Pytania pomocnicze - GIW.06
Wykonywanie prac geologicznych - pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Łącznie: 777. Strona 13 z 13.
Dlaczego lepidodendron i kalamit kojarzy się z karbonem?
Były to typowe rośliny okresu karbońskiego. Lepidodendron należał do drzewiastych widłaków, a kalamit do drzewiastych skrzypów.
Jakie środowisko sprzyjało rozwojowi flory karbońskiej?
Najlepsze warunki panowały na terenach wilgotnych, bagiennych i deltowych. Takie środowiska sprzyjały gromadzeniu szczątków roślinnych.
Jaki związek ma flora karbońska z powstawaniem węgla kamiennego?
Obumarłe szczątki bujnej roślinności gromadziły się w bagnach i ulegały uwęgleniu. W ten sposób powstawały pokłady węgla kamiennego.
Czym był Lepidodendron?
Lepidodendron był drzewiastym widłakiem występującym licznie w karbonie. Osiągał duże rozmiary i należał do ważnych składników lasów karbońskich.
Czym były kalamity?
Kalamity były kopalnymi, drzewiastymi skrzypami. Występowały głównie w środowiskach wilgotnych i są charakterystyczne dla karbonu.
Dlaczego odpowiedź jurajska jest w tym pytaniu błędna?
Jura kojarzy się przede wszystkim z inną florą i fauną, m.in. z rozwojem nagonasiennych oraz amonitami w morzach. Lepidodendrony i kalamity są typowe dla karbonu, nie jury.
Jak odróżnić florę karbońską od sylurskiej?
W sylurze rośliny lądowe były jeszcze bardzo prymitywne i niewielkie. W karbonie istniały już rozległe lasy z drzewiastymi widłakami, skrzypami i paprociami.
Czym są mikroskamieniałości?
Mikroskamieniałości to bardzo drobne szczątki organizmów kopalnych, zwykle wymagające obserwacji pod mikroskopem. Przykładami są otwornice, radiolarie, małżoraczki i konodonty.
Jaka jest minimalna masa próbki skalnej do badań mikroskamieniałości?
Minimalna masa takiej próbki powinna wynosić co najmniej 0,5 kg. Jest to wartość najważniejsza dla tego pytania egzaminacyjnego.
Dlaczego próbka do badań mikroskamieniałości nie powinna być zbyt mała?
Mikroskamieniałości mogą być rozmieszczone w skale nierównomiernie. Zbyt mała próbka może nie zawierać wystarczającej liczby okazów do wiarygodnej analizy.
Jak należy zabezpieczyć próbkę skalną pobraną do badań mikropaleontologicznych?
Próbkę należy zapakować osobno, opisać numerem i miejscem pobrania oraz chronić przed zanieczyszczeniem innym materiałem skalnym.
Do czego wykorzystuje się badania mikroskamieniałości w geologii?
Służą głównie do określania wieku skał, korelacji warstw oraz rozpoznawania dawnych środowisk sedymentacyjnych.
Jakie skały najczęściej bada się pod kątem mikroskamieniałości?
Najczęściej bada się skały osadowe, zwłaszcza wapienie, margle, iły, mułowce i skały krzemionkowe. To w nich najczęściej zachowują się szczątki drobnych organizmów.