Pytania pomocnicze - ELM.01

PE oznacza przewód ochronny, czyli połączenie z uziemieniem ochronnym. Służy do ochrony przeciwporażeniowej.

Przewód ochronny PE ma izolację w kolorze żółto-zielonym. Jest to kolor zarezerwowany dla funkcji ochronnej.

PE jest przewodem ochronnym i nie przewodzi prądu roboczego w normalnych warunkach. N jest przewodem neutralnym i stanowi część obwodu zasilania.

Kolor żółto-zielony jest zarezerwowany dla przewodu ochronnego PE. Użycie go jako fazowego mogłoby spowodować niebezpieczną pomyłkę podczas montażu lub naprawy.

Przewód PE podłącza się do zacisków ochronnych zasilaczy, sterowników, przemienników, metalowych obudów i szyn ochronnych w szafie sterowniczej.

Nie. Przewodu ochronnego PE nie wolno rozłączać bezpiecznikiem ani wyłącznikiem, ponieważ musi stale zapewniać ochronę przeciwporażeniową.

A oznacza aluminiową żyłę, D żyłę jednodrutową, Y izolację z polwinitu, a w przewód na wysokie napięcie. Całość wskazuje przewód aluminiowy jednodrutowy w izolacji PVC do zastosowań wysokonapięciowych.

Litera A oznacza, że żyła przewodu jest wykonana z aluminium. Brak oznaczenia materiału żyły zwykle wskazuje na miedź.

Litera D oznacza żyłę jednodrutową, czyli wykonaną z jednego drutu okrągłego. Różni się ona od linki wielodrutowej oznaczanej literą L.

Litera Y oznacza polwinit, czyli tworzywo PVC stosowane jako materiał izolacji lub powłoki przewodu.

Litera w oznacza przewód przeznaczony na wysokie napięcie. Jest to dodatkowa informacja o zastosowaniu przewodu.

W oznaczeniu ALY-t litera L oznacza żyłę wielodrutową, a t przewód wtynkowy. Nie spełnia więc warunku żyły jednodrutowej ani przeznaczenia na wysokie napięcie.

Żyła jednodrutowa składa się z jednego drutu i jest sztywniejsza. Żyła wielodrutowa składa się z wielu cienkich drucików, dzięki czemu jest bardziej elastyczna.

Liczba 15 oznacza liczbę żył, litera G oznacza obecność żyły ochronnej, a 0,75 oznacza przekrój nominalny jednej żyły w mm². Jest to więc przewód 15-żyłowy z żyłą ochronną o przekroju 0,75 mm².

Litera G informuje, że przewód zawiera żyłę ochronną PE, zwykle w izolacji żółto-zielonej. Liczba żył podana przed literą obejmuje także tę żyłę ochronną.

Litera X oznacza, że przewód nie zawiera żyły ochronnej. Przykład: 15X0,75 to przewód 15-żyłowy bez żyły ochronnej o przekroju 0,75 mm².

Tak. W oznaczeniu z literą G liczba żył obejmuje wszystkie żyły przewodu, w tym żyłę ochronną PE.

Wartość 0,75 oznacza przekrój nominalny pojedynczej żyły przewodu wyrażony w milimetrach kwadratowych, czyli 0,75 mm².

Przewody wielożyłowe umożliwiają prowadzenie wielu sygnałów sterowniczych lub zasilających w jednym kablu. Ułatwia to montaż, porządkowanie instalacji i identyfikację połączeń.

Żyła ochronna PE służy do ochrony przeciwporażeniowej. Łączy dostępne części przewodzące urządzenia z układem ochronnym instalacji.

Piny zasilające są zwykle oznaczone jako „+” i „−” lub L+ i M/0 V. Piny sygnałowe mają oznaczenia typu NO, NC, OUT lub podany typ wyjścia.

