Pytania pomocnicze - BUD.02

Wybicie klinów powoduje lekkie opuszczenie i odciążenie deskowania. Ułatwia to bezpieczne rozpoczęcie demontażu bez gwałtownego usuwania podpór.

Najpierw usuwa się deskowanie płyty stropowej. Stemple pozostają jeszcze na miejscu, aby podtrzymywać konstrukcję.

Stemple przenoszą obciążenia od deskowania i młodego betonu. Ich przedwczesne usunięcie może spowodować ugięcia, rysy lub uszkodzenie stropu.

Deskowanie płyty formuje poziomą część stropu, natomiast deskowanie podciągu tworzy belkę nośną o większej wysokości. Podciąg zwykle wymaga dłuższego i ostrożniejszego podparcia.

Zależy głównie od wytrzymałości betonu, rodzaju elementu konstrukcyjnego, rozpiętości stropu, temperatury dojrzewania betonu i zaleceń projektu lub kierownika budowy.

Kliny umożliwiają dokładne ustawienie wysokości stempli oraz późniejsze kontrolowane opuszczenie deskowania podczas rozbiórki.

Demontaż rozpoczyna się od elementów danego poziomu, takich jak krzyżulce i poręcze. Dopiero później zdejmuje się pomost roboczy.

Krzyżulce usztywniają rusztowanie i zwiększają jego stateczność. Chronią konstrukcję przed odkształceniem i przechyleniem.

Pomost jest elementem roboczym danego poziomu i zdejmuje się go po usunięciu elementów zabezpieczających oraz usztywniających. Kolejność ta wynika z zasad bezpiecznego demontażu.

Rusztowanie służy do zapewnienia dostępu do miejsca pracy na wysokości. Deskowanie jest formą tymczasową do nadania kształtu mieszance betonowej.

Charakterystyczne dla rusztowania są pomosty robocze, poręcze, stojaki i krzyżulce. W deskowaniu częściej występują tarcze, płyty, rygle, ściągi i podpory.

Należy zabezpieczyć teren, pracować w środkach ochrony indywidualnej i demontować elementy stopniowo, od góry ku dołowi. Nie wolno usuwać elementów zapewniających stateczność w sposób przypadkowy.

Macki służą do sprawdzania i przenoszenia wymiarów, szczególnie średnic otworów oraz grubości elementów. Są przydatne tam, gdzie pomiar zwykłą miarką jest niedokładny.

Kątownik przylgowy służy przede wszystkim do sprawdzania kąta prostego i trasowania linii. Nie jest przeznaczony do dokładnego pomiaru średnic otworów.

Polega na sprawdzeniu, czy otwór ma wymaganą średnicę. W przypadku otworu na sworzeń jest to ważne, aby sworzeń pasował prawidłowo i nie miał zbyt dużego luzu.

Liniał umożliwia bezpośredni pomiar długości na dostępnej powierzchni. Macki pozwalają uchwycić wymiar w miejscach trudniejszych, np. wewnątrz otworu, a następnie przenieść go do odczytu.

Zbyt mały otwór utrudni montaż sworznia, a zbyt duży spowoduje luz połączenia. Może to osłabić stabilność i dokładność wykonanej konstrukcji.

Powierzchnię prostokątnego deskowania oblicza się ze wzoru: długość × szerokość. Dla stropu 4,0 × 6,0 m powierzchnia wynosi 24,0 m².

Objętość tarcicy oblicza się, mnożąc powierzchnię deskowania przez grubość desek. Wzór: V = A × g.

Ponieważ wynik ma być w metrach sześciennych. Wszystkie wymiary użyte w obliczeniach muszą być w tej samej jednostce, czyli w metrach.

Oznacza grubość 2,5 cm, czyli 25 mm. W obliczeniach objętości należy używać wartości 0,025 m.

Ilość netto to ilość wynikająca bezpośrednio z wymiarów elementu, bez doliczania zapasu technologicznego, strat i odpadów.

Strop ma powierzchnię 24 m², a deski są cienkie, mają tylko 0,025 m grubości. Mnożenie 24 × 0,025 daje niewielką objętość, czyli 0,60 m³, co jest wynikiem realistycznym.

Typowa grubość sklejki wodoodpornej do deskowań wynosi 8–12 mm. Taki zakres należy odróżniać od grubości desek i płyt pilśniowych.

Sklejka wodoodporna jest odporniejsza na działanie wilgoci i stosuje się ją jako poszycie deskowań. Płyty pilśniowe twarde mają zwykle mniejszą grubość, około 5,0–6,4 mm.

Deskowanie ma kontakt z wilgotną mieszanką betonową. Materiał wodoodporny ogranicza pęcznienie, odkształcenia i uszkodzenia poszycia.

Do deskowań stosuje się m.in. deski, łaty, krawędziaki, drewno okrągłe oraz sklejkę wodoodporną. Dobór zależy od rodzaju deskowania i wymaganej wytrzymałości.

Należy najpierw ustalić, o jaki materiał pyta polecenie, a potem odszukać w opisie przypisaną mu grubość. W tym przypadku pytanie dotyczy sklejki wodoodpornej, więc właściwy zakres to 8,0–12,0 mm.

Ramka stabilizacyjna wyznacza położenie podstawy słupa i utrzymuje właściwy rozstaw dolnych krawędzi deskowania. Dzięki niej łatwiej zachować prawidłowy przekrój słupa.

Jarzmo służy głównie do obejmowania i usztywniania zamontowanych tarcz deskowania. Nie wyznacza ono podstawowego położenia deskowania, dlatego stosuje się je później.

