Pytania pomocnicze - HAN.01

Polega na utrzymaniu wymaganej temperatury produktu na wszystkich etapach obrotu: podczas transportu, magazynowania, ekspozycji i sprzedaży.

Temperatura decyduje o bezpieczeństwie i trwałości żywności. Jej przekroczenie może spowodować rozwój drobnoustrojów i pogorszenie jakości towaru.

Są to głównie towary łatwo psujące się, np. mięso, ryby, nabiał, mrożonki, lody oraz produkty garmażeryjne.

Należy sprawdzić temperaturę produktu lub środka transportu, stan opakowań, datę trwałości oraz czy towar nie nosi śladów rozmrożenia.

Przerwanie łańcucha chłodniczego może prowadzić do zepsucia produktu, utraty wartości handlowej, zagrożenia zdrowia konsumenta i konieczności wycofania towaru ze sprzedaży.

Nie. Wielkość magazynu może mieć znaczenie organizacyjne, ale istotą łańcucha chłodniczego jest utrzymanie odpowiedniej temperatury.

Produkty chłodzone przechowuje się zwykle w temperaturze powyżej 0°C, ale niskiej, natomiast mrożone w temperaturze poniżej 0°C, najczęściej około -18°C lub niższej.

Klient ostrożny dokładnie analizuje ofertę, zadaje dużo pytań i potrzebuje szczegółowych informacji przed podjęciem decyzji. Nie lubi presji ze strony sprzedawcy.

Powinien udzielać konkretnych, rzetelnych informacji, pokazywać parametry i dokumenty oraz dać klientowi czas do namysłu. Ważne jest spokojne tempo rozmowy.

Klient ostrożny potrzebuje wielu danych i dłużej podejmuje decyzję. Klient zdecydowany zwykle wie, czego chce, i szybciej finalizuje zakup.

Presja może wzbudzić nieufność i zniechęcić go do zakupu. Taki klient potrzebuje poczucia bezpieczeństwa i pewności wyboru.

Najlepiej działają argumenty oparte na faktach: dane techniczne, porównania, certyfikaty, gwarancja, opinie użytkowników i warunki zakupu.

Klient dominujący jest stanowczy, pewny siebie i często przejmuje kontrolę nad rozmową. Oczekuje konkretów oraz szybkiej obsługi.

Cenę należy pomnożyć przez 50%, czyli przez 0,5. Przykład: 90 zł × 0,5 = 45 zł.

Najpierw oblicza się cenę produktu promocyjnego po rabacie, a następnie dodaje ceny pozostałych produktów bez obniżki.

Warunek promocji mówi: „przy zakupie dwóch par spodni — druga para za 50% ceny”, więc pierwsza para jest płatna w pełnej cenie, a obniżka obejmuje tylko drugą parę.

Pierwsze spodnie kosztują 90 zł, drugie po rabacie 45 zł, a bluza 150 zł. Razem: 90 zł + 45 zł + 150 zł = 285 zł.

Obniżka procentowa zmniejsza cenę o określony procent, np. 50%. Obniżka kwotowa zmniejsza cenę o konkretną sumę, np. o 20 zł.

Trzeba dokładnie ustalić, który produkt jest objęty promocją i czy rabat dotyczy wszystkich sztuk, czy tylko jednej z nich. W tym przypadku obniżka dotyczy wyłącznie drugiej pary spodni.

Kwotę VAT oblicza się jako różnicę między ceną brutto a ceną netto. W tym przykładzie: 5,40 zł - 5,00 zł = 0,40 zł.

Stawkę VAT oblicza się według wzoru: kwota VAT / cena netto × 100%. Tutaj: 0,40 zł / 5,00 zł × 100% = 8%.

Cena netto to cena bez podatku VAT. Cena brutto to cena zawierająca VAT, czyli kwota płacona przez klienta.

Ponieważ VAT nalicza się od wartości netto towaru lub usługi. Dlatego podstawą procentowego obliczenia podatku jest cena netto.

Można pomnożyć cenę netto przez stawkę VAT i dodać wynik do ceny netto. Dla 8%: 5,00 zł × 8% = 0,40 zł, a 5,00 zł + 0,40 zł = 5,40 zł.

Najczęściej występują stawki 23%, 8%, 5% oraz 0%. W zadaniach należy jednak zawsze liczyć stawkę z podanych cen, a nie zgadywać jej na podstawie rodzaju towaru.

Sprzedawca pokazuje konkretny towar i opisuje jego cechy, np. kolor, rozmiar, materiał, funkcje lub wygląd. Nie pyta już o potrzeby, tylko przedstawia produkt.

Identyfikacja potrzeb polega na zadawaniu pytań klientowi, aby ustalić, czego szuka. Prezentacja produktu polega na pokazaniu towaru dopasowanego do tych potrzeb.

Sprzedawca przedstawia konkretną koszulę i opisuje jej cechy. Nie pyta klienta o oczekiwania ani nie odpowiada na zastrzeżenia.

Najczęściej po powitaniu klienta i rozpoznaniu jego potrzeb. Sprzedawca wybiera wtedy odpowiedni towar i pokazuje go klientowi.

