Pytania pomocnicze - BUD.11

Ponieważ jest wykonana głównie z wiórów drzewnych sklejonych żywicą i sprasowanych. Mimo że jest kompozytem, jej podstawowym składnikiem jest drewno.

Lite drewno powstaje z jednego kawałka drewna, a OSB z wielu wiórów drzewnych połączonych spoiwem. OSB jest materiałem drewnopochodnym.

Ma charakterystyczną powierzchnię z widocznymi dużymi, płaskimi wiórami drewna ułożonymi w różnych kierunkach.

Nie. Zawiera żywice jako spoiwo, ale głównym składnikiem są wióry drewniane, dlatego zalicza się ją do materiałów drewnopochodnych.

Należy sprawdzić stabilność, równość, wilgotność i sposób zamocowania płyty. Ważne jest też dobranie gruntu, kleju lub masy odpowiedniej do podłoży drewnopochodnych.

Stosuje się je m.in. jako poszycia ścian, podłóg, dachów, podkłady pod okładziny oraz elementy konstrukcji pomocniczych.

Należy pomnożyć 20 litrów przez 15 i podzielić przez 100. Wynik to 3 litry.

1,5 litra to 15% z 10 litrów, a w zadaniu podano 20 litrów farby. Dla 20 litrów prawidłowy wynik to 3 litry.

Oznacza to, że ilość wody liczy się od początkowej objętości farby. Przy 20 litrach farby 15% tej objętości wynosi 3 litry.

Zbyt duża ilość wody może osłabić krycie, przyczepność i trwałość powłoki malarskiej. Farba może też spływać lub tworzyć nierówną warstwę.

Całkowita objętość wyniesie 23 litry, czyli 20 litrów farby plus 3 litry wody.

Procent dzieli się przez 100. Na przykład 15% to 0,15, więc 20 litrów × 0,15 = 3 litry.

Wyługowanie polega na chemicznym zmyciu lub zmatowieniu starej powłoki farby olejnej środkiem alkalicznym, aby przygotować ją do dalszych prac malarskich. Po zabiegu powierzchnię należy dokładnie spłukać i zobojętnić.

Rdza osłabia przyczepność farby i może dalej rozwijać się pod powłoką malarską. Pozostawienie korozji powoduje szybkie łuszczenie się i niszczenie zabezpieczenia.

Wyługowanie jest metodą chemiczną stosowaną m.in. do starych powłok olejnych, natomiast szlifowanie jest metodą mechaniczną. Szlifowanie usuwa lub matowi powłokę przez ścieranie.

Opalanie stosuje się głównie do usuwania starych powłok farb z drewna lub metalu przy użyciu wysokiej temperatury. Nie jest to typowa odpowiedź dla przygotowania powłoki olejnej wskazanej w tym pytaniu.

Fluatowanie stosuje się do wzmacniania i zmniejszania chłonności podłoży mineralnych, np. tynków. Nie służy do oczyszczania stalowej belki z farby olejnej i rdzy.

Powierzchnia powinna być czysta, sucha, odtłuszczona, bez luźnej rdzy, pyłu i słabo przylegających starych powłok. Tylko wtedy farba antykorozyjna dobrze zwiąże z podłożem.

Do godziny nałożenia pierwszej warstwy dodaje się minimalny czas podany przez producenta. Jeśli pierwszą warstwę położono o 7:00, a przerwa wynosi minimum 6 godzin, drugą można nakładać od 13:00.

Do czasu wykonania pierwszej warstwy dodaje się maksymalny dopuszczalny czas. Przy limicie 24 godzin od 1 lipca godz. 7:00 najpóźniejszy termin to 2 lipca godz. 7:00.

Są zbyt wczesne, ponieważ od godziny 7:00 nie minęło jeszcze wymagane minimum 6 godzin. Drugą warstwę można nakładać dopiero od 13:00.

Jest zbyt późna, ponieważ od pierwszego malowania minęło już 26 godzin. Instrukcja dopuszcza maksymalnie 24 godziny.

Oznacza, że musi minąć pełne 6 godzin od wykonania pierwszej warstwy. Nie należy rozpoczynać kolejnego malowania wcześniej.

Nieprzestrzeganie zalecanych przerw może spowodować słabą przyczepność, smugi, łuszczenie się powłoki lub nierównomierne wysychanie farby.

Powierzchnię ściany oblicza się ze wzoru: długość × wysokość. Dla ściany 5 m × 3 m powierzchnia wynosi 15 m².

Zużycie dla jednej warstwy należy pomnożyć przez liczbę warstw. Przy dwóch warstwach zapotrzebowanie na farbę jest dwa razy większe.

Powierzchnię ściany dzieli się przez wydajność farby. Jeśli 1 dm³ wystarcza na 10 m², to na 15 m² potrzeba 1,5 dm³ na jedną warstwę.

Ilość farby należy pomnożyć przez cenę jednostkową. W tym zadaniu 3 dm³ × 5 zł/dm³ = 15 zł.

Powierzchnia ściany wynosi 15 m². Na jedną warstwę potrzeba 1,5 dm³ farby, na dwie warstwy 3 dm³, a koszt wynosi 3 × 5 zł = 15 zł.

