Pytania pomocnicze - ELM.03

Najpierw trzeba zadbać o bezpieczeństwo i odłączyć poszkodowanego od źródła prądu, np. wyłączając zasilanie. Nie wolno dotykać osoby porażonej gołymi rękami, dopóki pozostaje pod napięciem.

Taka pozycja pomaga utrzymać drożność dróg oddechowych i ogranicza ryzyko zachłyśnięcia. Jest właściwa dla osoby nieprzytomnej, która oddycha samodzielnie.

RKO rozpoczyna się wtedy, gdy poszkodowany jest nieprzytomny i nie oddycha prawidłowo. Jeśli oddycha, nie wykonuje się ucisków klatki piersiowej ani sztucznego oddychania.

Porażenie prądem może spowodować zaburzenia rytmu serca, oparzenia i inne skutki niewidoczne od razu. Osoba nieprzytomna zawsze wymaga pilnej oceny medycznej.

Należy udrożnić drogi oddechowe i przez około 10 sekund obserwować ruchy klatki piersiowej, nasłuchiwać oddechu oraz wyczuwać powietrze na policzku. Brak prawidłowego oddechu oznacza konieczność rozpoczęcia RKO.

Sztuczne oddychanie stosuje się u osoby, która nie oddycha prawidłowo. W treści pytania podano, że poszkodowany jest nieprzytomny, lecz oddycha, więc właściwa jest stabilna pozycja boczna i wezwanie pomocy.

Nie jest to właściwe postępowanie w pierwszej kolejności. Osobę nieprzytomną należy zabezpieczyć, kontrolować jej oddech i wezwać ratownictwo medyczne.

Obliczona wymagana średnica wynosi 65 mm, więc średnica 63 mm jest zbyt mała. Z typoszeregu wybiera się najbliższą większą wartość, czyli 80 mm.

Oznacza to, że siłownik jest jednostronnego działania: ruch roboczy wykonuje pod wpływem sprężonego powietrza, a powrót następuje dzięki sprężynie.

Siła siłownika jest wprost proporcjonalna do ciśnienia i powierzchni tłoka. Im większe ciśnienie lub większa średnica tłoka, tym większa siła.

Sprawność uwzględnia straty, np. tarcie uszczelnień i opory ruchu. Rzeczywista siła siłownika jest mniejsza od siły teoretycznej.

Oznaczają, że rzeczywiste ciśnienie może chwilowo spaść poniżej wartości nominalnej. Siłownik musi działać poprawnie także przy takim spadku ciśnienia.

Siłownik musi zapewniać wymaganą siłę przez cały zakres ruchu, a nie tylko na początku lub końcu skoku. Jest to szczególnie istotne przy podnoszeniu masy.

Jednostka N/m² to paskal. Ponieważ 1 bar = 10⁵ Pa, ciśnienie 6·10⁵ Pa odpowiada 6 barom.

Ma wewnętrzne gniazdo w kształcie sześciokąta. Do takiego gniazda pasuje klucz o sześciokątnym przekroju.

Klucz imbusowy ma przekrój sześciokątny, a TORX ma kształt sześcioramiennej gwiazdy. Nie należy ich stosować zamiennie.

Może to spowodować uszkodzenie gniazda śruby lub samego narzędzia. W efekcie śrubę trudno będzie później odkręcić.

Klucz nasadowy służy głównie do śrub i nakrętek z zewnętrznym łbem, najczęściej sześciokątnym. Nie jest typowym narzędziem do śrub z wewnętrznym gniazdem imbusowym.

Stosuje się je tam, gdzie potrzebne jest pewne przeniesienie momentu dokręcania i estetyczny lub kompaktowy łeb śruby. Są częste w maszynach, urządzeniach i konstrukcjach mechatronicznych.

Światłowód przesyła dane światłem, a nie sygnałem elektrycznym, dlatego zakłócenia elektromagnetyczne nie indukują w nim napięć zakłócających. Kabel UTP jest przewodem miedzianym i może być podatny na EMI.

