Pytania pomocnicze - BPO.01

Przegląd gaśnic wykonuje się w terminach wskazanych przez producenta, ale nie rzadziej niż raz w roku.

Oznacza, że przegląd musi być wykonany co najmniej raz na 12 miesięcy. Można wykonywać go częściej, jeśli wymaga tego producent lub warunki eksploatacji.

Odpowiada za to właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu, w którym znajdują się gaśnice.

Tak. Przeglądom podlegają wszystkie rodzaje gaśnic, m.in. proszkowe, śniegowe, pianowe i wodne.

Sprawdza się m.in. stan techniczny, ciśnienie lub masę środka gaśniczego, plombę, zawór, wąż, dyszę oraz czytelność instrukcji użycia.

Tak. Jeśli producent określi krótszy termin, należy stosować właśnie ten termin, a nie ogólne minimum roczne.

Niesprawna gaśnica może nie zadziałać podczas pożaru. Regularna kontrola zwiększa bezpieczeństwo ludzi i ogranicza straty materialne.

To dokument sporządzany dla celów statystycznych na podstawie zatwierdzonej dokumentacji powypadkowej. Zawiera dane o okolicznościach, przyczynach i skutkach wypadku.

Część I należy sporządzić najpóźniej w ciągu 14 dni od daty zatwierdzenia protokołu powypadkowego lub sporządzenia karty wypadku.

Kartę sporządza się na podstawie zatwierdzonego protokołu powypadkowego albo karty wypadku. Nie jest ona dokumentem ustalającym okoliczności wypadku, lecz dokumentem statystycznym.

Nie. Protokół powypadkowy ustala okoliczności i przyczyny wypadku, a karta statystyczna służy do przekazania danych statystycznych.

Część II uzupełnia informacje o skutkach wypadku, np. o liczbie dni niezdolności do pracy. Sporządza się ją wtedy, gdy dostępne są pełniejsze dane o następstwach zdarzenia.

Jest to termin graniczny na sporządzenie części I Karty Statystycznej Wypadku. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się jako obowiązek liczony od zatwierdzenia protokołu powypadkowego.

Muszą wystąpić: nagłość zdarzenia, przyczyna zewnętrzna, uraz lub śmierć oraz związek z pracą. Brak jednego z tych elementów może wykluczyć uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy.

Ponieważ pracownica nadal znajdowała się na terenie zakładu i korzystała z urządzeń higieniczno-sanitarnych związanych z pobytem w pracy. Związek z pracą nie został jeszcze zerwany.

Wypadek przy pracy jest związany z wykonywaniem pracy lub pobytem w zakładzie. Wypadek w drodze z pracy występuje dopiero podczas przemieszczania się z pracy do domu, zwykle po opuszczeniu zakładu.

Tak. Są to czynności pomocnicze i naturalnie związane z pobytem pracownika w zakładzie pracy, dlatego zdarzenie w takim miejscu może być uznane za wypadek przy pracy.

Może nią być np. mokra, śliska lub zanieczyszczona posadzka. Przyczyna zewnętrzna pochodzi spoza organizmu pracownika i wywołuje zdarzenie wypadkowe.

Pracodawca powołuje zespół powypadkowy, który ustala okoliczności i przyczyny zdarzenia oraz sporządza protokół powypadkowy. Dokumentacja jest podstawą dalszych działań profilaktycznych i ewentualnych świadczeń.

Dotyczy to m.in. zdarzeń w podróży służbowej, podczas szkolenia w zakresie samoobrony lub przy wykonywaniu zadań zleconych przez organizację związkową. Nie jest to jednak ta sama sytuacja co wypadek na terenie zakładu pracy.

Jedna jednostka masy środka gaśniczego oznacza 2 kg środka gaśniczego lub 3 dm³ środka gaśniczego zawartego w gaśnicach.

Dla strefy pożarowej zakwalifikowanej do ZL I, niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym, jedna jednostka przypada na każde 100 m² powierzchni.