Piny 1 i 3 służą najczęściej do zasilania czujnika: pin 1 to plus zasilania, a pin 3 to minus lub 0 V. Nie są to wyjścia informujące o stanie czujnika.

NO oznacza wyjście normalnie otwarte. W stanie spoczynku nie przewodzi sygnału, a po zadziałaniu czujnika zmienia stan na aktywny.

NC oznacza wyjście normalnie zamknięte. W stanie spoczynku jest aktywne, a po zadziałaniu czujnika zmienia stan na nieaktywne.

Najczęściej brązowy oznacza +24 V, niebieski 0 V, czarny wyjście NO lub OUT, a biały drugie wyjście, często NC.

Można je podłączyć np. do wejść sterownika PLC, modułu wejściowego, przekaźnika pośredniczącego albo innego urządzenia odbierającego sygnał z czujnika.

Najczęściej jest to 9-pinowe złącze D-sub, potocznie DB-9, z pinami oznaczonymi m.in. TxD, RxD, GND, RTS i CTS. Charakterystyczna jest metalowa obudowa w kształcie litery D.

TxD służy do nadawania danych, a RxD do ich odbioru. Przy połączeniu dwóch urządzeń linia TxD jednego urządzenia zwykle łączy się z RxD drugiego.

GND jest masą sygnałową, czyli punktem odniesienia dla napięć transmisji. Bez wspólnej masy komunikacja może być niestabilna lub niemożliwa.

RS-232 to starszy standard transmisji szeregowej używany często w automatyce i urządzeniach przemysłowych. USB jest nowszym, uniwersalnym interfejsem o innym złączu, sposobie komunikacji i zasilaniu urządzeń.

Nazwa DB-9 jest potoczna i powszechnie używana, choć technicznie dla 9 pinów poprawniejsza jest nazwa DE-9. W praktyce oba określenia często odnoszą się do tego samego złącza RS-232.

RS-232 może być używany w sterownikach PLC, panelach HMI, falownikach, regulatorach, miernikach i starszych modułach komunikacyjnych. Często służy do konfiguracji lub diagnostyki urządzeń.

Ma kształt typowego gniazda sieciowego LAN z ośmioma stykami. Na sterownikach często znajduje się przy nim opis LAN, Ethernet lub PROFINET.

Służy do komunikacji sieciowej, np. programowania PLC, połączenia z HMI, diagnostyki oraz wymiany danych z innymi urządzeniami automatyki.

RS-232 to interfejs szeregowy, najczęściej kojarzony ze złączem DE-9 lub DB-9. Na rysunku widoczne jest gniazdo typu sieciowego 8P8C opisane jako LAN.

8P8C to złącze używane najczęściej do Ethernetu, natomiast USB to osobny standard komunikacji i zasilania z innymi typami złączy, np. USB-A, USB-B lub USB-C.

W praktyce nazwa RJ-45 jest potocznie używana dla złączy sieciowych Ethernet. Ściślej jednak 8P8C opisuje fizyczną budowę złącza: 8 pozycji i 8 styków.

Nie. OBD II to złącze diagnostyczne stosowane głównie w samochodach, a nie typowy interfejs komunikacyjny sterowników PLC.

Uwzględnia się przede wszystkim obciążalność prądową, dopuszczalny spadek napięcia, skuteczność ochrony przeciwporażeniowej oraz warunki ułożenia przewodu.

Przewód musi bezpiecznie przewodzić prąd odbiornika bez nadmiernego nagrzewania. Zbyt mały przekrój może doprowadzić do uszkodzenia izolacji lub pożaru.

Sprawdza się, czy napięcie na końcu przewodu, przy zasilanym odbiorniku, nie spadnie poniżej dopuszczalnej wartości. Zbyt duży spadek napięcia może powodować nieprawidłową pracę urządzeń.

Oznacza, że w przypadku zwarcia lub uszkodzenia izolacji zabezpieczenie powinno samoczynnie odłączyć zasilanie w wymaganym czasie. Przekrój i długość przewodu wpływają na impedancję pętli zwarcia.

