Pytania pomocnicze - EKA.05

Ponieważ jest to umowa sprzedaży rzeczy lub prawa majątkowego, czyli czynność cywilnoprawna. Jeżeli transakcja nie jest opodatkowana VAT, zwykle należy rozważyć PCC.

Co do zasady PCC przy umowie sprzedaży płaci kupujący. Przy akcie notarialnym podatek pobiera i odprowadza notariusz.

PCC płaci się od dokonania czynności, np. zawarcia umowy sprzedaży. Podatek od nieruchomości dotyczy samego posiadania nieruchomości.

Podatek od obrotu dotyczy sprzedaży dóbr i usług w działalności gospodarczej, najczęściej kojarzonej z VAT. W pytaniu sprzedaży dokonuje osoba fizyczna nieprowadząca działalności.

Tak, po stronie sprzedającego może powstać obowiązek w PIT, zwłaszcza gdy nieruchomość zostanie sprzedana przed upływem ustawowego terminu. Nie zmienia to jednak faktu, że sama umowa sprzedaży może podlegać PCC.

Notariusz sporządza akt notarialny wymagany dla sprzedaży nieruchomości. Przy PCC działa jako płatnik, czyli pobiera podatek od kupującego i przekazuje go do urzędu skarbowego.

Ponieważ przy działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych podatnik sam rozlicza dochód i zaliczki na podatek. PIT-36 służy właśnie do rozliczania takich dochodów.

Nie. Składa jedno zeznanie PIT-36, w którym wykazuje zarówno dochody z działalności gospodarczej, jak i dochody z umowy o pracę.

PIT-37 jest właściwy głównie wtedy, gdy podatnik uzyskuje dochody za pośrednictwem płatnika, np. z umowy o pracę, i nie prowadzi działalności gospodarczej rozliczanej według skali podatkowej.

PIT-28 dotyczy przychodów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W pytaniu działalność jest opodatkowana na zasadach ogólnych według skali podatkowej.

Przy skali podatkowej podatek oblicza się od dochodu, czyli przychodu pomniejszonego o koszty. Przy ryczałcie podatek oblicza się od przychodu, bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodu.

PIT-16A dotyczył rozliczenia składki zdrowotnej przez podatników opodatkowanych kartą podatkową. Nie jest formularzem właściwym dla działalności opodatkowanej skalą podatkową.

Należy zwrócić uwagę na zwroty: działalność gospodarcza, zasady ogólne, skala podatkowa. Te elementy wskazują na rozliczenie roczne na formularzu PIT-36.

Ponieważ osiąga dochody z działalności gospodarczej, a PIT-36 służy do rozliczania m.in. działalności opodatkowanej według zasad ogólnych.

PIT-36 składają m.in. przedsiębiorcy rozliczający działalność według skali podatkowej. PIT-37 dotyczy głównie dochodów rozliczanych przez płatnika, np. pracodawcę.

PIT-28 składa się przy opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, a nie przy zasadach ogólnych.

Nie. Podatek dochodowy rozliczają wspólnicy spółki cywilnej, każdy w przypadającej na niego części.

Oznacza opodatkowanie według skali podatkowej, w której stawka podatku zależy od wysokości dochodu.

PIT-11 to informacja o dochodach i pobranych zaliczkach przekazywana podatnikowi przez płatnika, np. pracodawcę. Nie jest to roczne zeznanie składane przez przedsiębiorcę.

Zależy przede wszystkim od rodzaju umowy oraz okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. Przy umowie na czas określony i nieokreślony kluczowy jest staż pracy.

Przy umowie na czas określony lub nieokreślony okres wypowiedzenia wynosi 2 tygodnie.

Okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc, gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy, ale krócej niż 3 lata.

Trzymiesięczny okres wypowiedzenia przysługuje pracownikowi zatrudnionemu u danego pracodawcy co najmniej 3 lata.

Nie. Długość wypowiedzenia zależy od stażu pracy u danego pracodawcy. Dopiero przy zatrudnieniu trwającym co najmniej 3 lata okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące.

Ponieważ 5 lat przekracza próg 3 lat zatrudnienia u danego pracodawcy. Zgodnie z Kodeksem pracy oznacza to 3-miesięczny okres wypowiedzenia.

Termin liczy się od dnia powstania obowiązku ubezpieczenia. Najczęściej jest to dzień rozpoczęcia pracy, a niekoniecznie dzień podpisania umowy.

Odpowiada za to płatnik składek, czyli najczęściej pracodawca. To on składa odpowiednie dokumenty zgłoszeniowe.

Najczęściej stosuje się formularz ZUS ZUA. Służy on do zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego.

Nie zawsze. Jeżeli dzień podpisania umowy i dzień rozpoczęcia pracy są różne, termin liczy się od dnia powstania obowiązku ubezpieczenia, czyli zwykle od rozpoczęcia pracy.

Pracownik podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu. Obejmuje to m.in. ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe.

Płatnik składek to podmiot zobowiązany do obliczania, pobierania i przekazywania składek do ZUS. W przypadku pracownika jest nim zwykle pracodawca.