Tak. 1 dm³ jest równy 1 litrowi, więc zapis 5 zł/dm³ można traktować tak samo jak 5 zł/l.

Powierzchnię sufitu oblicza się mnożąc długość pomieszczenia przez jego szerokość. Dla wymiarów 5 m × 6 m powierzchnia wynosi 30 m².

Należy pomnożyć powierzchnię szpachlowania przez zużycie gładzi na 1 m². Wynik otrzymuje się w kilogramach.

Ponieważ pytanie dotyczy wyłącznie sufitu. Do obliczeń bierze się tylko jego powierzchnię, czyli 5 m × 6 m.

Oznacza, że do pokrycia 1 m² powierzchni jedną warstwą potrzeba 3 kg gładzi. Dla większej powierzchni wartość tę mnoży się przez liczbę metrów kwadratowych.

Jeżeli zużycie 3 kg/m² dotyczy jednej warstwy, to przy dwóch warstwach zużycie byłoby dwukrotnie większe. Dla sufitu 30 m² wyniosłoby 180 kg.

Częstym błędem jest pomnożenie tylko jednego wymiaru przez zużycie albo obliczanie obwodu zamiast powierzchni. Najpierw zawsze trzeba wyznaczyć m².

Należy pomnożyć liczbę grzejników przez liczbę żeber w jednym grzejniku. W tym zadaniu: 3 × 6 = 18 żeber.

Najpierw ustala się łączną liczbę elementów, a potem mnoży przez stawkę jednostkową. Tutaj: 18 żeber × 5 zł = 90 zł.

Kwota 30 zł oznaczałaby koszt pomalowania tylko jednego grzejnika: 6 żeber × 5 zł. Zadanie dotyczy jednak 3 grzejników.

Żebro to pojedynczy powtarzalny człon grzejnika. Kilka żeber połączonych razem tworzy cały grzejnik członowy.

Wynagrodzenie = liczba grzejników × liczba żeber w jednym grzejniku × stawka za jedno żebro.

Gruntowanie zmniejsza i wyrównuje chłonność podłoża gipsowego. Dzięki temu farba emulsyjna lepiej się rozprowadza, ma równomierny kolor i lepszą przyczepność.

Stosuje się roztwór emulsji lub odpowiedni grunt dyspersyjny przeznaczony do podłoży gipsowych. Preparat powinien być zgodny z później nakładaną farbą.

Mleko wapienne jest związane z technologią farb wapiennych i podłoży mineralnych odpornych na alkaliczność. Nie jest właściwym gruntem pod powłoki emulsyjne na płytach g-k.

Może dojść do smug, plam, nierównomiernego krycia oraz większego zużycia farby. Powłoka może też mieć gorszą przyczepność do podłoża.

Powierzchnia powinna być sucha, czysta, odpylona i pozbawiona luźnych fragmentów. Spoiny i miejsca po wkrętach muszą być zaszpachlowane oraz przeszlifowane.

Gruntowanie przygotowuje podłoże: wzmacnia je i reguluje chłonność. Malowanie tworzy docelową powłokę dekoracyjno-ochronną.

Malowanie można rozpocząć po całkowitym wyschnięciu gruntu. Czas schnięcia należy sprawdzić w zaleceniach producenta preparatu.

Kolor zielony otrzymuje się przez zmieszanie farby niebieskiej i żółtej. Proporcje wpływają na odcień zieleni.

Więcej żółtej daje zieleń jaśniejszą i cieplejszą. Więcej niebieskiej powoduje, że zieleń staje się ciemniejsza i chłodniejsza.

Czerwona i żółta farba po zmieszaniu dają kolor pomarańczowy. Zieleń powstaje z połączenia żółtego z niebieskim.

Farby miesza się subtraktywnie, czyli pigmenty pochłaniają część światła. Mieszanie światła działa addytywnie i daje inne wyniki barwne.

Próba pozwala sprawdzić rzeczywisty odcień po wyschnięciu farby i w konkretnym oświetleniu. Kolor na ścianie może wyglądać inaczej niż w pojemniku.

Polega na rozprowadzaniu farby lub kleju pociągnięciami w dwóch kierunkach, najczęściej pionowo i poziomo. Dzięki temu powłoka jest bardziej równomierna.

Pociągnięcia w drugim kierunku rozcierają i wyrównują smugi powstałe po pierwszym prowadzeniu pędzla. Powłoka nie ma wtedy jednego wyraźnego kierunku śladów.

Malowanie na krzyż dotyczy kierunku prowadzenia narzędzia. Technika mokre na mokre polega na nakładaniu kolejnej warstwy na jeszcze wilgotną poprzednią.

Farby klejowe stosowano głównie do malowania suchych wnętrz, zwłaszcza ścian i sufitów. Nie nadają się do pomieszczeń wilgotnych, ponieważ są mało odporne na wodę.

Smugi powstają między innymi przez zbyt gęstą farbę, nierównomierne nabieranie materiału, zbyt wolne tempo pracy lub prowadzenie pędzla stale w jednym kierunku.

Pędzel ławkowiec służy do nanoszenia farb, gruntów i klejów na większe powierzchnie. Jest często używany przy tradycyjnych technikach malarskich.