Pytania pomocnicze - INF.03

Integer to typ danych służący do przechowywania liczb całkowitych, czyli bez części ułamkowej, np. 0, 15 lub -8.

Integer przechowuje liczby całkowite, np. 10. Float przechowuje liczby rzeczywiste z częścią dziesiętną, np. 10.5.

Nie. Wartość 3.14 ma część ułamkową, więc jest liczbą rzeczywistą, zwykle typu float lub double.

Można jej użyć np. do przechowywania identyfikatora użytkownika, liczby produktów w koszyku, wieku lub numeru strony.

Integer przechowuje liczbę całkowitą, a boolean przechowuje jedną z dwóch wartości logicznych: prawda lub fałsz.

Integer oznacza liczbę całkowitą, np. 5, natomiast char oznacza pojedynczy znak, np. 'A'.

CSS opisuje wygląd strony i jest interpretowany przez przeglądarkę. Języki serwerowe, np. PHP lub ASP, wykonują kod na serwerze i mogą generować dynamiczną treść.

CSS nie wykonuje instrukcji programistycznych na serwerze, nie obsługuje logiki aplikacji ani komunikacji z bazą danych. Służy do stylowania dokumentów HTML.

ASP, PHP i Perl mogą być używane do tworzenia skryptów wykonywanych po stronie serwera. Pozwalają generować dynamiczne strony internetowe.

PHP działa po stronie serwera i może przetwarzać formularze, obsługiwać sesje, komunikować się z bazą danych oraz generować HTML wysyłany do klienta.

Przeglądarka pobiera arkusze CSS i interpretuje reguły stylów. Na ich podstawie wyświetla elementy HTML w określony sposób.

Technologie front-endowe działają głównie w przeglądarce i odpowiadają za wygląd oraz interakcję, np. HTML, CSS, JavaScript. Technologie back-endowe działają na serwerze, np. PHP, ASP, Perl.

Klauzula WHERE ogranicza wyniki zapytania tylko do rekordów spełniających podany warunek. Bez WHERE zapytanie SELECT zwróciłoby wszystkie pasujące kolumny ze wszystkich rekordów tabeli.

Operator AND oznacza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie: kontrahent musi należeć do drugiej grupy cenowej i mieć obrót większy niż 4000. Operator OR zwróciłby także rekordy spełniające tylko jeden z tych warunków.

Oznacza pobranie wartości z kolumny kontrahent z tabeli sprzedaz. SELECT wskazuje wybierane kolumny, a FROM wskazuje tabelę źródłową.

Jest to warunek porównania, który wybiera tylko te rekordy, w których wartość w kolumnie obrot jest większa niż 4000. Rekordy z wartością równą 4000 nie zostaną zwrócone.

W odpowiedziach A i D pomylono nazwy tabeli i kolumny: SELECT sprzedaz FROM kontrahent sugeruje wybór kolumny sprzedaz z tabeli kontrahent. Z treści wynika natomiast, że tabela nazywa się sprzedaz, a kolumną do wyświetlenia jest kontrahent.

Zapytanie zwróciłoby kontrahentów z drugiej grupy cenowej niezależnie od obrotu oraz kontrahentów z innych grup, jeśli ich obrót przekracza 4000. To za szeroki wynik względem treści zadania.

Kolor szesnastkowy najczęściej zaczyna się od znaku `#` i zawiera cyfry oraz litery od `A` do `F`, np. `#008000`.

To szesnastkowy zapis koloru. Składa się z trzech par znaków określających składowe RGB: czerwony, zielony i niebieski.

`RR` oznacza ilość czerwonego, `GG` zielonego, a `BB` niebieskiego. Każda para jest liczbą zapisaną w systemie szesnastkowym.

Jest to kolor zielony. Składowa zielona ma wartość `80` w systemie szesnastkowym, a czerwona i niebieska mają wartość `00`.

System dziesiętny używa cyfr od `0` do `9`, a szesnastkowy używa cyfr `0-9` oraz liter `A-F`. W CSS zapis szesnastkowy koloru zwykle poprzedza się znakiem `#`.

CMYK opisuje kolor przez składowe cyjan, magenta, żółty i czarny, a HSL używa funkcji `hsl(...)`. Zapis `#008000` jest charakterystyczny dla notacji szesnastkowej w CSS.

`pt` oznacza punkt typograficzny, czyli jednostkę znaną m.in. z edytorów tekstu i składu drukarskiego. W CSS może być używana np. do określania rozmiaru czcionki.

`px` odnosi się do pikseli CSS i jest typowa dla projektowania ekranowego. `pt` to punkt typograficzny, częściej kojarzony z drukiem i edytorami tekstu.

`em` jest jednostką względną zależną od rozmiaru czcionki w danym kontekście. Umożliwia skalowanie elementów wraz z tekstem.

`in` oznacza cal. W CSS jednostki fizyczne, takie jak `in`, `cm` czy `mm`, są używane głównie w kontekście wydruku.

Najczęściej używa się `px`, `%`, `em`, `rem`, `vw` i `vh`. Są wygodne przy projektowaniu responsywnych stron wyświetlanych na różnych ekranach.

