Pytania pomocnicze - ELE.11

W module fotowoltaicznym ogniwa są najczęściej połączone szeregowo, więc przez wszystkie płynie ten sam prąd. Zacienione ogniwo ogranicza prąd całego obwodu i może obniżyć moc całego modułu.

Dioda bocznikująca umożliwia przepływ prądu z pominięciem zacienionej lub uszkodzonej części modułu. Dzięki temu ogranicza straty mocy i ryzyko przegrzania ogniw.

Hot spot to miejscowe przegrzanie ogniwa lub fragmentu modułu. Może powstać, gdy zacienione ogniwo w połączeniu szeregowym zaczyna rozpraszać energię zamiast ją wytwarzać.

Warystor służy głównie do ochrony przed przepięciami, a nie do omijania zacienionych ogniw. Nie rozwiązuje problemu spadku prądu w szeregowym łańcuchu ogniw.

Dioda bocznikująca omija zacieniony fragment modułu, natomiast dioda blokująca zapobiega przepływowi prądu w niepożądanym kierunku. Pełnią więc różne funkcje zabezpieczające.

Nie, diody bocznikujące tylko ograniczają negatywne skutki zacienienia. Zacieniona sekcja modułu zostaje częściowo pominięta, więc moc instalacji nadal spada.

Najczęściej są umieszczone w puszce przyłączeniowej modułu fotowoltaicznego. Zabezpieczają określone sekcje ogniw połączonych szeregowo.

Moduły PV wytwarzają prąd stały, a sieć elektroenergetyczna i większość odbiorników domowych pracuje na prądzie zmiennym. Falownik umożliwia wykorzystanie energii z paneli w instalacji elektrycznej.

Falownik musi wytworzyć prąd zmienny o odpowiednim napięciu, częstotliwości i przebiegu zgodnym z wymaganiami sieci. W Polsce standardowo jest to 230/400 V i 50 Hz.

Falownik przekształca prąd DC na AC, natomiast akumulator magazynuje energię elektryczną. Są to elementy o różnych funkcjach.

Regulator ładowania kontroluje proces ładowania akumulatorów, zabezpieczając je przed przeładowaniem lub zbyt głębokim rozładowaniem. Nie zastępuje falownika sieciowego.

Optymalizator mocy poprawia pracę pojedynczego modułu PV, zwłaszcza przy zacienieniu lub różnicach parametrów paneli. Nie przekształca jednak energii na prąd zmienny sieciowy.

Synchronizacja oznacza dopasowanie napięcia, częstotliwości i fazy prądu z falownika do parametrów sieci. Dzięki temu energia może być bezpiecznie oddawana do instalacji lub sieci.

Moc zależy od gęstości wody, przyspieszenia ziemskiego, przepływu objętościowego, wysokości spadku oraz sprawności turbiny. Największy wpływ w praktyce mają przepływ Q i spad H.

Wzór wykorzystuje jednostki układu SI: kg/m³, m/s², m³/s i m. Po ich przemnożeniu otrzymuje się jednostkę mocy, czyli wat.

Należy podzielić wartość w watach przez 1000. Na przykład 270 000 W to 270 kW.

Oznacza, że turbina zamienia 90% dostępnej energii strumienia wody na użyteczną moc mechaniczną na wale. Pozostała część energii jest tracona.

Turbina Kapłana jest przystosowana do pracy przy dużych przepływach i niewielkich wysokościach spadku. Regulowane łopatki pozwalają utrzymywać wysoką sprawność w zmiennych warunkach.

Najczęściej błędnie przelicza się waty na kilowaty albo pomija sprawność turbiny. W tym zadaniu 270 000 W należy zapisać jako 270 kW.

Należy odszukać w kolumnie „Możliwa przyczyna” podaną awarię, a następnie odczytać z tego samego wiersza komunikat sterownika. W tym przypadku wyciek czynnika roboczego występuje przy komunikacie EE2.

Ubytek czynnika zmniejsza ilość medium w obiegu chłodniczym, przez co spada ciśnienie robocze. Sterownik wykrywa ten stan i uruchamia zabezpieczenie.