Warto wskazać cechy produktu ważne dla klienta, np. materiał, rozmiar, kolor, zastosowanie, jakość, funkcje i sposób użytkowania.

To etap, w którym sprzedawca odpowiada na obawy lub pytania klienta, np. dotyczące ceny, jakości, gwarancji albo trwałości produktu.

Sprzedawca ma 14 dni na ustosunkowanie się do reklamacji i żądania klienta.

Nie liczy się dnia złożenia reklamacji. Pierwszym dniem jest 16.05.2016 r., więc czternasty dzień przypada 29.05.2016 r.

Brak odpowiedzi w terminie oznacza, że sprzedawca uznał żądanie klienta za zasadne.

Sprzedawca powinien odnieść się zarówno do samego zgłoszenia reklamacyjnego, jak i do konkretnego żądania klienta.

Klient może żądać m.in. naprawy towaru, wymiany, obniżenia ceny albo odstąpienia od umowy, zależnie od sytuacji.

Najbezpieczniej udzielić odpowiedzi w formie pisemnej lub innej trwałej, aby można było udowodnić zachowanie terminu.

UOKiK to centralny organ administracji rządowej chroniący konkurencję oraz zbiorowe interesy konsumentów. Nie jest instytucją od rozpatrywania pojedynczych reklamacji klientów.

To interesy większej grupy konsumentów, a nie jednej konkretnej osoby. Przykładem jest stosowanie nieuczciwego regulaminu przez sklep internetowy wobec wszystkich klientów.

Opis wskazuje na centralny organ stojący na straży praw konsumentów i konkurencji. Dodatkowo podkreślono, że organ nie zajmuje się sprawami indywidualnymi, lecz naruszeniami zbiorowymi.

Do rzecznika konsumentów warto zgłosić się w indywidualnym sporze ze sprzedawcą, np. przy problemach z reklamacją. Rzecznik udziela porad i może pomóc w kontakcie z przedsiębiorcą.

UOKiK prowadzi działania dotyczące konkurencji i zbiorowych interesów konsumentów. Inspekcja Handlowa kontroluje m.in. jakość produktów, prawidłowość oznakowania i legalność działań handlowych.

Zasadniczo nie. Reklamację należy złożyć do sprzedawcy, a w razie sporu można skorzystać z pomocy rzecznika konsumentów lub dochodzić roszczeń przed sądem.

Do UOKiK mogą trafić sprawy dotyczące np. zmów cenowych, nadużywania pozycji rynkowej, nieuczciwych regulaminów lub reklam wprowadzających wielu konsumentów w błąd.

Porównania dokonuje się podczas przyjmowania dostawy, zanim towar zostanie ostatecznie przyjęty do magazynu lub sprzedaży. Pozwala to szybko wykryć braki, nadwyżki albo pomyłki asortymentowe.

Najczęściej są to faktura VAT, dokument WZ, zamówienie, specyfikacja dostawy lub awizo. Na ich podstawie sprawdza się ilość, rodzaj i wartość dostarczonych towarów.

Protokół różnic dotyczy niezgodności ilości lub rodzaju towaru z dokumentami. Protokół uszkodzeń sporządza się wtedy, gdy towar dotarł w złym stanie, np. jest zniszczony lub uszkodzony.

Stanowi dowód, że dostawa nie była zgodna z dokumentacją. Ułatwia wyjaśnienie sprawy z dostawcą i prawidłowe rozliczenie towaru.

Powinny się w nim znaleźć dane dostawcy i odbiorcy, numer dokumentu dostawy, nazwa towaru, ilość z dokumentu, ilość faktycznie otrzymana oraz opis różnicy.

Różnica ilościowa występuje wtedy, gdy liczba dostarczonych sztuk, kilogramów lub opakowań nie zgadza się z dokumentacją. Może to być niedobór albo nadwyżka.

Różnica asortymentowa występuje wtedy, gdy dostarczono inny towar niż zamówiony lub wskazany w dokumentach. Przykładem jest dostawa innego modelu, koloru albo rodzaju produktu.

Należy pomnożyć cenę zakupu przez podany procent. W tym zadaniu: 600,00 zł × 40% = 240,00 zł.

Zysk określono jako 40% ceny zakupu netto, więc podstawą obliczeń jest kwota netto 600,00 zł. VAT jest tu informacją dodatkową i nie wpływa na wartość zysku.

Cena zakupu netto nie zawiera podatku VAT. Cena brutto zawiera VAT, czyli jest kwotą do zapłaty razem z podatkiem.

Do ceny zakupu netto należy dodać zysk. W tym przypadku: 600,00 zł + 240,00 zł = 840,00 zł netto.

Częstym błędem jest liczenie 40% od ceny brutto zamiast od ceny netto albo doliczanie VAT do zysku, mimo że polecenie tego nie wymaga.

W uproszczonych zadaniach egzaminacyjnych zysk liczony jako procent ceny zakupu często odpowiada kwocie marży handlowej. Jest to nadwyżka ceny sprzedaży nad ceną zakupu.