Ponieważ przelicznik z rozporządzenia dotyczy stref pożarowych, które nie są chronione stałym urządzeniem gaśniczym. Stałe urządzenia gaśnicze mogą wpływać na wymagania dotyczące zabezpieczenia przeciwpożarowego.

Przelicznik 100 m² dotyczy kategorii ZL I, ZL II, ZL III i ZL V, jeżeli strefa pożarowa nie jest chroniona stałym urządzeniem gaśniczym.

Stosuje się go dla stref pożarowych niewymienionych w grupie wymagającej 100 m² na jednostkę, z wyjątkiem kategorii ZL IV.

Strefa pożarowa to część budynku lub cały budynek wydzielony tak, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się pożaru przez określony czas.

Dla ZL I przyjmuje się 1 jednostkę na 100 m², więc dla 500 m² potrzeba 5 jednostek, czyli co najmniej 10 kg środka gaśniczego.

Rozcieńczanie stężonych kwasów może przebiegać gwałtownie i egzotermicznie, z wydzieleniem ciepła oraz żrących par lub aerozoli. Sączenie wodnej zawiesiny kredy jest prostą operacją z użyciem substancji zasadniczo nieszkodliwej.

Dygestorium usuwa szkodliwe pary, gazy i aerozole ze strefy oddychania pracownika. Chroni też częściowo przed rozpryskami i skutkami gwałtownych reakcji.

Na stole można wykonywać tylko proste operacje, takie jak odważanie, przesypywanie czy sączenie, ale wyłącznie z użyciem substancji nieszkodliwych lub wodnych roztworów w temperaturze pokojowej.

Należy zawsze dodawać kwas do wody, powoli i małymi porcjami. Nie wolno wlewać wody do stężonego kwasu, ponieważ grozi to gwałtownym pryskaniem.

Należy stosować co najmniej gogle lub okulary ochronne, rękawice odporne chemicznie oraz fartuch laboratoryjny. Przy większym ryzyku konieczna może być także osłona twarzy i odzież kwasoodporna.

Glukoza jest substancją o małym zagrożeniu w typowych warunkach laboratoryjnych, a jej odważanie jest prostą operacją. Dlatego może być wykonywane na stole laboratoryjnym, jeśli nie występują dodatkowe zagrożenia.

Oznacza to, że dygestorium musi skutecznie odprowadzać powietrze i zapewniać właściwy przepływ. Praca pod niesprawnym wyciągiem nie zapewnia ochrony przed oparami i aerozolami chemicznymi.

Natężenie oświetlenia określa ilość światła padającego na daną powierzchnię. Wyraża się je w luksach, czyli lx.

W recepcji hotelu, kantorze lub portierni wymagane natężenie oświetlenia wynosi 300 lx.

Em oznacza eksploatacyjne średnie natężenie oświetlenia na danej powierzchni roboczej. Jest to wartość, którą należy utrzymać podczas użytkowania pomieszczenia.

W recepcji wykonuje się czynności wymagające czytania, obsługi dokumentów i kontaktu z klientem. Korytarz służy głównie do komunikacji, dlatego wystarcza niższe natężenie oświetlenia.

Wymagania dotyczące oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach określa norma PN-EN 12464-1.

Natężenie oświetlenia mierzy się w luksach, oznaczanych symbolem lx.

Zbyt słabe oświetlenie może powodować zmęczenie wzroku, spadek koncentracji, większe ryzyko błędów oraz pogorszenie bezpieczeństwa pracy.

Arkusz kalkulacyjny pozwala tworzyć tabele, sortować dane według dat i nazwisk oraz łatwo filtrować pracowników według terminów szkoleń.

Najczęściej wpisuje się imię i nazwisko, stanowisko, datę ostatniego szkolenia, datę następnego szkolenia oraz ewentualnie rodzaj szkolenia.

Sortowanie polega na uporządkowaniu wierszy tabeli według wybranego kryterium, np. od najbliższej daty szkolenia albo alfabetycznie według nazwiska.