Oznacza, że wartość `x` nie jest `NaN`, czyli jest liczbą albo może zostać potraktowana jako liczba. Operator `!` odwraca wynik funkcji `isNaN()`.

Operator `&&` oznacza logiczne „i”. Cały warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy oba warunki składowe są prawdziwe.

Ponieważ druga część warunku wymaga, aby `x > 0`. Zero nie jest większe od zera, więc cały warunek jest fałszywy.

Nie. Liczba ujemna może spełnić część `!isNaN(x)`, ale nie spełni warunku `x > 0`.

W JavaScript pusty ciąg `""` może zostać przekonwertowany na `0`, ale nie spełni warunku `x > 0`. Dlatego cały warunek będzie fałszywy.

`isNaN(x)` sprawdza, czy `x` nie jest liczbą. `!isNaN(x)` sprawdza odwrotnie: czy `x` jest liczbą lub może być uznane za liczbę.

Jeżeli `x` jest wartością liczbową i jednocześnie jest większe od zera, wykonaj instrukcje wewnątrz bloku `if`.

MP4 jest kontenerem multimedialnym, czyli formatem pozwalającym zapisać w jednym pliku różne strumienie danych, np. wideo, audio i napisy.

Kontener określa sposób przechowywania danych w pliku, np. MP4. Kodek określa sposób kompresji i odtwarzania obrazu lub dźwięku, np. H.264 albo AAC.

AAC dotyczy dźwięku, a pytanie dotyczy formatu przechowującego wideo razem z dźwiękiem. Sam AAC nie jest typowym kontenerem filmu.

WAV jest formatem plików audio, najczęściej kojarzonym z dźwiękiem nieskompresowanym lub słabo skompresowanym. Nie jest formatem przeznaczonym do zapisu filmu z obrazem.

WMA oznacza Windows Media Audio i jest formatem przeznaczonym do dźwięku. Do materiałów wideo firma Microsoft stosowała raczej formaty takie jak WMV.

Do osadzania filmu MP4 używa się znacznika <video> oraz elementu <source> z typem MIME video/mp4.

Plik wideo może zawierać także napisy, metadane, miniatury oraz informacje techniczne, np. czas trwania, rozdzielczość i liczbę klatek na sekundę.

Znacznik <ol> służy do tworzenia listy numerowanej, czyli takiej, w której elementy mają określoną kolejność.

Znacznik <li> oznacza pojedynczy element listy. Może występować zarówno w liście numerowanej <ol>, jak i wypunktowanej <ul>.

Lista numerowana jest tworzona znacznikiem <ol> i pokazuje kolejność elementów. Lista wypunktowana jest tworzona znacznikiem <ul> i używa punktorów zamiast numerów.

Listy numerowanej warto użyć wtedy, gdy kolejność elementów jest ważna, np. w instrukcji krok po kroku, rankingu lub harmonogramie.

Można użyć atrybutu type, np. <ol type="A"> dla numeracji wielkimi literami albo <ol type="I"> dla liczb rzymskich.

HDTV oznacza High Definition Television, czyli telewizję wysokiej rozdzielczości. W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej wiąże się z rozdzielczością 1920 × 1080 px.

Full HD ma rozdzielczość 1920 × 1080 px. Jest to jedna z najczęściej używanych rozdzielczości wideo.

HD Ready najczęściej oznacza 1280 × 720 px, a Full HD oznacza 1920 × 1080 px. Full HD zawiera więcej pikseli, więc może pokazać bardziej szczegółowy obraz.

Rozdzielczość 1920 × 1080 px ma proporcje 16:9. To standardowy format panoramiczny stosowany w telewizji, filmach i monitorach.

Rozdzielczość 1280 × 1024 px ma proporcje 5:4, a standard HDTV używa najczęściej proporcji 16:9. Dlatego nie jest to typowy format HDTV.

Zapis 1080p oznacza obraz o 1080 liniach w pionie ze skanowaniem progresywnym. W praktyce najczęściej odpowiada rozdzielczości 1920 × 1080 px.

Debugowanie polega na odnajdywaniu przyczyn błędów w kodzie oraz ich usuwaniu. Celem jest doprowadzenie programu do poprawnego działania.

Kompilowanie tłumaczy kod źródłowy na kod wykonywalny lub pośredni. Debugowanie służy do wykrywania i usuwania błędów w programie.

Można wykryć błędy składniowe, logiczne oraz błędy wykonania. Przykładem błędu logicznego jest poprawnie uruchamiający się program, który oblicza zły wynik.

Najczęściej używa się konsoli deweloperskiej przeglądarki, komunikatów `console.log()` oraz breakpointów. Pozwala to śledzić wartości zmiennych i przebieg działania skryptu.

`var_dump()` wyświetla typ i wartość zmiennej. Pomaga sprawdzić, czy dane w programie mają oczekiwaną postać.

Breakpointy to punkty zatrzymania programu ustawiane w kodzie. Dzięki nim można krok po kroku analizować działanie programu i wartości zmiennych.

Komunikaty błędów wskazują miejsce i możliwą przyczynę problemu. Ułatwiają szybkie znalezienie fragmentu kodu wymagającego poprawy.