Nie. Uzupełnianie czynnika oraz usuwanie nieszczelności powinien wykonać uprawniony serwisant, ponieważ układ chłodniczy wymaga specjalistycznych narzędzi i kwalifikacji.

Alarm wysokiego ciśnienia może wynikać np. z nadmiaru czynnika lub zbyt wysokiej temperatury wody. Alarm niskiego ciśnienia często wskazuje na ubytek czynnika, oblodzony parowacz albo problem z zaworem rozprężnym.

Instrukcja zaleca zgłoszenie problemu serwisantowi. Nie należy kontynuować pracy urządzenia bez diagnozy, ponieważ może to doprowadzić do uszkodzenia sprężarki.

Dokumentacja zawiera kody błędów, możliwe przyczyny i zalecane działania. Pozwala szybko powiązać komunikat sterownika z konkretną awarią.

Roztwór glikolu zwiększa swoją objętość podczas nagrzewania. Jeżeli układ nie kompensuje tej rozszerzalności, ciśnienie w obiegu szybko rośnie.

Przejmuje nadmiar objętości cieczy solarnej powstający podczas nagrzewania. Stabilizuje ciśnienie i chroni instalację przed zadziałaniem zaworu bezpieczeństwa.

Typowe objawy to duże wahania ciśnienia, wzrost ciśnienia przy nagrzewaniu, wyrzut cieczy przez zawór bezpieczeństwa oraz częste ubytki glikolu.

Nie zawsze. Awaria pompy może doprowadzić do przegrzewania kolektorów i stagnacji, ale gwałtowny wzrost ciśnienia przy wzroście temperatury najczęściej wskazuje na problem z kompensacją objętości, czyli z naczyniem wzbiorczym.

Zawór bezpieczeństwa chroni instalację przed nadmiernym ciśnieniem. Gdy ciśnienie przekroczy wartość dopuszczalną, zawór otwiera się i odprowadza część cieczy.

Ciśnienie odczytuje się z manometru zamontowanego w grupie pompowej lub innym punkcie instalacji. Odczyt należy porównać z wartościami zalecanymi w dokumentacji technicznej.

Temperatura zasobnika wpływa na odbiór ciepła z kolektorów, ale nie odpowiada bezpośrednio za kompensację rozszerzalności cieczy. Za stabilizację ciśnienia odpowiada przede wszystkim naczynie wzbiorcze.

To źródło energii korzystające z zasobów odnawiających się naturalnie w krótkim czasie, np. słońca, wiatru, wody, biomasy lub energii geotermalnej.

Węgiel kamienny jest paliwem kopalnym, którego powstawanie trwa miliony lat. Jego zasoby są ograniczone i nie odnawiają się w skali życia człowieka.

Tak. Energia geotermalna pochodzi z ciepła wnętrza Ziemi i jest zaliczana do odnawialnych źródeł energii.

Gaz ziemny jest paliwem kopalnym, a więc źródłem nieodnawialnym. Nawet jeśli w odpowiedzi występują też źródła odnawialne, obecność gazu eliminuje taki wariant.

Do OZE zalicza się m.in. energię prądów morskich, pływów, fal oraz różnic temperatur wód morskich.

Tak. Może być przetwarzane na energię elektryczną w instalacjach fotowoltaicznych albo na ciepło w kolektorach słonecznych.

OZE korzystają z zasobów odnawiających się naturalnie, natomiast źródła konwencjonalne najczęściej wykorzystują ograniczone paliwa kopalne.

Służy do mieszania wody gorącej z kotła z chłodniejszą wodą powracającą z instalacji. Pozwala regulować temperaturę zasilania grzejników i chronić kocioł przed zbyt zimnym powrotem.

Zbyt niska temperatura powrotu może powodować kondensację pary wodnej ze spalin na wymienniku kotła. Sprzyja to korozji, zabrudzeniu wymiennika i skróceniu żywotności kotła.

Zawór odcinający tylko zamyka lub otwiera przepływ. Zawór czterodrożny miesza strumienie wody i rozdziela je między obieg kotłowy oraz obieg grzejnikowy.

Nie. Do odpowietrzania stosuje się odpowietrzniki ręczne lub automatyczne. Zawór czterodrożny odpowiada za mieszanie wody i regulację temperatury.

