Pytania pomocnicze - BUD.13
Eksploatacja maszyn i urządzeń do robót ziemnych i drogowych
Pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Każde pytanie ma krótką odpowiedź, która pomaga utrwalić wiedzę i przygotować się do egzaminu. Łącznie: 4350.
Strona 29 z 70.
Czym jest geosiatka komórkowa stosowana do zabezpieczania skarp?
Geosiatka komórkowa, często nazywana geokratą, to przestrzenna konstrukcja z tworzywa tworząca komórki. Komórki wypełnia się gruntem, kruszywem lub humusem, co stabilizuje skarpę.
Jak odróżnić geokratę od konstrukcji gabionowej?
Geokrata jest lekką, komórkową siatką rozkładaną na powierzchni skarpy. Gabiony to kosze lub materace z siatki stalowej wypełnione kamieniem.
Dlaczego geokrata chroni skarpę przed erozją?
Komórki geokraty ograniczają przemieszczanie się gruntu po pochyłej powierzchni. Zmniejszają też skutki spływu wody opadowej i stabilizują wypełnienie.
Jakie materiały mogą wypełniać komórki geokraty?
Najczęściej stosuje się grunt, kruszywo, humus lub mieszanki umożliwiające obsiew trawą. Dobór wypełnienia zależy od funkcji skarpy i warunków odwodnienia.
Kiedy stosuje się płyty ażurowe zamiast geokraty?
Płyty ażurowe stosuje się tam, gdzie potrzebna jest cięższa, prefabrykowana okładzina betonowa. Są typowe dla umocnień rowów, poboczy i skarp narażonych na większe oddziaływania mechaniczne.
Do czego służą maty biodegradowalne na skarpach?
Maty biodegradowalne zabezpieczają powierzchnię gruntu przed erozją do czasu rozwoju roślinności. Po spełnieniu funkcji ochronnej ulegają naturalnemu rozkładowi.
Jakie cechy ilustracji wskazują na geosiatkę komórkową?
Widać regularną, przestrzenną kratę z komórkami rozłożoną na skarpie. Brak masywnych betonowych płyt i brak kamiennego wypełnienia charakterystycznego dla gabionów.
Dlaczego górna warstwa nasypu powinna być wykonana z gruntów niewysadzinowych?
Ponieważ ta część nasypu znajduje się blisko konstrukcji nawierzchni i jest narażona na przemarzanie. Grunty niewysadzinowe ograniczają ryzyko deformacji drogi.
Co oznacza wysadzinowość gruntu?
Wysadzinowość to skłonność gruntu do zwiększania objętości podczas zamarzania wody w jego porach. Powoduje to unoszenie i odkształcanie nawierzchni.
Jakie grunty najczęściej uznaje się za niewysadzinowe?
Najczęściej są to grunty gruboziarniste i dobrze przepuszczalne, takie jak żwiry, pospółki oraz piaski grube i średnie.
Jakie skutki może mieć zastosowanie gruntu wysadzinowego w górnej części nasypu?
Może prowadzić do spękań, nierówności nawierzchni, utraty nośności po odwilży oraz przyspieszonego zniszczenia drogi.
Jaka minimalna grubość górnych warstw nasypu powinna być wykonana z gruntów niewysadzinowych?
Minimalna grubość wynosi 0,50 m. Jest to częsty wymóg pojawiający się w pytaniach egzaminacyjnych z robót drogowych.
Czy grunty spoiste są dobrym materiałem na górną warstwę nasypu drogowego?
Zwykle nie, ponieważ wiele gruntów spoistych ma dużą zawartość cząstek drobnych i może być podatnych na wysadziny mrozowe.
Jak oblicza się liczbę roboczogodzin na podstawie normy podanej dla 100 m²?
Najpierw dzieli się całkowitą powierzchnię przez 100 m², aby uzyskać liczbę jednostek normatywnych. Następnie wynik mnoży się przez normę roboczogodzin dla jednej jednostki.
Dlaczego w tym zadaniu grubość warstwy 15 cm nie wpływa dodatkowo na obliczenia?
Ponieważ norma 0,53 r-g została podana dla wykonania konkretnie takich robót, czyli usunięcia warstwy o tej grubości z powierzchni 100 m². Nie trzeba osobno przeliczać objętości.
Czym różni się roboczogodzina od maszynogodziny?