Źródłami zakłóceń mogą być falowniki, silniki elektryczne, styczniki, przekaźniki, transformatory, spawarki oraz przewody zasilające dużej mocy.

Oznacza zdolność do poprawnego przesyłania danych mimo obecności pól elektromagnetycznych. Im większa odporność, tym mniejsze ryzyko błędów transmisji i przerw w komunikacji.

Sygnał radiowy może być tłumiony, odbijany i zakłócany przez konstrukcje metalowe oraz urządzenia elektryczne. W przemyśle może to powodować niestabilną komunikację.

W światłowodzie informacja jest przesyłana impulsami świetlnymi, a w kablu miedzianym sygnałem elektrycznym. Dlatego światłowód zapewnia separację galwaniczną i większą odporność na zakłócenia.

Separacja galwaniczna oznacza brak bezpośredniego połączenia elektrycznego między urządzeniami. Chroni to system przed przepięciami, różnicami potencjałów i zakłóceniami przenoszonymi przewodami.

Służy do regulacji natężenia przepływu medium w jednym kierunku, a więc do zmiany prędkości ruchu siłownika. W przeciwnym kierunku przepływ odbywa się swobodnie przez zawór zwrotny.

Odkręcanie pokrętła zwiększa przekrój przepływu i zmniejsza dławienie. W rezultacie medium przepływa szybciej, a ruch siłownika w regulowanym kierunku przyspiesza.

Ponieważ zawiera dławik regulowany oraz zawór zwrotny. W jednym kierunku przepływ jest ograniczany przez dławik, a w drugim omija dławik przez zawór zwrotny.

Zależy to od miejsca montażu zaworu oraz kierunku jego włączenia w przewodzie hydraulicznym. Trzeba analizować schemat przepływu oleju podczas danego ruchu siłownika.

Nie. Skok siłownika wynika z jego konstrukcji mechanicznej, czyli maksymalnego przesunięcia tłoka. Zawór dławiąco-zwrotny wpływa na prędkość ruchu, a nie na długość skoku.

Im większe natężenie przepływu cieczy dopływającej lub odpływającej z komory siłownika, tym większa prędkość ruchu tłoka. Ograniczenie przepływu powoduje spowolnienie ruchu.

Nie jest to jego podstawowa funkcja. Do stabilizacji lub ograniczania ciśnienia stosuje się inne zawory, np. zawory przelewowe lub redukcyjne.

Suwmiarka służy do pomiarów zewnętrznych, wewnętrznych, głębokości oraz uskoków. Jest przyrządem uniwersalnym do typowych pomiarów warsztatowych.

Suwmiarka jest bardziej uniwersalna, ale zwykle mniej dokładna. Mikrometr zewnętrzny służy głównie do dokładnego pomiaru wymiarów zewnętrznych.

Średnicówkę mikrometryczną stosuje się do dokładnego pomiaru średnic wewnętrznych, np. otworów cylindrycznych. Nie jest to przyrząd uniwersalny jak suwmiarka.

Liniał krawędziowy służy do sprawdzania prostoliniowości i płaskości powierzchni. Nie umożliwia dokładnego pomiaru średnicy elementu.

Zapis ϕ40 oznacza średnicę równą 40 mm. Symbol ϕ informuje, że wymiar dotyczy elementu kołowego lub cylindrycznego.

Należy oczyścić powierzchnie pomiarowe, ustawić suwmiarkę prostopadle do mierzonego wymiaru i nie dociskać szczęk z nadmierną siłą.

Resztki starej cyny mogą blokować otwory i utrudniać prawidłowe osadzenie elementu. Oczyszczenie otworów poprawia jakość połączenia lutowanego.

Pobielenie to pokrycie końcówek cienką warstwą cyny. Ułatwia ono późniejsze lutowanie i poprawia zwilżanie powierzchni lutem.

