Pytania pomocnicze - INF.03

Metoda `Math.pow()` służy do obliczania potęgi liczby. Przykład: `Math.pow(2, 3)` zwraca `8`.

`Math.pow()` przyjmuje dwa argumenty: podstawę potęgi i wykładnik. Zapis `Math.pow(a, b)` oznacza `a` podniesione do potęgi `b`.

`Math.pow()` oblicza dowolną potęgę liczby, np. `2^3`. `Math.sqrt()` oblicza pierwiastek kwadratowy, np. `Math.sqrt(9)` zwraca `3`.

`Math.pow()` podnosi liczbę do potęgi. `Math.abs()` zwraca wartość bezwzględną, czyli liczbę bez znaku minus.

Można użyć operatora potęgowania `**`. Przykład: `Math.pow(2, 3)` daje ten sam wynik co `2 ** 3`.

Wynikiem będzie `1`, ponieważ każda liczba różna od zera podniesiona do potęgi zerowej daje `1`.

FPS oznacza liczbę klatek wyświetlanych w ciągu jednej sekundy. Im większa wartość FPS, tym płynniejszy może być ruch.

Przy około 24 klatkach na sekundę ludzkie oko zwykle odbiera szybko zmieniające się obrazy jako ciągły ruch. Dlatego 24 fps stało się standardem kinowym.

Film 60 fps zawiera dwa razy więcej klatek na sekundę niż 30 fps, więc może wyglądać płynniej, szczególnie przy szybkim ruchu. Wymaga jednak większej przepustowości lub większego pliku.

Nie zawsze. FPS wpływa głównie na płynność ruchu, ale jakość zależy też od rozdzielczości, kompresji, bitrate, ostrości i kolorów.

Ruch może wyglądać skokowo i nienaturalnie. Widz zauważa wtedy przerwy między kolejnymi zmianami obrazu.

Należy zapamiętać zakres 24-30 fps. Jest to typowy przedział zapewniający gładką zmianę obrazu w filmie.

Należy użyć dwóch porównań połączonych operatorem `&&`: `a > 0 && a < 100`. Przedział otwarty nie obejmuje wartości granicznych.

`&&` wymaga, aby wszystkie warunki były prawdziwe. `||` wymaga, aby prawdziwy był przynajmniej jeden z warunków.

Ponieważ wszystkie trzy warunki muszą być spełnione jednocześnie: `a > 0`, `a < 100` oraz `b > 0`.

Nie. Operator `||` oznacza „lub”, więc warunek byłby prawdziwy dla wielu liczb spoza przedziału, np. dla `a = -5` albo `a = 150`.

Oznacza sprawdzenie, czy wartość zmiennej `b` jest większa od zera. Wynikiem tego porównania jest `true` albo `false`.

Nie zawsze, ale mogą poprawić czytelność. Zapis `if ((a > 0 && a < 100) && b > 0)` jest równoważny `if (a > 0 && a < 100 && b > 0)`.

Przedział `(0, 100)` nie obejmuje wartości `0` i `100`, więc używa się `>` oraz `<`. Przedział `[0, 100]` obejmuje granice, więc używa się `>=` oraz `<=`.

Polecenie `GRANT` służy do nadawania użytkownikom określonych uprawnień do baz danych, tabel lub innych obiektów bazy danych.

`SELECT` pozwala użytkownikowi odczytywać i przeglądać dane zapisane w tabeli.

`INSERT` pozwala użytkownikowi dodawać nowe rekordy do tabeli.

Nie. Do usuwania danych potrzebne jest uprawnienie `DELETE`, którego w tym poleceniu nie nadano.

Nie. Do zmiany struktury tabeli potrzebne jest uprawnienie `ALTER`.

Określa obiekt, którego dotyczą uprawnienia: tabelę `mojaTabela` znajdującą się w bazie danych `baza1`.

Oznacza użytkownika `Jacek`, który może korzystać z nadanych uprawnień podczas połączenia z hosta `localhost`.

`outline` rysuje obrys elementu na zewnątrz jego obramowania. Nie wpływa na rozmiar elementu ani na rozmieszczenie innych elementów.

`border` jest obramowaniem elementu i wpływa na jego wymiary w modelu pudełkowym. `outline` jest rysowany poza obramowaniem i nie zajmuje miejsca w układzie strony.

Można użyć zapisu `outline: 10px solid red;`. Określa on grubość, styl i kolor obrysu.

`padding` określa odstęp wewnętrzny, czyli przestrzeń między treścią elementu a jego obramowaniem. Nie tworzy koloru poza ramką.

`border` tworzy obramowanie elementu, np. czarną ramkę wokół paragrafu. Nie jest to dodatkowy obrys poza ramką.

Nie. `background` ustawia tło elementu, zwykle w obszarze treści i odstępu wewnętrznego, ale nie tworzy zewnętrznego obrysu poza obramowaniem.

`outline-offset` określa odległość między obramowaniem elementu a jego obrysem. Pozwala odsunąć `outline` od `border`.

Desaturacja polega na zmniejszeniu nasycenia barw aż do uzyskania obrazu w odcieniach szarości. Kolory tracą intensywność, ale jasność pikseli może zostać zachowana.