Roboczogodzina oznacza godzinę pracy człowieka, natomiast maszynogodzina oznacza godzinę pracy maszyny. W kosztorysach i normach mogą występować oba rodzaje nakładów.
Dlaczego humus usuwa się przed budową drogi?
Humus zawiera części organiczne i nie zapewnia odpowiedniej nośności. Pozostawienie go pod konstrukcją drogi mogłoby powodować osiadanie i uszkodzenia nawierzchni.
Jak wygląda obliczenie z pytania egzaminacyjnego krok po kroku?
Powierzchnia 2250 m² to 22,5 jednostki po 100 m². Mnożymy 22,5 × 0,53 r-g, co daje 11,925 r-g.
Kiedy roboty ziemne rozlicza się w m², a kiedy w m³?
W m² rozlicza się często roboty powierzchniowe, np. zdjęcie humusu o określonej grubości. W m³ rozlicza się roboty, w których kluczowa jest objętość gruntu, np. wykopy lub nasypy.
Jak obliczyć dopuszczalną wilgotność gruntu, gdy specyfikacja dopuszcza przekroczenie wilgotności optymalnej o 10% jej wartości?
Należy obliczyć 10% z wilgotności optymalnej i dodać tę wartość do wilgotności optymalnej. Równoważnie można pomnożyć wilgotność optymalną przez 1,10.
Dlaczego w pytaniu poprawna jest wartość 12,50%, a nie 12,05%?
Dla wilgotności optymalnej 11,00% granica dopuszczalna wynosi 12,10%. Wartość 12,05% jest jeszcze poniżej tej granicy, natomiast 12,50% ją przekracza.
Co oznacza sformułowanie „o więcej niż 10% jej wartości”?
Oznacza, że 10% liczy się od podanej wilgotności optymalnej, a nie jako stałe 10 punktów procentowych. Przy wilgotności optymalnej 11,00% dziesięć procent jej wartości to 1,10 punktu procentowego.
Dlaczego nadmierna wilgotność gruntu jest problemem podczas wykonywania nasypu?
Zbyt mokry grunt trudniej skutecznie zagęścić, może tracić nośność i ulegać uplastycznieniu. Wbudowanie takiego gruntu może pogorszyć jakość i trwałość nasypu.
Jaką rolę pełni wilgotność optymalna w zagęszczaniu gruntu?
Wilgotność optymalna wskazuje warunki, przy których grunt osiąga największą gęstość objętościową szkieletu gruntowego przy danej energii zagęszczania. Jest punktem odniesienia przy kontroli robót ziemnych.
Co należy zrobić, gdy grunt przeznaczony do nasypu jest zbyt wilgotny?
Roboty należy przerwać lub zastosować działania przewidziane w technologii, np. osuszenie, wymieszanie z gruntem suchszym albo stabilizację spoiwem, jeśli dopuszcza to dokumentacja.
Jaka jest różnica między procentem a punktem procentowym w takim obliczeniu?
10% z wartości 11,00% to 1,10 punktu procentowego. Dlatego granica wynosi 12,10%, a nie 21,00%.
Jak obliczyć powierzchnię zagęszczanej podbudowy drogowej?
Powierzchnię oblicza się ze wzoru: długość × szerokość. W tym zadaniu: 100 m × 5 m = 500 m².
Jak przeliczyć nakład pracy maszyny podany na 100 m² na rzeczywistą powierzchnię robót?
Najpierw dzieli się rzeczywistą powierzchnię przez 100 m², a następnie mnoży przez nakład jednostkowy. Dla 500 m²: 500/100 × 3,43 = 17,15 m-g.
Dlaczego w tym zadaniu nie trzeba dodatkowo uwzględniać grubości warstwy 15 cm?
Ponieważ norma 3,43 m-g dotyczy już zagęszczenia 100 m² warstwy o określonej grubości 15 cm. Grubość jest więc uwzględniona w podanym nakładzie jednostkowym.
Co oznacza jednostka m-g w robotach drogowych?
m-g, czyli maszynogodzina, oznacza jedną godzinę pracy maszyny. Służy do określania nakładów pracy sprzętu budowlanego.
Jaki jest najczęstszy błąd przy rozwiązywaniu tego typu zadań?
Najczęstszy błąd to pomnożenie nakładu przez całą powierzchnię bez podzielenia jej przez 100 m². Prowadzi to do wyniku 1715 m-g zamiast 17,15 m-g.