Niższa cena nie może obniżać bezpieczeństwa instalacji. Przewód musi najpierw spełniać wymagania techniczne, normowe i ochronne.

Przewód ułożony w ścianie, rurze, korycie lub w wiązce ma różne warunki chłodzenia. Gorsze odprowadzanie ciepła może wymagać zastosowania większego przekroju.

Może wystąpić przegrzewanie, zbyt duży spadek napięcia, uszkodzenie izolacji, nieskuteczna ochrona przeciwporażeniowa, a nawet pożar.

Oznacza brak ciągłości elektrycznej między punktami pomiarowymi, czyli przerwę w obwodzie. Miernik nie wykrywa połączenia przewodzącego.

Na schemacie zacisk S1:4 jest bezpośrednio połączony przewodem z wejściem WE2 sterownika PLC. Taki krótki odcinek przewodu powinien mieć rezystancję bliską 0 Ω, np. 0,1 Ω.

Należy śledzić linię połączenia między zaciskami. Jeśli między punktami nie ma elementu rozłączającego ani przerwy na schemacie, powinny mieć ciągłość elektryczną.

Oznacza przewód lub odcinek połączenia między zaciskiem 4 elementu S1 a zaciskiem wejściowym WE2 sterownika PLC.

Przewody miedziane mają małą rezystancję, a odcinki w szafach sterowniczych są zazwyczaj krótkie. Dlatego poprawne połączenie daje wynik bliski zeru.

Są to wejścia cyfrowe sterownika PLC, do których podłącza się sygnały z przycisków, czujników lub przełączników. Sterownik odczytuje z nich stan logiczny sygnału.

Pomiar przewodu sprawdza tylko ciągłość konkretnego odcinka między dwoma zaciskami. Pomiar przez element, np. styk przycisku, zależy dodatkowo od jego położenia i stanu styku.

Komparator służy do porównywania dwóch wartości, np. licznika, rejestru lub stałej. Wynikiem porównania jest sygnał logiczny prawda/fałsz.

Oznacza sprawdzenie, czy wartość na wejściu IN1 jest mniejsza lub równa wartości na wejściu IN2. Warunek jest spełniony także wtedy, gdy obie wartości są równe.

Operator < sprawdza tylko, czy jedna wartość jest mniejsza od drugiej. Operator <= sprawdza, czy jest mniejsza albo równa.

Komparator daje stan logiczny 1, czyli TRUE. Ten sygnał może sterować np. cewką, bitem pamięci lub kolejną funkcją programu.

Typ Int oznacza, że porównywane są liczby całkowite. W sterownikach PLC typ danych musi być zgodny z instrukcją porównania.

Warunek będzie prawdziwy, gdy wartość zapisana w %MW48 wynosi 5 lub mniej. Dla wartości 6 i większych warunek będzie fałszywy.

Język LD rozpoznaje się po układzie przypominającym drabinkę: pionowe szyny zasilające, poziome szczeble, styki oraz cewki wyjściowe.

%I oznacza wejście sterownika PLC, a %Q oznacza wyjście. Przykładowo %I0.0 to wejście cyfrowe, a %Q0.0 to wyjście cyfrowe.

LD przedstawia logikę w postaci styków i cewek, podobnie do schematów przekaźnikowych. FBD używa bloków funkcyjnych połączonych liniami sygnałowymi.

SFC służy do opisu procesów sekwencyjnych, czyli takich, które przebiegają krok po kroku według określonej kolejności.

LD jest czytelny dla elektryków i automatyków, ponieważ przypomina klasyczne schematy przekaźnikowe. Ułatwia analizę prostych układów sterowania.

Wejścia są zwykle przedstawiane jako styki normalnie otwarte lub normalnie zamknięte. Wyjścia są przedstawiane jako cewki.