Podatki pośrednie to podatki wliczane w cenę towarów lub usług. Formalnie rozlicza je przedsiębiorca, ale ich ciężar ekonomiczny ponosi konsument.

Do podstawowych podatków pośrednich zalicza się podatek od towarów i usług VAT oraz podatek akcyzowy.

VAT jest podatkiem pośrednim, ponieważ jest doliczany do ceny sprzedaży. Ostatecznie płaci go nabywca towaru lub usługi.

Akcyza jest wliczana w cenę wybranych towarów, takich jak paliwo, alkohol czy papierosy. Konsument ponosi jej koszt przy zakupie.

Podatki pośrednie obciążają konsumpcję i są ukryte w cenie. Podatki bezpośrednie dotyczą bezpośrednio dochodu lub majątku podatnika, np. PIT, CIT albo podatek od nieruchomości.

Nie. PIT jest podatkiem bezpośrednim, ponieważ obciąża bezpośrednio dochód osoby fizycznej.

Nie. Podatek od nieruchomości jest podatkiem bezpośrednim, ponieważ wynika z posiadania określonego majątku.

Może odliczyć zapłacone składki na ubezpieczenie zdrowotne. Odliczenie jest możliwe tylko do wysokości rocznego limitu określonego w ustawie.

Składka zdrowotna finansuje dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej. Składki społeczne, np. emerytalna, rentowa i chorobowa, dotyczą zabezpieczenia społecznego, czyli m.in. emerytur, rent i zasiłków.

Przepisy od 2022 r. przewidują szczególne zasady rozliczania składki zdrowotnej u podatników na podatku liniowym. Można ją uwzględnić podatkowo, ale tylko do limitu.

Nie. Odliczenie lub zaliczenie do kosztów jest ograniczone rocznym limitem ustawowym.

Podatek liniowy wynosi 19% dochodu. Stawka jest stała niezależnie od wysokości dochodu.

Nie. Składka chorobowa jest składką społeczną i daje prawo m.in. do zasiłku chorobowego, natomiast składka zdrowotna dotyczy ubezpieczenia zdrowotnego.

Limit określa maksymalną kwotę składek zdrowotnych, którą podatnik liniowy może uwzględnić podatkowo w danym roku. Nadwyżka ponad limit nie obniża dochodu ani kosztów.

Oznacza to, że podatnik poniósł wydatki lub zgromadził majątek, których nie da się wyjaśnić dochodami wykazanymi w deklaracjach albo innymi legalnymi i udokumentowanymi źródłami.

Obowiązuje zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 75% podstawy opodatkowania.

Nie. Takie przychody nie są opodatkowane według skali podatkowej, lecz według szczególnej stawki sankcyjnej 75%.

Ponieważ jest znacznie wyższa od typowych stawek podatku dochodowego i ma zniechęcać do ukrywania dochodów przed organami podatkowymi.

Ustala to organ podatkowy, analizując między innymi wydatki, majątek oraz dochody wykazane przez podatnika.

Podatek 75% dotyczy przychodów nieujawnionych i ma charakter sankcyjny. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jest zwykłą, legalną formą opodatkowania działalności gospodarczej.

Od miesięcznej stawki podatku ustalonej decyzją urzędu skarbowego odejmuje się 19% faktycznie zapłaconej składki zdrowotnej. Wynik zaokrągla się do pełnych złotych.

Przy karcie podatkowej od podatku można odliczyć tylko część zapłaconej składki zdrowotnej. Składki społeczne nie pomniejszają podatku ustalonego w formie karty podatkowej.

Nie. Składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy nie obniżają podatku w formie karty podatkowej.

Może odliczyć 19% zapłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne. W zadaniu jest to 19% z 432,54 zł, czyli 82,18 zł.

Podatek wpłacany do urzędu skarbowego zaokrągla się do pełnych złotych. Końcówki poniżej 50 groszy pomija się, a 50 groszy i więcej podwyższa do pełnego złotego.

Podatek z decyzji wynosi 600 zł. Odliczenie to 19% składki zdrowotnej: 432,54 zł × 19% = 82,18 zł, czyli 82 zł; 600 zł - 82 zł = 518 zł.

Polega na tym, że osoba niemająca miejsca zamieszkania w Polsce płaci w Polsce podatek tylko od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.

Nierezydentem jest osoba, która nie ma w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, czyli zwykle nie ma tu ośrodka interesów życiowych ani nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku.

Przy ograniczonym obowiązku podatnik rozlicza w Polsce tylko dochody uzyskane w Polsce. Przy nieograniczonym obowiązku rozlicza w Polsce całość swoich dochodów, także zagranicznych.

Nie samo obywatelstwo jest decydujące, lecz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych oraz źródło uzyskiwanych dochodów.

Tak. Jeżeli osiąga dochód z pracy wykonywanej w Polsce, może podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Nie. Oznacza jedynie, że opodatkowaniu w Polsce podlegają tylko dochody uzyskane na terytorium Polski.

Przebywanie w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym może powodować uznanie osoby za polskiego rezydenta podatkowego, a więc objęcie jej nieograniczonym obowiązkiem podatkowym.