Desaturacja usuwa lub zmniejsza kolor, zamieniając obraz na bardziej szary. Rozjaśnianie zwiększa jasność obrazu, ale nie musi usuwać kolorów.

Desaturacja zmniejsza intensywność kolorów, a zwiększanie nasycenia powoduje, że barwy stają się bardziej jaskrawe i wyraziste.

Desaturację stosuje się m.in. do tworzenia zdjęć czarno-białych, efektów artystycznych, przygotowania tła lub skupienia uwagi na wybranym kolorowym elemencie.

Najczęściej pełna desaturacja daje obraz w odcieniach szarości. Częściowa desaturacja tylko osłabia kolory, ale nie usuwa ich całkowicie.

Oznacza dodanie liczby `10` do aktualnej wartości zmiennej `x`. Jest to skrócony zapis instrukcji `x = x + 10`.

Wartość `x` będzie równa `10`, ponieważ do początkowej wartości `0` dodano `10`.

Operator `x++` zwiększa wartość zmiennej `x` o `1`. Na przykład z `0` robi `1`.

Po `x = 0` instrukcja `x++` zwiększa wartość do `1`, a potem `x = x + 9` daje `10`. Wynik końcowy jest więc taki sam.

Ponieważ druga instrukcja nadpisuje wartość `10` wartością `0`. Końcowa wartość `x` wynosi więc `0`, a nie `10`.

Operator `+` tylko oblicza sumę, natomiast `+=` dodatkowo zapisuje wynik w tej samej zmiennej. Zapis `x += 5` zmienia wartość `x`.

Typ BLOB służy do przechowywania dużych danych binarnych, czyli danych niebędących zwykłym tekstem. Mogą to być np. obrazy, pliki PDF, nagrania audio lub inne pliki.

Dane tekstowe składają się ze znaków możliwych do odczytania jako tekst, np. imię lub opis. Dane binarne są zapisem bajtów i mogą reprezentować np. grafikę, film albo plik programu.

Plik graficzny jest zapisany jako ciąg bajtów, a więc jako dane binarne. BLOB pozwala zapisać taki plik bezpośrednio w tabeli bazy danych.

Nie. Do wartości logicznych używa się typów takich jak BOOLEAN, BOOL lub odpowiedników liczbowych zależnych od systemu bazy danych.

Do długich tekstów stosuje się typy tekstowe, np. TEXT, MEDIUMTEXT lub LONGTEXT w MySQL. BLOB jest przeznaczony na dane binarne, a nie na zwykłe łańcuchy znaków.

Nie zawsze. Często pliki zapisuje się w systemie plików lub chmurze, a w bazie przechowuje tylko ścieżkę lub adres URL. BLOB bywa użyteczny, gdy plik ma być ściśle powiązany z rekordem i objęty mechanizmami bazy danych.

<strong> oznacza tekst o dużej ważności semantycznej, a przeglądarki zwykle wyświetlają go pogrubieniem. <b> służy głównie do wizualnego pogrubienia tekstu bez nadawania mu szczególnego znaczenia.

<em> oznacza tekst zaakcentowany, czyli wyróżniony znaczeniowo. <i> zwykle służy do kursywy lub tekstu odróżnionego stylistycznie, np. nazwy obcej, bez tak silnego znaczenia semantycznego.

<strong> jest domyślnie wyświetlany jako tekst pogrubiony, podobnie jak <b>. <em> jest domyślnie wyświetlany kursywą, podobnie jak <i>.

Znaczniki semantyczne opisują znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Pomaga to czytnikom ekranu, wyszukiwarkom oraz poprawia dostępność i strukturę dokumentu.

Tak. Domyślne pogrubienie lub kursywę można nadpisać regułami CSS, np. właściwościami font-weight i font-style.

Jeśli wyróżnienie ma znaczenie dla treści, lepiej użyć <strong> lub <em>. Jeśli chodzi wyłącznie o wygląd, można użyć CSS albo znaczników takich jak <b> i <i>.

Znak `%` oznacza dowolny ciąg znaków, również pusty. Na przykład `LIKE 'A%'` znajdzie teksty zaczynające się od litery `A`.

Znak `_` oznacza dokładnie jeden dowolny znak. Na przykład `LIKE '_r%'` wymaga, aby drugi znak tekstu był literą `r`.

Pierwszy znak może być dowolny, drugi musi być literą `r`, a dalej może wystąpić dowolna liczba znaków. Pasują więc teksty, które mają `r` na drugiej pozycji.

Nie. W imieniu `Rafał` druga litera to `a`, a wzorzec wymaga litery `r` na drugiej pozycji.

To zależy od systemu bazy danych i ustawionej kolacji. W MySQL przy wielu domyślnych kolacjach porównanie może być niewrażliwe na wielkość liter.

`LIKE 'r%'` szuka tekstów zaczynających się od `r`. `LIKE '_r%'` szuka tekstów, w których `r` jest drugim znakiem.

Klauzula `WHERE` filtruje rekordy zwracane przez zapytanie. Dzięki niej można wybrać tylko te wiersze, które spełniają określony warunek.