Do czego wykorzystuje się walec samobieżny przy wykonywaniu podbudowy?
Walec samobieżny służy do zagęszczania warstw podbudowy, aby uzyskać wymaganą nośność i stabilność konstrukcji nawierzchni drogowej.
Jak obliczyć powierzchnię nawierzchni dwóch jezdni?
Powierzchnię jednej jezdni oblicza się ze wzoru: długość × szerokość. Dla dwóch jezdni wynik należy pomnożyć przez 2.
Dlaczego w tym zadaniu należy uwzględnić dwie jezdnie?
Ponieważ droga ma dwie jezdnie, a każda z nich ma długość 1200 m i szerokość 7,0 m. Całkowita powierzchnia to suma powierzchni obu jezdni.
Jak przeliczyć zużycie podane na 100 m² na całą powierzchnię nawierzchni?
Całkowitą powierzchnię należy podzielić przez 100 m², a następnie pomnożyć przez normę zużycia materiału podaną dla 100 m².
Jaki jest tok obliczeń prowadzący do wyniku 11,76 t?
Powierzchnia wynosi 2 × 1200 m × 7,0 m = 16 800 m². Liczba jednostek po 100 m² to 168, więc 168 × 0,07 t = 11,76 t.
Po co stosuje się masę zalewową w nawierzchni betonowej?
Masa zalewowa uszczelnia szczeliny i chroni je przed wodą oraz zanieczyszczeniami. Ogranicza to niszczenie krawędzi płyt i podbudowy.
Jakie błędy najczęściej prowadzą do złej odpowiedzi w takim zadaniu?
Najczęstsze błędy to pominięcie drugiej jezdni, niepodzielenie powierzchni przez 100 m² albo potraktowanie zużycia 0,07 t jako wartości dla 1 m².
Jak obliczyć łączną wydajność kilku jednakowych maszyn pracujących równocześnie?
Wydajność jednej maszyny należy pomnożyć przez liczbę maszyn. Jeśli jedna maszyna wykonuje 250 m³/8 h, to dwie wykonają 500 m³/8 h.
Dlaczego w tym zadaniu nie wystarczy podzielić 1500 m³ przez 250 m³?
Ponieważ 250 m³/8 h to wydajność jednej maszyny, a w zadaniu pracują dwie maszyny. Najpierw trzeba więc obliczyć wydajność zespołu maszyn.
Jak przeliczyć liczbę zmian roboczych na godziny?
Jeżeli jedna zmiana trwa 8 godzin, liczbę zmian należy pomnożyć przez 8. W zadaniu 3 zmiany dają 24 godziny.
Co oznacza zapis wydajności 250 m³/8 h?
Oznacza, że jedna maszyna w ciągu 8 godzin pracy może wykonać 250 m³ robót, przy określonych warunkach pracy.
Jaki jest tok obliczeń w podanym zadaniu?
Dwie maszyny wykonują 2 × 250 = 500 m³/8 h. Do wykonania jest 1500 m³, więc potrzeba 1500 ÷ 500 = 3 zmian, czyli 3 × 8 = 24 godziny.
Czy kategoria gruntu ma znaczenie przy wydajności maszyny?
Tak, trudniejszy grunt zwykle obniża wydajność. W tym zadaniu podano jednak, że maszyna skrawa grunty kategorii I–IV, więc grunt kategorii III mieści się w zakresie jej pracy.
Czym różni się wydajność jednej maszyny od wydajności zespołu maszyn?
Wydajność jednej maszyny dotyczy tylko pojedynczego urządzenia. Wydajność zespołu to suma wydajności maszyn pracujących równolegle.
Po czym rozpoznać dren kamienny na placu budowy drogi?
Najczęściej widać wykop wyłożony geowłókniną i wypełniany kruszywem kamiennym. Czasem wewnątrz znajduje się także rura drenarska.
Jaką funkcję pełni geowłóknina w drenie kamiennym?
Geowłóknina oddziela grunt od kruszywa i działa jako filtr. Zapobiega zamulaniu drenu drobnymi cząstkami gruntu.
Dlaczego dren kamienny wykonuje się ze spadkiem?
Spadek umożliwia grawitacyjny odpływ wody. Bez spadku woda mogłaby zalegać w drenie i pogarszać warunki wodne podłoża.
Czym różni się dren kamienny od fundamentu pod bariery ochronne?