Może obniżać temperaturę wody zasilającej grzejniki przez zmieszanie gorącej wody z kotła z chłodniejszą wodą powrotną. Dzięki temu instalacja pracuje stabilniej i zgodnie z zapotrzebowaniem na ciepło.

Ochrona powrotu polega na utrzymaniu odpowiednio wysokiej temperatury wody wracającej do kotła. Zapobiega to pracy kotła w niekorzystnych warunkach niskotemperaturowych.

Są źródłem materii organicznej i energii dla mikroorganizmów. Dzięki temu bakterie szybciej prowadzą rozkład beztlenowy i produkcję biogazu.

To beztlenowy rozkład substancji organicznych przez mikroorganizmy. Produktem procesu jest biogaz zawierający głównie metan i dwutlenek węgla.

Najczęściej wykorzystuje się gnojowicę, obornik, kiszonkę kukurydzy, odpady spożywcze, osady ściekowe oraz odpady z przemysłu rolno-spożywczego.

Nie zawsze. Odpowiednia ilość substratu przyspiesza proces, ale nadmiar łatwo fermentujących związków może doprowadzić do zakwaszenia i zahamowania fermentacji.

Bakterie rozkładają związki organiczne etapami, tworząc m.in. kwasy organiczne, wodór, dwutlenek węgla i metan. Bez ich aktywności produkcja biogazu nie zachodzi.

Tłuszcze mają wysoki potencjał energetyczny i mogą zwiększać uzysk metanu. Trzeba jednak uważać na ich nadmiar, ponieważ mogą zaburzyć stabilność procesu.

Najważniejsze są temperatura, pH, obciążenie komory fermentacyjnej, skład substratu oraz ilość i jakość produkowanego biogazu.

Jednostka zewnętrzna odbiera ciepło z powietrza, a wilgoć z powietrza osadza się na zimnym wymienniku. Podczas odszraniania lód i szron topnieją, tworząc wodę kondensacyjną.

Oznacza zdolność odpływu do swobodnego odprowadzania wody z tacy ociekowej. Odpływ nie może być zatkany ani zamarznięty.

Najczęściej są to liście, błoto, kurz, owady, osady oraz lód. W okresie zimowym szczególnie groźne jest zamarzanie wody w przewodzie odpływowym.

Woda może gromadzić się w jednostce zewnętrznej i zamarzać. Może to prowadzić do oblodzenia wentylatora, spadku sprawności, hałasu lub uszkodzenia urządzenia.

Wilgotność powietrza wpływa na ilość kondensatu, ale nie jest typowym parametrem regularnie kontrolowanym przez obsługę pompy ciepła. Ważniejsze jest zapewnienie drożnego odpływu powstałej wody.

Największe ryzyko występuje zimą i jesienią, gdy pojawia się szron, lód, liście i zanieczyszczenia. Wtedy odpływ może łatwo ulec zatkaniu lub zamarznięciu.

Najczęściej po walcowym wirniku z wieloma łopatkami oraz obudowie kierującej strumień wody przez wirnik. Jest to konstrukcja charakterystyczna dla turbin przepływowych.

Ma prostą budowę, jest stosunkowo tania i dobrze pracuje przy zmiennych przepływach wody. Dzięki temu nadaje się do niewielkich obiektów hydroenergetycznych.

Turbina Peltona ma koło z charakterystycznymi czerpakami i pracuje zwykle przy dużych spadach wody. Turbina Banki-Michella ma walcowy wirnik łopatkowy i jest typowa dla małych oraz średnich spadów.

Turbina Francisa jest turbiną reakcyjną z wirnikiem pracującym w spiralnej obudowie i aparatem kierowniczym. Turbina Banki-Michella jest prostszą turbiną przepływową z cylindrycznym wirnikiem.

Woda przechodzi przez wirnik dwukrotnie: najpierw z zewnątrz do środka, a następnie ze środka na zewnątrz. Dzięki temu energia strumienia jest przekazywana łopatkom wirnika.

Najważniejsze są spad wody, natężenie przepływu, wymagana moc, sprawność oraz warunki pracy obiektu. Różne typy turbin są przeznaczone do różnych zakresów spadu i przepływu.