Dioda przewodzi prąd głównie w jednym kierunku. Wlutowanie jej odwrotnie może spowodować nieprawidłową pracę zasilacza lub uszkodzenie układu.

Katoda jest zwykle oznaczona paskiem na obudowie diody. Przy montażu należy porównać to oznaczenie z nadrukiem na płytce PCB lub schematem.

Najczęściej używa się lutownicy, odsysacza cyny lub plecionki miedzianej. Pomocne mogą być także pęseta, szczypce i topnik.

Po wycięciu pozostają końcówki w otworach płytki, które trzeba usunąć. Prawidłowa naprawa wymaga oczyszczenia pól lutowniczych i przygotowania nowego elementu.

Lut powinien być błyszczący, gładki i dobrze obejmować końcówkę oraz pole lutownicze. Nie powinno być zwarć, zimnych lutów ani oderwanych pól.

Najczęściej ma trzy tory prądowe dla zasilania trójfazowego oraz oznaczenia zacisków 1/L1, 3/L2, 5/L3 i 2/T1, 4/T2, 6/T3. W symbolu mogą być widoczne elementy zabezpieczenia przeciążeniowego i zwarciowego.

Służy do załączania i wyłączania silnika oraz do ochrony przed przeciążeniem i zwarciem. Jest stosowany głównie w obwodach zasilania silników elektrycznych.

Stycznik służy przede wszystkim do zdalnego i częstego łączenia obwodu. Wyłącznik silnikowy jest aparatem zabezpieczającym silnik przed przeciążeniem i zwarciem.

L1, L2, L3 oznaczają wejście zasilania trójfazowego. T1, T2, T3 oznaczają wyjście z aparatu do odbiornika, najczęściej silnika.

Ponieważ najczęściej zabezpiecza silnik trójfazowy, zasilany z trzech faz. Każda faza przechodzi przez osobny tor wyłącznika.

Nastawę dobiera się do prądu znamionowego silnika podanego na tabliczce znamionowej. Zbyt mała nastawa będzie powodować niepotrzebne wyłączenia, a zbyt duża pogorszy ochronę silnika.

Należy sprawdzić, do której komory siłownika doprowadzone jest ciśnienie. Ciśnienie podane na komorę bez tłoczyska powoduje wysuw, a na komorę od strony tłoczyska zwykle powoduje wsuw.

P oznacza zasilanie ciśnieniem, T powrót lub spust medium, a A i B są wyjściami roboczymi prowadzącymi do odbiornika, np. siłownika.

Jeżeli komory obu siłowników są połączone z tymi samymi przewodami roboczymi zaworu, zmiana położenia zaworu powoduje jednoczesną zmianę zasilania obu siłowników.

Sprężyna ustawia zawór w położeniu spoczynkowym po zaniku sygnału sterującego. Dzięki temu zawór samoczynnie wraca do pierwotnego stanu.

Przycisk oznacza ręczne sterowanie zaworem. Po jego wciśnięciu zawór zmienia położenie i przełącza drogi przepływu medium.

Należy odczytać aktywne pole symbolu zaworu i sprawdzić, które przyłącza są w nim połączone strzałkami lub liniami. To wskazuje rzeczywisty kierunek przepływu medium.

Należy dodać wagi bitów, przy których występuje 1: 128 + 64 + 32 + 4 + 2 + 1. Wynik to 231.

Od lewej strony są to: 128, 64, 32, 16, 8, 4, 2, 1. Są to kolejne potęgi liczby 2.

Największa wartość to 255, ponieważ 11111111₂ = 128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 + 2 + 1.

Indeks dolny 2 oznacza, że liczba jest zapisana w systemie binarnym, czyli dwójkowym.

Przetwornik A/C zamienia wielkość analogową, np. napięcie, na kod cyfrowy możliwy do przetwarzania przez sterownik, mikrokontroler lub komputer.

Może przedstawić 2⁸, czyli 256 różnych wartości: od 0 do 255.