje powrót fali do pomieszczenia i może wydłużać pogłos.

Stosuje się m.in. panele z wełny mineralnej, pianki akustyczne, absorbery szerokopasmowe, zasłony akustyczne i wykładziny. Ich zadaniem jest pochłanianie energii dźwięku.

Większa powierzchnia odbijająca powoduje więcej odbić dźwięku. To zwykle wydłuża czas pogłosu zamiast go skracać.

Większa objętość pomieszczenia zwykle powoduje dłuższy czas pogłosu, jeśli pochłanianie pozostaje bez zmian. Dlatego duże sale wymagają większej chłonności akustycznej.

Nie. Dyfuzja głównie rozprasza odbicia w różnych kierunkach, poprawiając równomierność pola akustycznego. Skracanie pogłosu uzyskuje się przede wszystkim przez pochłanianie.

To uśredniona wartość pochłaniania wszystkich powierzchni i elementów w pomieszczeniu. Uwzględnia różne materiały oraz ich powierzchnie.

Pomieszczenie może inaczej pochłaniać niskie, średnie i wysokie częstotliwości. Dlatego jedna wartość szerokopasmowa nie opisuje dokładnie jego akustyki.

Filtr oktawowy obejmuje całe pasmo jednej oktawy, a filtr tercjowy tylko jedną trzecią oktawy. Filtr tercjowy daje więc bardziej szczegółową analizę częstotliwościową.

Szum może równomiernie pobudzać wiele częstotliwości w pomieszczeniu. Po jego wyłączeniu analizuje się spadek poziomu dźwięku w wybranych pasmach.

RT60 oznacza czas, w którym poziom dźwięku po wyłączeniu źródła spada o 60 dB. Jest to podstawowy parametr opisujący pogłosowość pomieszczenia.

Filtry szerokopasmowe nie pokazują, jak pogłos zmienia się w poszczególnych zakresach częstotliwości. Norma wymaga analizy bardziej szczegółowej, czyli w pasmach tercjowych.

Zbyt długi czas pogłosu pogarsza zrozumiałość mowy, ponieważ odbicia dźwięku nakładają się na kolejne sylaby. W nagraniach dialogowych zwykle dąży się do dobrej czytelności i kontroli odbić.

TS oznacza Tip-Sleeve, czyli końcówkę i tuleję wtyku. Jest to typowy układ dla jacka mono niesymetrycznego.

Wtyk TS ma dwa pola przewodzące i jeden pasek izolacyjny. Wtyk TRS ma trzy pola przewodzące i dwa paski izolacyjne.

Jack TS służy do przesyłania sygnału mono. Nie przenosi dwóch kanałów stereo.

Najczęściej używa się go do gitar, basów, instrumentów klawiszowych i prostych połączeń liniowych niesymetrycznych.

Jack TS zwykle przesyła sygnał niesymetryczny mono, a XLR najczęściej służy do połączeń symetrycznych, np. mikrofonowych. XLR ma inną konstrukcję i lepszą odporność na zakłócenia przy długich przewodach.

Ponieważ jest to połączenie niesymetryczne, w którym sygnał i masa są prowadzone tylko dwoma stykami. Przy długich kablach łatwiej zbiera zakłócenia elektromagnetyczne.