Dren kamienny służy do odwodnienia i jest wypełniony kruszywem oraz geowłókniną. Fundament pod bariery wykonuje się zwykle z betonu lub elementów konstrukcyjnych przenoszących obciążenia.
Dlaczego w pasie dzielącym drogi wykonuje się odwodnienie?
Pas dzielący może gromadzić wodę opadową spływającą z jezdni i terenu przyległego. Dren odprowadza tę wodę, chroniąc konstrukcję drogi przed zawilgoceniem.
Jakie kruszywo stosuje się do wypełnienia drenu kamiennego?
Stosuje się kruszywo przepuszczalne, np. kamień łamany, tłuczeń lub grys o odpowiedniej frakcji. Materiał musi umożliwiać swobodny przepływ wody.
Co może się stać, gdy dren nie zostanie zabezpieczony geowłókniną?
Drobne cząstki gruntu mogą przedostać się do kruszywa i zamulić przestrzenie przepływu. Skutkiem jest spadek skuteczności odwodnienia.
Po czym rozpoznać torkretowanie na zdjęciu egzaminacyjnym?
Najczęściej widać dyszę natryskową, wąż ciśnieniowy oraz nanoszenie szarej zaprawy lub betonu na skarpę, ścianę albo siatkę zbrojeniową.
Do czego służy torkretowanie skarp?
Służy do zabezpieczenia skarpy przed osuwaniem, erozją i odspajaniem gruntu. Tworzy trwałą powłokę betonową lub zaprawową.
Czym torkretowanie różni się od hydroobsiewu?
Torkretowanie polega na natrysku betonu lub zaprawy, a hydroobsiew na natrysku mieszaniny z wodą, nasionami i nawozami. Torkret daje zabezpieczenie konstrukcyjne, hydroobsiew biologiczne.
Czym torkretowanie różni się od humusowania?
Humusowanie to rozłożenie ziemi urodzajnej na skarpie, zwykle przed obsiewem. Torkretowanie tworzy twardą warstwę z betonu lub zaprawy.
Jaką funkcję pełni siatka widoczna na skarpie przy torkretowaniu?
Siatka pełni funkcję zbrojenia i poprawia przyczepność oraz współpracę natryskiwanej warstwy z podłożem. Pomaga ograniczyć pękanie i odspajanie powłoki.
Kiedy zamiast torkretowania można zastosować geokratę?
Geokratę stosuje się zwykle tam, gdzie potrzebne jest powierzchniowe wzmocnienie skarpy i utrzymanie kruszywa, humusu lub gruntu. Nie tworzy ona jednak zwartej betonowej powłoki jak torkret.
Dlaczego skarpy drogowe wymagają zabezpieczenia?
Skarpy są narażone na erozję wodną, wymywanie, osuwanie i utratę stateczności. Zabezpieczenie chroni korpus drogi i zwiększa trwałość robót ziemnych.
Po czym rozpoznać podparcie ścian wykopu z zastrzałami?
Charakterystyczne są ukośne podpory oparte o ścianę obudowy i dno wykopu. Te elementy nazywa się zastrzałami.
Dlaczego pionowe ściany wykopu wymagają zabezpieczenia?
Pionowe ściany mogą się osunąć pod wpływem parcia gruntu, drgań, wody lub obciążeń przy krawędzi wykopu. Zabezpieczenie chroni ludzi, sprzęt i konstrukcje sąsiednie.
Czym różni się zabezpieczenie wykopu skarpami od podparcia z zastrzałami?
Skarpy polegają na pochyleniu ścian wykopu pod bezpiecznym kątem. Podparcie z zastrzałami stosuje się przy ścianach pionowych i wykorzystuje ukośne podpory.
Kiedy nie stosuje się skarpowania wykopu?
Skarpowania często nie stosuje się, gdy brakuje miejsca, wykop znajduje się blisko drogi, budynku lub sieci uzbrojenia terenu. Wtedy stosuje się obudowy i podparcia pionowych ścian.
Jaką funkcję pełnią zastrzały w zabezpieczeniu wykopu?
Zastrzały przenoszą parcie gruntu ze ściany obudowy na punkt oparcia przy dnie wykopu. Dzięki temu ograniczają przemieszczenie i zawalenie ściany.
Czym różni się zastrzał od ściągu?
Zastrzał jest ukośną podporą pracującą głównie na ściskanie. Ściąg jest elementem rozciąganym, który wiąże lub kotwi elementy zabezpieczenia.