Tarcze boczne tworzą ściany formy, w której układana jest mieszanka betonowa. Muszą być ustawione pionowo, szczelnie i stabilnie.

Wypionowanie zapewnia, że wykonany słup będzie miał prawidłowe położenie i nie będzie odchylony od osi. Błędy w pionie mogą osłabić konstrukcję lub utrudnić dalsze roboty.

Jarzma dociskają tarcze deskowania i przeciwdziałają ich rozsunięciu pod naporem mieszanki betonowej. Pomagają utrzymać wymagany wymiar przekroju słupa.

Może dojść do przesunięcia osi słupa, zmiany wymiarów przekroju, rozszczelnienia deskowania lub odchylenia od pionu. Takie błędy wpływają na jakość i bezpieczeństwo konstrukcji.

Tarcze tworzą powierzchnię formy dla mieszanki betonowej. Nadają betonowanej ścianie wymagany kształt i utrzymują beton do czasu jego związania.

Deski łatwo układa się w płaską powierzchnię, można je docinać i łączyć. Pozwalają wykonać szczelne deskowanie tradycyjne.

Deski są cieńsze i służą często do wykonywania powierzchni deskowania. Belki są elementami nośnymi lub podpierającymi, a nie typowym materiałem na tarcze deskowania.

Deskowanie powinno być szczelne, stabilne, odpowiednio usztywnione i odporne na parcie mieszanki betonowej. Musi też zachować wymagany kształt konstrukcji.

Listwy mogą być stosowane pomocniczo, np. do mocowania, uszczelniania połączeń lub wyznaczania krawędzi. Nie stanowią jednak głównej powierzchni tarczy deskowania ścian.

Po pochyłej konstrukcji podpartej stemplami oraz deskach tworzących kolejne stopnie. Jest to forma przygotowana do ułożenia zbrojenia i zalania betonem.

Schody monolityczne to schody wykonywane bezpośrednio na budowie jako jedna betonowa lub żelbetowa konstrukcja. Betonuje się je w przygotowanym deskowaniu.

Stemple podpierają deskowanie i przenoszą ciężar mieszanki betonowej, zbrojenia oraz samej konstrukcji deskowania. Zapobiegają ugięciu lub zawaleniu formy.

Schody prefabrykowane składają się z gotowych elementów montowanych na budowie. Na rysunku pokazano deskowanie, czyli formę do wykonania schodów z betonu na miejscu.

Deskowanie schodów tworzy bieg schodowy z widocznymi stopniami użytkowymi. Fundament schodkowy ma stopniowany kształt konstrukcyjny, zwykle wykonywany w gruncie, i nie służy jako schody komunikacyjne.

Stopnie kształtują głównie deski podstopnicowe oraz boczne ograniczenia deskowania. Muszą być dokładnie ustawione, aby zachować właściwą wysokość i szerokość stopni.

Deskowanie można rozebrać dopiero po osiągnięciu przez beton odpowiedniej wytrzymałości. Termin zależy od rodzaju betonu, warunków dojrzewania i zaleceń technicznych.

Ma ono formę zamkniętej skrzynki z kilkoma poziomami lub stopniami. Widać tarcze zewnętrzne i wewnętrzne, rozpórki oraz ściągi utrzymujące kształt deskowania.

Ściągi zapobiegają rozsunięciu się tarcz deskowania pod naciskiem świeżej mieszanki betonowej. Utrzymują odpowiednią szerokość i stabilność formy.

Rozpórki utrzymują właściwy rozstaw między tarczami deskowania. Dzięki nim forma nie zwęża się podczas montażu i betonowania.

Deskowanie stopy schodkowej jest zwykle zwarte i punktowe, często z kilkoma poziomami. Deskowanie ławy fundamentowej ma kształt podłużny, ciągły i prowadzi się je wzdłuż ścian lub osi konstrukcyjnych.

Kształt schodkowy pozwala korzystnie rozłożyć obciążenia na grunt i ograniczyć ilość betonu. Stopnie ułatwiają też dopasowanie fundamentu do wymagań konstrukcyjnych.

Deskowanie ściany monolitycznej tworzy wysokie, pionowe płaszczyzny o znacznej długości. Deskowanie stopy schodkowej ma niski, skrzynkowy układ i służy do wykonania elementu fundamentowego.

Szczelne deskowanie zapobiega wypływaniu zaczynu cementowego z mieszanki betonowej. Dzięki temu beton zachowuje odpowiednią wytrzymałość i jakość powierzchni.

Może dojść do wycieku zaczynu cementowego, powstania raków, ubytków i osłabienia betonu. Element może mieć gorszą trwałość i nieprawidłowy wygląd powierzchni.

Powinien sprawdzić wymiary, pion, poziom, stabilność, podparcie oraz prawidłowe usztywnienie deskowania. Ważne jest też zabezpieczenie przed przemieszczeniem podczas betonowania.

Szczeliny można ograniczyć przez dokładne dopasowanie desek lub płyt, zastosowanie listew, uszczelek albo taśm. Ważne jest też staranne skręcenie i usztywnienie elementów deskowania.

Nie. Najważniejsze są cechy techniczne, takie jak szczelność, stabilność, właściwe wymiary i bezpieczeństwo. Estetyka samego deskowania nie decyduje o poprawności wykonania.

Mieszanka betonowa wywiera nacisk na deskowanie, szczególnie przy ścianach i słupach. Niestabilne deskowanie może się odkształcić, rozszczelnić albo ulec awarii.