Tak. Można najpierw posortować pracowników według daty najbliższego szkolenia, a następnie w ramach tej samej daty alfabetycznie według nazwiska.

Procesor tekstu służy głównie do redagowania dokumentów, a nie do wygodnego analizowania, filtrowania i wielokryterialnego sortowania danych tabelarycznych.

Program do prezentacji służy do tworzenia slajdów. Nie jest przeznaczony do prowadzenia rejestrów, obliczania terminów ani porządkowania dużych tabel danych.

Można w nim obliczać daty kolejnych szkoleń, oznaczać zbliżające się terminy oraz filtrować pracowników wymagających szkolenia w najbliższym czasie.

Substancje żrące mogą powodować ciężkie oparzenia chemiczne skóry. Odzież ochronna ogranicza ryzyko kontaktu substancji z ciałem pracownika.

Oznacza odporność materiału na działanie zarówno kwasów, jak i zasad. Taki materiał nie powinien szybko ulegać zniszczeniu ani przepuszczać substancji żrącej.

Bawełna łatwo chłonie ciecze, przez co substancja żrąca może długo pozostawać przy skórze. Zwiększa to ryzyko oparzenia chemicznego.

Informacje te znajdują się w karcie charakterystyki substancji lub mieszaniny. Szczególnie ważne są sekcje dotyczące zagrożeń, postępowania i kontroli narażenia.

Oprócz odzieży ochronnej często stosuje się rękawice chemoodporne, okulary lub gogle ochronne, osłonę twarzy oraz odpowiednie obuwie ochronne.

Należy jak najszybciej zdjąć skażoną odzież i spłukiwać skórę dużą ilością wody. Następnie trzeba zgłosić zdarzenie i w razie potrzeby skorzystać z pomocy medycznej.

Stosuje się ją, aby szybko usunąć z pomieszczenia toksyczne, szkodliwe lub palne gazy i pary powstałe np. podczas awarii instalacji.

Zwykła wentylacja zapewnia normalną wymianę powietrza podczas pracy. Wentylacja awaryjna uruchamiana jest w sytuacji zagrożenia i ma szybko obniżyć stężenie niebezpiecznych substancji.

Klimatyzacja służy głównie do utrzymywania temperatury i komfortu cieplnego. Nie jest podstawowym środkiem awaryjnego usuwania toksycznych gazów.

Pozwala to włączyć system bez wchodzenia do strefy zagrożenia, gdy w pomieszczeniu znajduje się toksyczny gaz lub atmosfera niebezpieczna.

Są to m.in. chlor, amoniak, siarkowodór, tlenek węgla oraz palne pary rozpuszczalników lub gazów technicznych.

Oznacza, że wydajność wentylacji musi odpowiadać rodzajowi procesu, wielkości pomieszczenia i możliwemu poziomowi zagrożenia.

To cykliczne szkolenie służące odświeżeniu i uzupełnieniu wiedzy z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Obejmuje m.in. przepisy BHP, zagrożenia zawodowe i zasady bezpiecznej pracy.

W formie instruktażu szkolenie okresowe przeprowadza się dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych.

Ponieważ na tych stanowiskach istotne jest praktyczne pokazanie bezpiecznych metod pracy, obsługi narzędzi, maszyn oraz reagowania na zagrożenia.

Dla pracowników administracyjno-biurowych stosuje się zwykle kurs, seminarium albo samokształcenie kierowane, a nie instruktaż.

Co do zasady co najmniej raz na 3 lata. Jeśli pracownik wykonuje prace szczególnie niebezpieczne, szkolenie powinno odbywać się co najmniej raz w roku.

Szkolenie wstępne odbywa się przed dopuszczeniem pracownika do pracy, natomiast szkolenie okresowe jest powtarzane cyklicznie w trakcie zatrudnienia.

Nie. Dla tej grupy przewiduje się szkolenie w formie kursu, seminarium lub samokształcenia kierowanego.